Geluidsgolven zijn relatief traag, waardoor we de golfbeweging vrij makkelijk zichtbaar kunnen maken. Dat geldt niet voor lichtgolven. Er is gesofisticeerde apparatuur nodig om de snelle golfbeweging van licht in beeld te brengen. Dat kan met zogenaamde 'frequentiekammen'. Daarmee kunnen we bijvoorbeeld...

Geluidsgolven zijn relatief traag, waardoor we de golfbeweging vrij makkelijk zichtbaar kunnen maken. Dat geldt niet voor lichtgolven. Er is gesofisticeerde apparatuur nodig om de snelle golfbeweging van licht in beeld te brengen. Dat kan met zogenaamde 'frequentiekammen'. Daarmee kunnen we bijvoorbeeld heel nauwkeurig de afstand tussen de aarde en de maan meten. Met frequentiekammen kun je ook een opeenvolging van extreem snelle en korte lichtpulsen genereren. Dat moet een heel nieuw gamma aan wetenschappelijke mogelijkheden openen. Maar het blijft een uitdaging om ze efficiënt te manipuleren. Sommige lasers zijn in staat om een 'trein' van snelle lichtpulsen op te wekken, maar de tijdsduur tussen de pulsen is te variabel om er makkelijk mee te kunnen werken. Een constructie op basis van optische vezels vermijdt dat probleem. Ze produceert regelmatige pulsen, maar heeft dan weer het nadeel dat de energie ervan bescheiden is. Fysicus Nicolas Englebert (ULB) en zijn collega's beschrijven een uitweg in Nature Photonics: een generator van stabiele en energierijke lichtpulsen, waarbij een versterker een deel van het energieverlies compenseert. De ontdekking moet toelaten fenomenen te bestuderen die tot voor kort 'onbereikbaar' waren. Natuurkundige Nicolas Vandewalle (Universiteit Luik) becommentarieert in Nature dan weer de ontdekking dat een verzameling botsende de draaibeweging van elementaire deeltjes kan nabootsen. Dat kan belangrijk zijn om het gedrag van die deeltjes beter te kunnen bestuderen.