Nogal wat vleeseters menen dat vlees eten een belangrijke rol speelde in het succes van de prehistorische mens. Maar die overtuiging komt steeds meer op de helling te staan. Zo meldt een studie in Nature Ecology & Evolution dat prehistorische gemeenschappen van jagers veel dunner bevolkt waren dan die van verzamelaars...

Nogal wat vleeseters menen dat vlees eten een belangrijke rol speelde in het succes van de prehistorische mens. Maar die overtuiging komt steeds meer op de helling te staan. Zo meldt een studie in Nature Ecology & Evolution dat prehistorische gemeenschappen van jagers veel dunner bevolkt waren dan die van verzamelaars. Het onderzoek steunde sterk op gegevens van de ongeveer driehonderd gemeenschappen van jagers-verzamelaars die het tot in onze moderne tijd hebben uitgehouden. Vooral in koude omstandigheden werden mensen gedwongen om minstens een deel van het jaar als jager door het leven te gaan, maar het impliceerde dat ze minder mensen in leven konden houden. Hun bevolkingsdichtheid kon zelfs honderd keer lager liggen dan in omstandigheden waarin verzamelen het grootste deel van het jaar mogelijk bleef. Andere onderzoekers beschrijven in Quaternary Science Reviews hoe het landschap in Europa er zo'n 1,5 miljoen jaar geleden moet hebben uitgezien, toen de eerste mensachtigen Afrika verlieten. Het zou er vochtiger geweest zijn dan nu, met een vegetatie van laag woud zonder grasachtige ondergroei. Een heel ander landschap dus dan de Afrikaanse savannes waarin de mensheid haar oorsprong vond. In hetzelfde blad verscheen een studie van de voeding van de mammoet in Europa zo'n 50.000 jaar geleden. Uit de analyse van goedbewaarde DNA-fragmenten van planten en dieren in de arctische permafrost bleek dat mammoeten veel minder echte graseters waren dan werd aangenomen. In hun voeding zaten veel bomen en struiken. De dieren moeten dus een brede waaier aan biotopen verkend hebben.