Blaaskaak. Bullebak. Zulthoofd. Nitwit. Het zijn woorden die u lange tijd heeft moeten missen in dit nieuwsmagazine. Om precies te zijn: zolang de heer Van Humbeeck het directeurschap waarnam. 'Geen schuttingtaal in mijn blad', sprak Hubert. Dat veranderde snel toen onze chef-Wetstraat het bewind overnam. 'Eerst de beledigingen, dan eventueel de feiten', luidde de nieuwe richtlijn waaraan chefs en redacteurs zich zuchtend onderwierpen. 'En ik zal persoonlijk het voorbeeld geven', had Van Cauwelaert eraan toegevoegd.
...

Blaaskaak. Bullebak. Zulthoofd. Nitwit. Het zijn woorden die u lange tijd heeft moeten missen in dit nieuwsmagazine. Om precies te zijn: zolang de heer Van Humbeeck het directeurschap waarnam. 'Geen schuttingtaal in mijn blad', sprak Hubert. Dat veranderde snel toen onze chef-Wetstraat het bewind overnam. 'Eerst de beledigingen, dan eventueel de feiten', luidde de nieuwe richtlijn waaraan chefs en redacteurs zich zuchtend onderwierpen. 'En ik zal persoonlijk het voorbeeld geven', had Van Cauwelaert eraan toegevoegd. Dat deed hij ook. Binnen de week spoten ze uit onze kolommen: de goorlingen, patjepeeërs, ravenazen, windbuilen en drankorgels. Soms allemaal samen, in een poging het fenomeen-Luc Van den Bossche te vatten. 'De zogenaamde dossierkennis van deze naast zijn broek gevallen branieschopper is een van de best onderhouden mythes van de Wetstraat', scherpte onze chef-Wetstraat zijn potlood, alvorens eens goed zijn gedacht te zeggen over, wij citeren, 'deze crypto-maconieke spekschieter, die zelfs liegt over zijn verleden als student in een katholiek college. Hij pocht wel dat hij daar de deur uit is gezet, maar in werkelijkheid is hij er gewoon afgestudeerd, zij het met veel moeite en pas na bemiddeling van monseigneur Daelemans. En hij is jaren misdienaar geweest. In zoverre dat het geen haar heeft gescheeld of Broeder Luc was ingetreden en werd lid van de Volksunie.' Tot zo ver Van de redactie, een paar weken geleden. Het verbaast ons dat Van Cauwelaert, auteur van de De Agustacrash, niet is teruggekomen op de in dat boek vermelde vijf miljoen frank Agusta-geld, die via Etienne Mangé bij een Gentse vzw van socialistische inspiratie is beland. Het grote gevaar voor Van den Bossche is dat Wetstraatjournalisten dozen vol sterke verhalen over hem kennen. In de Engelse pers hadden de meeste daarvan hem naar de voorpagina van de tabloids en het stempellokaal geleid. Maar bij ons is het complot pers-politiek zo innig, dat van die geheimen niets naar buiten komt. Wij hebben ooit een ontluisterende anekdote horen vertellen over enkele rectoren, een minister, en een oor waarin gebeten werd. Want er zijn meer overeenkomsten tussen Van den Bossche en Mike Tyson dan de direct zichtbare. Helaas zijn wij vergeten hoe dat verhaal precies luidde, als het u interesseert, willen wij het wel eens natrekken. Nu goed, we hadden het over de agressievere stijl van Knack. Maurice De Velder, herinnert u zich die knaap? Van Think-Media en 4FM. Dat was Han Renard die deze luchtverkoper bij zijn... zullen we het maar zeggen... met zijn eigendunk omgekeerd evenredige pietje had. 'Het inruilen van vaste redacteurs voor hun nichtje, is een procédé dat zijn succes bewezen heeft, en dat ik in de toekomst vaker wens toe te passen', doceerde onze directeur-hoofdredacteur op een extra zitting van de redactieraad. 'Die Han is meer boevrouw dan Peter man was. Het is jammer voor Reynebeau, maar ik zal Bert De Graeve bellen of hij hem niet kan plaatsen. Desnoods op zaterdagavond op het tweede net, als toch niemand kijkt.' Han Renard dook vijf minuten in het dossier 4FM, samen met onze chef-justitie Frank De Moor wat volgens deze laatste niet onaangenaam was, en ontdekte meteen dat het Vlaams Commissariaat voor de Media bij de toekenning van de tweede radiolicentie niet met honderd maar met tweehonderd per uur uit de bocht was gegaan. In het verlengde daarvan werd een schandelijke handel met voorkennis in aandelen van Think-Media aan het licht gebracht. 'Radiolicentie kwijt, twee jaar cel voor De Velder en Frank Verstraeten, en ontslag voor minister Van Mechelen', liep onze chef-Wetstraat in een begeleidend commentaartje een weinig vooruit op de officiële rechtsgang. Dit verhaal werd door de betrokken partijen in alle toonaarden ontkend, behalve om evidente redenen door Frank Verstraeten. Tot het twee weken later in De Morgen bevestigd werd door Roland Masyn, de griffier van het Vlaams Commissariaat voor de Media. Wij lezen nu een stukje voor uit De Standaard. Eigenlijk een kleine parenthesis in een interview met Maurice De Velder, waarin die alle beschuldigingen ontkent en onze directeur-hoofdredacteur van vooringenomenheid beschuldigt. 'Is immers de grootste gedupeerde van ons gesjoemel niet Radio Contact?' verraadt Maurice in het vuur van zijn verdediging zichzelf. 'En is de directeur van Radio Contact, de heer Freddy Neyts, niet toevallig marketingdirecteur van Roularta Media? Moet ik meer zeggen?' Nu is de perswereld, zoals de VLD, één grote familie. De redactrice van het interview met De Velder was Isabel Albers. En aangezien Joost en Christine Albers bij Knack werken, zal Isabel wel uitkijken om onze chef-Wetstraat in haar artikel vooringenomen te laten noemen, en zo het familiefortuin in gevaar te brengen. En dus vermeldt ze tussen twee haakjes: 'Rik Van Cauwelaert, hoofdredacteur van Knack, ontkent elke vooringenomenheid.'Hoe vindt u die? Van Cauwelaert is potverdorie de vooringenomenheid in persoon. Neemt 's morgens een bad in vooringenomenheid. Zoek de vijf meest vooringenomen personen ter wereld, en ze komen samen niet aan de helft van onze directeur-hoofdredacteur. Op onze redactie staat de godganse dag Radio Contact te schetteren. Tot wij er horendol van worden. En Freddy Neyts komt elke middag een borreltje drinken. 'Die jongen heeft het thuis al moeilijk genoeg', vergoelijkt onze chef-Wetstraat deze vreemde gewoonte. Freddy is de man van Annemie. Rik Van Cauwelaert ontkent elke vooringenomenheid! En dat staat zwart op wit in een kwaliteitskrant. Die op de eerste rij over deontologie staat te roepen tegen Jean-Marie Dedecker en VTM, maar zelf Dirk Achten laat schrijven over een politieke samenzwering waarvan hij zelf deel uitmaakte. En Guy Tegenbos over de anti-Knackpersconferentie van Luc Van den Bossche, op wiens kabinet zijn eigen dochter tewerkgesteld is. In de gangen van de Gossetlaan noemen ze hem Guy Voordenbos. Koen Meulenaere