Nu zijn vriendschap met hem werd gebroken, bestookt François Pirot gewezen PS-voorzitter Guy Spitaels met erg belastende verklaringen.
...

Nu zijn vriendschap met hem werd gebroken, bestookt François Pirot gewezen PS-voorzitter Guy Spitaels met erg belastende verklaringen.Tijdens hun eerste confrontatie eind februari zei een diep ontgoochelde François Pirot het al : ?Na alles wat ik hier al door meneer de minister ( Guy Spitaels) heb horen beweren, krijg ik de stellige indruk dat er voor de groten inderdaad alleen knechten bestaan.? De gewezen adjunct-secretaris van de Parti Socialiste had net vernomen hoe zijn gewezen patron en vriend Spitaels hem van zelfverrijking betichtte. Want Spitaels ontkende ooit 5 miljoen frank te hebben ontvangen voor de afbetaling van zijn campagne van 1991. Een bewering die Pirot enkele dagen eerder had gelanceerd om een voor de Luikse justitie verdachte transactie op één van de Luxemburgse PS-rekeningen te verklaren. Sedert die confrontatie is de totale oorlog losgebarsten tussen Pirot en Spitaels. De laatste fase in het conflict vormt de verklaring van Pirot over een bijeenkomst begin 1989, waar Spitaels over een nakende gift van de Italiaanse helikopterbouwer Agusta had gesproken. Na een vergadering van het partijbureau had Spitaels hem samen met de toenmalige ministers Guy Coëme van Defensie en Alain Van der Biest van Pensioenen gevraagd even na te blijven. ?Van der Biest leek bijzonder verbaasd dat hij op die bijeenkomst aanwezig moest zijn,? gaf Pirot nog mee. Maar, had hij er in zijn verklaring aan toegevoegd, de gift werd geweigerd, want de partij beschikte door de nieuwe wet op de partijfinanciering over voldoende middelen. Vorige week tijdens een sliert ondervragingen en confrontaties, zowel in Luik als in Brussel, werd Pirots verklaring door Van der Biest bevestigd. Coëme daarentegen kon zich, tijdens een verhoor door raadsheer Francis Fischer, een dergelijke ontmoeting niet meer herinneren. De bewering van Pirot verwondert om meer dan één reden. Want waarom heeft de PS-top nooit gewag gemaakt van het Agusta-aanbod ? Volgens Pirot kwam het er in april 1989, maanden na de ondertekening van het contract. Van corruptie kon dus geen sprake zijn. Bovendien had de PS het aanbod geweigerd. In dat licht pleit de hele episode zelfs voor de PS. De bijeenkomst is ook bevreemdend omdat al lange tijd bekend staat dat begin 1989 ergens in januari, dus veel vroeger dan de vergadering waarover Pirot vertelt , in het bureau van defensieminister Guy Coëme een gesprek plaatsvond met toenmalig vice-premier Philippe Moureaux en Spitaels. Want Coëme had, onder meer via de media, geruchten opgevangen over Agusta-smeergeld dat de Alpen gepasseerd was. Spitaels had toen bevolen dat, als er daarover contacten waren met de Italianen, die terstond moesten worden gestaakt. Waarop Moureaux spoorslags naar Luik trok om daar wijlen André Cools over de mogelijke betaling van smeergeld in te lichten. En die bleek, althans volgens een onthutste Moureaux, niet eens verwonderd. EEN GESPREK MET CRAXIAls Pirot de waarheid spreekt, dan rijst nu de vraag : hoe kwam een dergelijk contact met Agusta tot stand ondanks het verbod van Spitaels ? Hoe dan ook, vervelend voor Spitaels en Coëme is de bevestiging van Pirots bewering door Van der Biest. Die kan naderhand, op het proces voor Cassatie, zwaar doorwegen, omdat ze suggereert dat de contacten van de PS-top met Agusta veel intenser waren dan tot nog toe werd aangegeven. Temeer omdat ook andere elementen in het onderzoek in die richting wijzen. Zo was er de onthulling over een bijeenkomst van Philippe Busquin en André Bastien, de latere kabinetschef van Coëme, met de Agustatop. Een zeer formele ontmoeting daar is iedereen het over eens , waarover de betrokkenen toch altijd maar zedig hadden gezwegen. Zelfs Bastien, zo bleek achteraf, had er met Coëme nooit over gepraat. Een medewerker van de studiedienst van de PS, Dominique Delhauteur, herinnerde zich plots een bijeenkomst van defensiespecialisten van de Socialistische Internationale in Rome. Daar zou hij getuige zijn geweest van een gesprek tussen Bastien en de inmiddels beruchte Italiaanse socialistenleider Bettino Craxi. Of daar in Rome over Agusta werd gepraat, is niet meteen duidelijk. In elk geval gingen bij de Luikse enquêteurs alle rode lampen branden. Vooral toen Delhauteur ze erbij vertelde dat Bastien daar had gezegd dat hij dringend naar Milaan moest bellen, naar Jean-Louis Mazy, de adjunct-kabinetschef vanCoëme. Waarop Mazy pronto naar Luik werd ontboden. Hij kon evenwel aantonen dat hij in de bewuste periode niet in Milaan vertoefde, en zeker niet bij Agusta zoals enkele enquêteurs al hadden gehoopt. Voor de onderzoekers in de Agusta- en Dassaultzaak begint intussen de tijd te dringen. Vandaar de verhoogde activiteit van de afgelopen week en begin deze week : zowel in het Luikse als in het Brusselse justitiepaleis kwamen er ondervragingen en confrontaties aan de lopende band. Het gerucht wil immers dat de Agusta-enquête tegen eind juni rond moet zijn, wil men de verschillende partijen minstens zes maanden de tijd geven om het dossier in te studeren voor het proces dat tegen eind 1998 afgehandeld moet zijn. Eind volgend jaar begint namelijk de verjaring volop te spelen. Bovendien wil procureur-generaal bij het Hof van Cassatie Eliane Liekendael graag zelf het werk afmaken alvorens met pensioen te vertrekken. Het lijkt haast onvermijdelijk, gelet op de samenhang, dat de Agusta- en Dassaultzaak samen worden behandeld. Daarom valt het te betreuren dat de Franse overheid niet de minste haast maakt met het doorsturen van de tweede lading documenten die indertijd bij een rogatoire commissie in Parijs door de Luikse onderzoeksrechter Jean-Louis Prignon in beslag werden genomen. Speurders en magistraten lijken er intussen in te berusten dat die documenten nooit zullen arriveren. Sommigen menen hier en daar zelfs een zucht van opluchting op te vangen. R.V.C. François Pirot daalt de trappen af : de totale oorlog met Guy Spitaels.