Gauthier Hubert (°1967) toont in de Botanique een reeks enigmatische portretten, een genealogie van zijn fictief verhalend werk van de laatste twintig jaar. Kort samengevat: vernuftig geborstelde d...

Gauthier Hubert (°1967) toont in de Botanique een reeks enigmatische portretten, een genealogie van zijn fictief verhalend werk van de laatste twintig jaar. Kort samengevat: vernuftig geborstelde doeken waaraan het bedenken van een titel voorafgaat en waarin de wisselwerking van taal en beeld verrassende resultaten oplevert vol humor en visuele woordspelingen. De kunstenaar die in 1999 de Prijs voor Jonge Belgische Schilderkunst won, verwijst in zijn doeken vaak eigenwijs naar de kunstgeschiedenis. Naar het suprematisme van Kazimir Malevitsj, meer bepaald diens compositie White on White uit 1918 met Portrait d'un homme allergique aux blancs, waarvoor Hubert zowat elk bestaand pigment witte verf in huis haalde. In Portrait d'un homme que je ne peux pas voir en peinture - Jean La Bite deelt hij een satirische sneer uit aan het adres van een collega-kunstenaar.