Hij gedraagt zich met regelmaat ergerlijk als een nieuwe Zonnekoning. Toch mag Europa zich gelukkig prijzen dat Nicolas Sarkozy en Frankrijk op dit moment het voorzitterschap van de Unie waarnemen. Parijs stapte bij het uitbreken van de oorlog om Zuid-Ossetië meteen in de arena om tussen de partijen te bemiddelen. Als president van een land dat over kernwapens beschikt, kan Sarkozy dat met meer gezag doen dan, bijvoorbeeld, zijn collega's uit Slovenië of Malta. Of België - laten we bescheiden blijven.
...

Hij gedraagt zich met regelmaat ergerlijk als een nieuwe Zonnekoning. Toch mag Europa zich gelukkig prijzen dat Nicolas Sarkozy en Frankrijk op dit moment het voorzitterschap van de Unie waarnemen. Parijs stapte bij het uitbreken van de oorlog om Zuid-Ossetië meteen in de arena om tussen de partijen te bemiddelen. Als president van een land dat over kernwapens beschikt, kan Sarkozy dat met meer gezag doen dan, bijvoorbeeld, zijn collega's uit Slovenië of Malta. Of België - laten we bescheiden blijven. Over het resultaat van de Franse bemiddeling was er in de Unie ook geen discussie. In de demonstratie van solidariteit met Georgië van de Baltische en de Poolse presidenten school geen afwijzing van het bestand dat de Fransen op papier zetten. Daarna bood ook de Duitse bondskanselier Angela Merkel zich in Moskou en Tbilisi aan. Ze vertelde in Georgië precies wat ze daar wilden horen: dat het land lid mag worden van de NAVO. Minder luid klonk dat Merkel op haar bekende standpunt blijft. Georgië mag lid worden van de alliantie, maar niemand weet precies wanneer. Als de Russen verstandig zijn, gunnen ze Sarkozy en Merkel hun succesje. Ze hebben er alle baat bij dat de Europeanen zich tussen de partijen opstellen. Al dat drukke over en weer gereis, kan namelijk niet verbergen dat de Unie in het conflict erg ongemakkelijk zit. Als het over Rusland gaat, zal het altijd moeilijk blijven om alle lidstaten op dezelfde lijn te krijgen. Tegelijk betrekt Europa ondertussen wel dertig procent van zijn behoefte aan energie uit Rusland. Er is daarvoor nauwelijks een alternatief, tenzij er weer volop voor olie en gas uit het Midden-Oosten wordt gekozen. Tegelijkertijd zijn bijna alle lidstaten van de Unie ook lid van de NAVO, dat met de VS resoluut de kant van Georgië koos. Toch was de sneer van de Georgische president Mikhail Saakasjvili aan het adres van Europa, als zou de Unie niets voor zijn land hebben gedaan, onterecht en onrechtvaardig. Op de stoep van zijn paleis, naast Condoleezza Rice, was Europa een gemakkelijke schietschijf. Maar hij heeft, voor zover bekend, het halve miljard euro aan Europese steun nog niet teruggestuurd. Topdiplomaat Javier Solana was kort voor het conflict uitbrak nog in Tbilisi. De dag voor zijn aanval op Zuid-Ossetië verzekerde Saakasjvili hem nog dat hij een bestand overwoog. Eerder dit jaar zette de Duitse minister van Buitenlandse Zaken Frank-Walter Steinmeier een brede bemiddelingspoging op om te proberen het geschil rond Abchazië op te lossen. De Abchaziërs bliezen de gesprekken af omdat ze het statuut van hun regio niet als laatste onderwerp op tafel wilden zien komen. Saakasjvili verkiest Amerikaanse wapens boven Europese soft power. Dat is zijn goed recht. Alleen sprong de Europese soft power wel meteen in de bres om te voorkomen dat zijn land helemaal onder de voet werd gelopen. De VS konden alleen van op een afstand scherp protesteren. Zuid-Ossetië maakte duidelijk dat de Unie, Rusland en de NAVO - en dus ook de Amerikanen - dringend aan hun onderlinge relatie moeten werken. Zeker als Washington absoluut een stokebrand als Georgië bij het bondgenootschap wil halen, moet er enige zekerheid zijn dat niet elke verloren kogel een kernoorlog kan uitlokken. door Hubert van Humbeeck