Ingenieur Geert De Poorter van het federale ministerie van Landbouw is een flexibel man. Op 16 september 1999 was De Poorter coauteur van een publicatie in het wetenschappelijke topvakblad Nature. Onderwerp: de Belgische dioxinecrisis. Een ploeg (Franstalige) onderzoekers rond Alfred Bernard van de UCL kwam tot de conclusie dat het hoogst onwaarschijnlijk was dat de crisis de volksgezondheid zou beïnvloeden. Daarvoor was de besmettingsgraad te...

Ingenieur Geert De Poorter van het federale ministerie van Landbouw is een flexibel man. Op 16 september 1999 was De Poorter coauteur van een publicatie in het wetenschappelijke topvakblad Nature. Onderwerp: de Belgische dioxinecrisis. Een ploeg (Franstalige) onderzoekers rond Alfred Bernard van de UCL kwam tot de conclusie dat het hoogst onwaarschijnlijk was dat de crisis de volksgezondheid zou beïnvloeden. Daarvoor was de besmettingsgraad te laag. Een stelling gestaafd door een reeks berekeningen en vergelijkingen met buitenlandse ervaringen. Deze maand verschijnt in het vakblad Environmental Health Perspectives een studie van Vlaamse onderzoekers, onder wie Luc Hens van de VUB en Nik Van Larebeke van de RUG. Hun rekenwerk - met dezelfde basisgegevens als de Waalse ploeg - leidde tot de stelling dat de crisis tussen veertig en achtduizend extra kankerdoden zou veroorzaken. En wie staat weer als coauteur vermeld bij deze publicatie? Ambtenaar De Poorter! Het is nogal vreemd dat Hens en Van Larebeke al vlak na de dioxinecrisis, voor er goed en wel gegevens beschikbaar waren, met hun veertig tot achtduizend extra doden op de proppen waren gekomen. 'Onze beweringen van toen hebben de wetenschappelijke toets doorstaan', stelde Hens twee weken geleden bij de voorstelling van de studie, refererend aan het feit dat wetenschappelijke verslagen vóór publicatie door collega's worden geëvalueerd (het zogenaamde peer review). Waarmee hij gemakshalve voorbijging aan het feit dat ook Nature met zulke referees werkt en dat Nature's reputatie een stuk hoger ligt dan die van het vakblad dat zijn informatie publiceerde. Jammer is ook dat het volstrekt onmogelijk zal zijn om ooit te weten te komen hoeveel doden de dioxinecrisis (eventueel) zal veroorzaken. Iedereen zal zijn stelling uitentreuren kunnen volhouden. Eén ding is wel zeker: ingenieur De Poorter heeft in ieder geval gelijk. Tenzij Jan Willems van de RUG uiteindelijk het pleit wint. Die heeft naar verluidt een publicatie op stapel staan, waarin hij aantoont dat eventuele gezondheidseffecten van de dioxinecrisis niet het gevolg zullen zijn van de consumptie van kippen die in contact kwamen met besmet vet, wel van het feit dat veel mensen in de maanden na de crisis meer vis aten dan gewoonlijk. En vis, zo bewijzen de cijfers, barst van de dioxines en de PCB's.Dirk Draulans