Het politieke bedrijf in en rond de Wetstraat krijgt de allures van de Titanic. De tenoren schuiven graag aan voor de nieuwjaarsfeesten van hun partijen. Tussendoor haasten ze zich naar het parlement voor een soap over 'institutionele hervormingen', lees: de 'onverwijlde' splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde en een resem bevoegdheidskwesties die na vijf staatshervormingen nog altijd niet goed geregeld zijn.
...

Het politieke bedrijf in en rond de Wetstraat krijgt de allures van de Titanic. De tenoren schuiven graag aan voor de nieuwjaarsfeesten van hun partijen. Tussendoor haasten ze zich naar het parlement voor een soap over 'institutionele hervormingen', lees: de 'onverwijlde' splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde en een resem bevoegdheidskwesties die na vijf staatshervormingen nog altijd niet goed geregeld zijn. Locaties en decors voor dit treurige feuilleton zijn er in overvloed: een Vlaams en een Waals front, een Forum mét hoofdletter, een interministeriële conferentie, een werkgroep in de schoot van deze conferentie, een parlementaire commissie en binnenkort misschien nog een andere ad hoc werkgroep zonder opdracht. De vermenigvuldiging van overlegorganen heeft alvast één resultaat. Er wordt steeds minder gesproken tussen Vlamingen en Franstaligen en er wordt steeds meer bla bla bla verkocht, die alleen voor de eigen publieke opinie en achterban bestemd is. Dat het communautaire compromis niet gezocht wordt in de beslotenheid van een lang beraad in een kasteel met politieke roeping, maar betwist wordt voor het oog van de televisiecamera's, helpt een stevige hand bij de voorspelbare mislukking. Het is meer dan duidelijk dat de partijen en hun kopstukken rekening houden met dat doemscenario. Dat eindigt in een heuse crisis die dan haar beslag kan krijgen in nieuwe verkiezingen. De campagneposities worden aan Vlaamse kant trouwens al volop ingenomen. De VLD claimt een Vlaamse belastingverlaging voor de werkende mens. Weliswaar komt die er pas echt vanaf 2009, maar toch. En omdat de liberalen zich niets aantrekken van het tegenpruttelen van de SP.A, stellen de socialisten voor dat de Vlaamse zorgverzekering niet langer gefinancierd wordt met een aparte bijdrage, maar via de 'algemene middelen' van de Vlaamse overheid. Rood jent blauw met een verlaging van de belastingverlaging. De CD&V telt de slagen en beukt tegelijk met een Vlaamse eisenagenda in op de federale flanken van de Vlaamse partijen van Paars. De kleine kartelpartners houden zich bij al dat politieke geweld met moeite overeind. De N-VA kan zich geen verslapping van haar Vlaamse spierballen veroorloven. De 'links-liberale basisdemocraten' van Spirit hebben, 'na een goed gesprek met de SP.A', braaf hun steun aan een referendum over de Europese grondwet opgeborgen om de perverse anti-Turkijecampagne van het Vlaams Belang geen extra wind in de zeilen te geven. Voor de direct betrokkenen en voor geoefende waarnemers is dat allemaal heel spannend. De anderen halen de schouders op voor dit machtsspel. Ze zien al lang door de bomen het bos niet meer. Patrick MartensDat het communautaire compromis betwist wordt voor het oog van de televisiecamera's, helpt een stevige hand bij de voorspelbare mislukking.