PAUL VAN GREMBERGEN
...

PAUL VAN GREMBERGEN Vlaams parlementslid Paul Van Grembergen (VU) wil een parlementair debat over Vlaamse verankering. Aanleiding is de verkoop van Plant Genetic Systems, dat groeide uit de Gentse universiteit. De Duitse concerns Hoechst en Schering betaalden bijna 17 miljard frank voor het bedrijf.?Wat het laboratorium van Plant Genetic Systems (PGS) verwezenlijkte, is het resultaat van de 250 miljard frank die Vlaanderen jaarlijks in onderwijs investeert. Dat levert de brains op, waar in toespraken zo graag naar verwezen wordt als de enige Vlaamse rijkdom. Rechtstreeks en onrechtstreeks zijn dan nog eens in de loop der jaren miljarden in PGS geïnvesteerd. Op het ogenblik dat een en ander geld kan opbrengen, wordt PGS verkocht aan een Duits concern, zogezegd omdat niemand anders interesse betoonde. Was er op de binnenlandse markt dan geen belangstelling ? Komt dat omdat er te weinig Vlaams kapitaal is ? Hadden Bacob, de Boerenbond en zijn concern, of andere financiële groepen echt geen interesse of is het hen niet aangeboden ? In elk geval vernamen wij op een mooie ochtend dat het bedrijf verkocht was, en dat stelde mij enorm teleur. We moeten de verankering contractueel vastleggen. Het onderzoek en de leiding erover moeten bij ons blijven. Dat bedrijven zich over de hele wereld inplanten, is geen probleem. Maar we moeten wel meester blijven over ons intellectueel werk. Zoals de atoomenergie in handen is van de machtigen van deze aarde, zo moeten wij onze intellectuele macht in Vlaamse handen houden. Dat is helemaal niet retro, geen kwestie van : wij willen het verleden vasthouden. Dat is toekomstgericht, omdat wij ons intellect willen beschermen. Dat geldt niet alleen voor PGS, maar kan ook worden uitgebreid tot, bijvoorbeeld, de agro-industrie of de tuinbouw. Enkele jaren geleden stond de VU in het verankeringsdebat alleen. Hugo Schiltz moest toen al zijn gezag aanwenden om het begrip nog maar aanvaardbaar te maken in financiële, economische en intellectuele kringen. Intussen is er niet veel veranderd. Ja, minister-president Luc Van den Brande (CVP) maakte er een politiek item van, maar behalve wat verbaal geweld leverde dat niks op. Blijkbaar zitten de SP en ook ministers als Eric Van Rompuy (CVP) in zijn regering niet op dezelfde golflengte. Intussen is ook het baksteenbedrijf Desimpel verkocht, en zocht het Gemeentekrediet geen partners in Vlaanderen, maar in Frankrijk.? LUC VANSLETEREN We werken aan meer verankering. Maar het heeft geen zin Plant Genetic Systems Vlaams te houden, als dat economisch en industrieel niet interessant is. Dat zegt Luc Vansleteren, adviseur van minister-president Luc Van den Brande (CVP).?De overname van Plant Genetic Systems bevestigt dat Vlaanderen wetenschappelijk-technologisch op topniveau zit. Dat is onder meer het gevolg van onze andere aanpak op wetenschapsbeleid. Jaarlijks besteden we twee miljard frank bovenop het bestaande bedrag. Zo moeten onderzoek en ontwikkeling in 2000 twee procent van het bruto regionaal product (BRP) halen. Het gaat om één procent privé- en één procent overheidsgeld. Nu besteedt de overheid 0,69 procent van het BRP aan onderzoek en ontwikkeling. Ons onderzoeksbeleid is selectief. We beperken ons tot speerpunten : nieuwe materialen, informatie-, milieu- en biotechnologie. Ook de minister-president wees al op het Vlaams wetenschappelijk onderzoek met de open achterdeur. Te weinig onderzoek wordt gevaloriseerd. We willen daartoe een agressievere politiek voeren, onder meer met het Vlaams Instituut voor Biotechnologie in Gent, rond twee topgroepen van de Gentse en Leuvense universiteit. Wat we kunnen hier houden, willen we hier houden. Het klopt dat er te weinig financiële middelen zijn. We hebben geen pensioenfondsen of werknemersparticipaties. In Nederland gaan er zo vele miljarden om, gedeeltelijk ook naar risicovolle projecten. Maar bij PGS was het niet zozeer een probleem van financiële middelen. Zelfs mocht er Vlaams kapitaal voorhanden geweest zijn, zou het bedrijf waarschijnlijk aan een grote buitenlandse groep zijn verkocht. Het was een industrieel-strategische beslissing om in zee te gaan met een grote groep met een sterk commercieel netwerk. Zo kunnen de patenten maximaal worden verzilverd. Alleen geld was dus niet voldoende. De verankering faalt bijgevolg niet, wat niet betekent dat wij geen bijkomende initiatieven kunnen nemen. Maar Vlaanderen blijft beperkt in zijn mogelijkheden. Wij zijn Duitsland niet. Ik zie geen enkele Vlaamse groep die hier gezond aan kon participeren. Vergeet ook niet dat ook de Amerikaanse biotechnologische bedrijven zijn opgekocht, zelfs al waren ze op de beurs genoteerd. Verankering is geen kunstmatige zaak. Ze moet er niet koste wat het kost komen, maar alleen als het economisch, industrieel en commercieel zin heeft.? Opgetekend door Jos Grobben