JA

Ik heb vier jaar hard gewerkt om de vroegere studiebeurzen te hervormen tot een gezinsdossier voor school- en studietoelagen, en denk al lang dat dit de sleutel is voor een Vlaams stelsel voor aanvullende kinderbijslag. De kinderbijslag splitsen kan niet zolang Brussel geen administratieve subnationaliteit invoert om te bepalen of de Vlaamse dan wel de Franse Gemeenschap de kinderbijslag zou betalen. Zo'n systeem is niet haalbaar en niet wenselijk: als je de Brusselaars laat kiezen opteren zij voor het stelsel dat hen het meest opbrengt. Daarom pleit ik ervoor dat de volgende Vlaamse regering een aanvullende Vlaamse kinderbijslag uitkeert op basis van de schoolkeuze die ouders maken voor hun kinderen. Steunend op het stelsel waarbij gezinnen met een bescheiden inkomen in één keer school- en studietoelagen kunnen aanvragen voor ál hun kinderen, stel ik een stappenplan voor. Een eerste stap is de bedragen die het armste kwart van de gezinnen krijgt fors verhogen, met name de toelagen voor kinderen in het basis- en secundair onderwijs. Op dit moment moeten gezinnen hun toelagen zelf aanvragen. We voeren campagne om de ouders te sensibiliseren, maar dat is een nadeel. Daarom moeten we, in een tweede stap, evolueren naar een systeem van automatische uitkeringen.
...

Ik heb vier jaar hard gewerkt om de vroegere studiebeurzen te hervormen tot een gezinsdossier voor school- en studietoelagen, en denk al lang dat dit de sleutel is voor een Vlaams stelsel voor aanvullende kinderbijslag. De kinderbijslag splitsen kan niet zolang Brussel geen administratieve subnationaliteit invoert om te bepalen of de Vlaamse dan wel de Franse Gemeenschap de kinderbijslag zou betalen. Zo'n systeem is niet haalbaar en niet wenselijk: als je de Brusselaars laat kiezen opteren zij voor het stelsel dat hen het meest opbrengt. Daarom pleit ik ervoor dat de volgende Vlaamse regering een aanvullende Vlaamse kinderbijslag uitkeert op basis van de schoolkeuze die ouders maken voor hun kinderen. Steunend op het stelsel waarbij gezinnen met een bescheiden inkomen in één keer school- en studietoelagen kunnen aanvragen voor ál hun kinderen, stel ik een stappenplan voor. Een eerste stap is de bedragen die het armste kwart van de gezinnen krijgt fors verhogen, met name de toelagen voor kinderen in het basis- en secundair onderwijs. Op dit moment moeten gezinnen hun toelagen zelf aanvragen. We voeren campagne om de ouders te sensibiliseren, maar dat is een nadeel. Daarom moeten we, in een tweede stap, evolueren naar een systeem van automatische uitkeringen. Op dit moment loopt er een onderzoek naar een systeem van semiautomatische uitkeringen. Het zal nog enkele jaren duren, maar de volledige automatisering moeten we kunnen doorvoeren tijdens de volgende Vlaamse regeringsperiode. Als er geld voor is, moeten we de doelgroep van de maatregelen verruimen. Maar we moeten eerst iets doen voor de gezinnen die dat het meest nodig hebben. Want er zijn nog te veel mensen die in bestaansonzekerheid leven. In België zijn de gemeenschappen al bevoegd voor het gezins- en jeugdbeleid, dus zou het niet meer dan logisch zijn dat ook de kinderbijslag wordt overgeheveld. De kinderbijslag is een belangrijk instrument van het gezinsbeleid. Dat die nog uit de sociale zekerheid komt, is een schoolvoorbeeld van hoe bevoegdheidspakketten in dit land níét homogeen zijn samengesteld. Net als de gezinsbond vindt N-VA dat de kinderbijslagen te laag zijn, maar het is genoegzaam bekend: op het federale niveau heeft men geen geld om de kinderbijslag te verhogen en de bevoegdheidsoverheveling zal er niet komen. Zolang dat niet gebeurd is, moet de Vlaamse regering een toeslag geven. Maar niet via een schooltoelage, zoals Vandenbroucke voorstelt. Ten eerste dient een schooltoelage om kosten te betalen die gerelateerd zijn aan onderwijs. De afvalbelasting doen dalen zou kroostrijke gezinnen ook een financieel voordeel opleveren, maar de afvalbelasting is geen kinderbijslag. En ten tweede geldt: een kind is een kind, dus moeten we de kinderbijslag optrekken van álle kinderen, ook van de kinderen die nog niet naar school gaan. Dat alleen so-ciaal en financieel zwakkere gezinnen op de schooltoelage aanspraak zouden kunnen maken, vinden wij om dezelfde reden een slecht idee. Rijkeren betalen sowieso al meer belastingen, dus ervoor zorgen dat arme gezinnen van hun kinderbijslag uiteindelijk meer overhouden dan rijkere, vinden wij niet nodig. Elk kind, rijk of arm, heeft recht op evenveel geld. Een precies cijfer kunnen we daar nu niet opkleven: we moeten budgettair bekijken wat mogelijk is. Vandenbroucke neemt wél cijfers in de mond, maar we weten het allemaal: voor de Vlaamse verkiezingen zal hij dit niet meer realiseren. Ik heb vier jaar hard gewerkt om de vroegere studiebeurzen te hervormen tot een gezinsdossier voor school- en studietoelagen, en denk al lang dat dit de sleutel is voor een Vlaams stelsel voor aanvullende kinderbijslag. De kinderbijslag splitsen kan niet zolang Brussel geen administratieve subnationaliteit invoert om te bepalen of de Vlaamse dan wel de Franse Gemeenschap de kinderbijslag zou betalen. Zo'n systeem is niet haalbaar en niet wenselijk: als je de Brusselaars laat kiezen opteren zij voor het stelsel dat hen het meest opbrengt. Daarom pleit ik ervoor dat de volgende Vlaamse regering een aanvullende Vlaamse kinderbijslag uitkeert op basis van de schoolkeuze die ouders maken voor hun kinderen. Steunend op het stelsel waarbij gezinnen met een bescheiden inkomen in één keer school- en studietoelagen kunnen aanvragen voor ál hun kinderen, stel ik een stappenplan voor. Een eerste stap is de bedragen die het armste kwart van de gezinnen krijgt fors verhogen, met name de toelagen voor kinderen in het basis- en secundair onderwijs. Op dit moment moeten gezinnen hun toelagen zelf aanvragen. We voeren campagne om de ouders te sensibiliseren, maar dat is een nadeel. Daarom moeten we, in een tweede stap, evolueren naar een systeem van automatische uitkeringen. Op dit moment loopt er een onderzoek naar een systeem van semiautomatische uitkeringen. Het zal nog enkele jaren duren, maar de volledige automatisering moeten we kunnen doorvoeren tijdens de volgende Vlaamse regeringsperiode. Als er geld voor is, moeten we de doelgroep van de maatregelen verruimen. Maar we moeten eerst iets doen voor de gezinnen die dat het meest nodig hebben. Want er zijn nog te veel mensen die in bestaansonzekerheid leven. In België zijn de gemeenschappen al bevoegd voor het gezins- en jeugdbeleid, dus zou het niet meer dan logisch zijn dat ook de kinderbijslag wordt overgeheveld. De kinderbijslag is een belangrijk instrument van het gezinsbeleid. Dat die nog uit de sociale zekerheid komt, is een schoolvoorbeeld van hoe bevoegdheidspakketten in dit land níét homogeen zijn samengesteld. Net als de gezinsbond vindt N-VA dat de kinderbijslagen te laag zijn, maar het is genoegzaam bekend: op het federale niveau heeft men geen geld om de kinderbijslag te verhogen en de bevoegdheidsoverheveling zal er niet komen. Zolang dat niet gebeurd is, moet de Vlaamse regering een toeslag geven. Maar niet via een schooltoelage, zoals Vandenbroucke voorstelt. Ten eerste dient een schooltoelage om kosten te betalen die gerelateerd zijn aan onderwijs. De afvalbelasting doen dalen zou kroostrijke gezinnen ook een financieel voordeel opleveren, maar de afvalbelasting is geen kinderbijslag. En ten tweede geldt: een kind is een kind, dus moeten we de kinderbijslag optrekken van álle kinderen, ook van de kinderen die nog niet naar school gaan. Dat alleen so-ciaal en financieel zwakkere gezinnen op de schooltoelage aanspraak zouden kunnen maken, vinden wij om dezelfde reden een slecht idee. Rijkeren betalen sowieso al meer belastingen, dus ervoor zorgen dat arme gezinnen van hun kinderbijslag uiteindelijk meer overhouden dan rijkere, vinden wij niet nodig. Elk kind, rijk of arm, heeft recht op evenveel geld. Een precies cijfer kunnen we daar nu niet opkleven: we moeten budgettair bekijken wat mogelijk is. Vandenbroucke neemt wél cijfers in de mond, maar we weten het allemaal: voor de Vlaamse verkiezingen zal hij dit niet meer realiseren. opgetekend door jan jagers