De Amerikanen leken het in volle Obamamania niet door te hebben. Maar de wereld stopte op 4 november niet met draaien. Op 5 november zakte de Dow Jones in New York met 500 punten en viel het nieuws dat de wereldeconomie in 2009 op een recessie afstevent. In Moskou zei president Dimitri Medvedev in zijn State of the Union dat Rusland erover denkt om raketten te installeren in de enclave Kaliningrad, bij de Poolse grens. Een antwoord op het Amerikaanse raketschild, dat in Polen en Tsjechië wordt gebouwd.
...

De Amerikanen leken het in volle Obamamania niet door te hebben. Maar de wereld stopte op 4 november niet met draaien. Op 5 november zakte de Dow Jones in New York met 500 punten en viel het nieuws dat de wereldeconomie in 2009 op een recessie afstevent. In Moskou zei president Dimitri Medvedev in zijn State of the Union dat Rusland erover denkt om raketten te installeren in de enclave Kaliningrad, bij de Poolse grens. Een antwoord op het Amerikaanse raketschild, dat in Polen en Tsjechië wordt gebouwd. Waarnemers in de VS vonden het niet fair van Medvedev om het feestje voor Barack Obama zo abrupt met slecht nieuws te verstoren. Het is misschien net goed dat de president elect snel van de roes van de campagne in de harde realiteit stapt. Medvedev weet goed genoeg dat Obama op het internationale toneel niet zonder hem kan. Zoals Obama weet dat het buitenland snel wil weten wie hij is en waar hij staat. Mensen zoals Vladimir Poetin werken doorgaans liever met iemand zoals George W. Bush, die ze lezen als een open boek. Change? Yes we can. Medewerkers van Obama waren er na de verkiezingen opvallend vlug bij om de hoge verwachtingen te temperen, die zowel in Amerika zelf als in een groot deel van de wereld in de pas verkozen president worden gesteld. Met zijn imago van mirakelman dreigt voor Obama het lot van de vorige Democratische president, Bill Clinton. Die speelde na twee jaar zijn Democratische meerderheid in het parlement kwijt. Alle plannen voor een hervorming van de gezondheidszorg en de strijd tegen de armoede konden daarna in de koelkast. Obama weet wat er met Clinton is gebeurd. Hij vroeg zelf om niet zoals gebruikelijk al na honderd dagen te worden beoordeeld. Hij wil liever dat er pas na duizend dagen een balans van zijn presidentschap wordt opgemaakt. Obama is geen dromer. De media zijn nu zoet met het gissen naar namen van al dan niet bekende Amerikanen die in aanmerking komen voor een plek in de nieuwe regering. Wie had ooit gedacht dat Robocop Arnold Schwarzenegger in aanmerking komt om de nieuwe 'klimaattsaar' van Amerika te worden? Obama zelf verdwijnt voor enige tijd uit beeld. Hij legt per slot van rekening pas op 20 januari 2009 de eed af. De man die dan spreekt, zal een andere zijn dan diegene die op 4 november werd verkozen. De Democraten hebben het voordeel dat de Republikeinse Partij verdeeld achterblijft. Moet ze nu volop voor het rechtse conservatisme van Sarah Palin gaan, of toch weer opschuiven naar het centrum? Maar het kan ook snel gaan. Vier jaar geleden leek het alsof George W. Bush en Dick Cheney een onsplijtbare coalitie in de Amerikaanse samenleving hadden gesmeed. Van die coalitie blijven nu alleen brokstukken over. Daarom is het verzoek van Barack Obama niet zo dwaas: beoordeel hem niet te vlug. Hij won deze verkiezingen door de angst bij de mensen voor de gevolgen van de financiële en economische crisis. Bush laat diepe putten achter. Van charisma alleen wordt de gezondheidszorg niet beter. Tegelijk wezen zélfs de kiezers in de progressieve staat Californië het homohuwelijk bij referendum af. Obama wordt ook president van een eigenwijs, vaak arrogant en soms wereldvreemd land. Maar het is wel zijn land. De Europese linkerzijde die zo met hem wegloopt, wordt straks onvermijdelijk met een schok wakker. door Hubert van Humbeeck