Drie dagen lang was Brussel de navel van de wereld. Niet alleen omdat George W. Bush met zijn gevolg van honderden medewerkers en veiligheidsagenten de stad bezet hield. Ook omdat tegelijk de staatshoofden en regeringsleiders van alle lidstaten van de Europese Unie en de NAVO in Brussel neerstreken - en dat zijn er ondertussen toch een stuk of dertig. Mogelijk wordt dit bezoek van Bush de belangrijkste uitstap in zijn hele presidentschap.
...

Drie dagen lang was Brussel de navel van de wereld. Niet alleen omdat George W. Bush met zijn gevolg van honderden medewerkers en veiligheidsagenten de stad bezet hield. Ook omdat tegelijk de staatshoofden en regeringsleiders van alle lidstaten van de Europese Unie en de NAVO in Brussel neerstreken - en dat zijn er ondertussen toch een stuk of dertig. Mogelijk wordt dit bezoek van Bush de belangrijkste uitstap in zijn hele presidentschap. Wat Bush in Brussel kwam vertellen, was vooraf min of meer bekend. Zijn nieuwe minister van Buitenlandse Zaken, Condoleezza Rice, koos twee weken geleden tijdens een voorbereidende rondreis door Europa niet toevallig de Fondation Nationale des Sciences Politiques in Parijs uit om er haar grote, verzoenende toespraak te houden: in het hart zelf van het Europese verzet tegen de recente internationale politiek van Washington. Wat ze daar vertelde, was significant. Rice had alleen lof voor de Europese Unie. Ze wist ook dat de VS bij een versterkte Europese samenwerking alleen kunnen winnen. Bush zelf voegde daar maandag aan toe dat Amerika en Europa samen niet alleen voor meer vrijheid en democratie in de wereld moeten zorgen, maar ook meer aandacht dienen te schenken aan de strijd tegen de armoede. Een gedachte die tot voor kort alleen de Europeanen kon beroeren. De nieuwe Amerikaanse boodschap breekt met de soms brutale manier waarop het Witte Huis de Europese landen de voorbije vier jaar probeerde uit elkaar te drijven. Of de kou tussen Brussel en Washington helemaal uit de lucht is, moet de komende maanden blijken. In ruil voor zijn verzoenende woorden nam Bush in zijn valies in ieder geval een hoop beloften mee naar huis, en de gedachte dat hij opnieuw met de president van Frankrijk en de Duitse bondskanselier kan praten. Maar ook voor Europa breekt het geschikte moment aan om zich weer achter de Amerikanen te scharen. Er hangt niet meteen nieuw wapen- gekletter in de lucht en de verkiezingen in Afghanistan, Irak en Palestina zijn behoorlijk goed verlopen. Daar is voor iedereen werk aan de winkel. De Europese Unie ontwikkelt zich na de val van het communisme met vallen en opstaan tot een politieke en economische macht die gelooft dat ze desnoods ook zonder de Amerikaanse paraplu kan. Er klinkt regelmatig een dissonant, maar met de Oost-Europese landen erbij spreekt de Unie ondertussen toch bijna voor het hele continent. Het lijkt alsof Washington zijn toon in het gesprek met Brussel aan die nieuwe realiteit wil aanpassen. Hubert van HumbeeckWashington leert in Brussel hoe het met het nieuwe Europa moet praten.