Durf en fantasie gaan samen bij Pascale Platel in "De koning van de paprikachips", een productie in opdracht van BRONKS (Brussel), in Antwerpen te zien tijdens Tweetakt,
...

Durf en fantasie gaan samen bij Pascale Platel in "De koning van de paprikachips", een productie in opdracht van BRONKS (Brussel), in Antwerpen te zien tijdens Tweetakt, het kunstenfestival voor kinderen en jongeren (19/4) en daarna in Gent in het vierde Victoriafestival (25/4). Als zus van choreograaf Alain Platel, maakte Pascale deel uit van diens gezelschap Les Ballets C. de la B. en was ze ook te zien in een dansvoorstelling van Bert Van Gorp. Ze kan echter het schrijven en het acteren niet laten. Haar verregaande verbeeldingskracht dwingt haar de scène op in een mengeling van cabaret, conference en one-woman-show. "De koning van de paprikachips" is bedoeld voor een publiek vanaf acht jaar, maar ook dat hoef je niet zo letterlijk te nemen. Bij Platel weet je het gewoon nooit. Ze ziet in een doodgewone pantoffel - een slets in haar dialect - de aantrekkelijke Sammy op wie ze verliefd wordt. Zonder wederliefde weliswaar en tot ongenoegen van Ben, de gorilla, haar vriend in de jungle, waar ze op zoek is naar een koning die ervoor zorgt dat iedereen op iedereen verliefd wordt. Platel maakt de gekste gedachtensprongen, praat, lacht, zingt, dartelt en vertelt in "gekuist Gents", alsof ze gewoon van een verre reis terugkeert in haar huiskamer, waar haar televisie voor een onvermoede ontknoping van een bizar avontuur zorgt. Het verhaal van haar escapades doet er niet toe. Het gaat om de originele en absurde manier van aanbrengen, de woordspelingen, de durf om de meest uiteenliggende dingen bij elkaar te brengen, en vooral om het voortdurend appelleren aan de alles doorbrekende kracht van de verbeelding, waarmee ze kinderen én volwassenen ontwapent. Voor Victoria schreef Pascale Platel "'t Is niet om te stoefen, maar 't regent buiten", een stuk voor vier personages waarin ze niet zelf speelt en dat onder de noemer "Groeiwerk" op het Victoriafestival wordt uitgeprobeerd (21, 22, 23, 24/4). Het is de eerste regie van Ianka Fleerackers, die in 1993 spraakmakend als actrice debuteerde bij Victoria met de monoloog "Van al die die niets te zeggen hebben, zijn die die zwijgen 't aangenaamst" ( Frank Theys). Intussen is zij ook bekend van de televisie ("Ons Geluk" en KetNet). Het wordt een confrontatie tussen de twee spirituele zielen Platel-Fleerackers, van wie verwacht wordt dat ze elkaar aanvullen. Slets go!Info: Tweetaktfestival 03/202.83.71 (Het Paleis, Antwerpen); Victoriafestival 09/269.09.69 (Victoria, Gent).Roger Arteel