In het verhaal van Kaïn die zijn broer Abel doodde, herkent men het oude drama van Homo sapiens die zijn broeder Homo neanderthalensis vermoordt. Alsof de geschiedenis nooit meer van de ingeslagen weg is afgeweken, vertelt het verhaal niet minder duidelijk hoe vandaag de strijd om de wereldheerschappij woedt. Er is op aarde maar plaats voor één die de gunst van de goden geniet, maar één die bepaalt wie zal leven en wie moet verdwijnen, maar één die de wet voorschrijft en er zichzelf boven verheffen mag.
...

In het verhaal van Kaïn die zijn broer Abel doodde, herkent men het oude drama van Homo sapiens die zijn broeder Homo neanderthalensis vermoordt. Alsof de geschiedenis nooit meer van de ingeslagen weg is afgeweken, vertelt het verhaal niet minder duidelijk hoe vandaag de strijd om de wereldheerschappij woedt. Er is op aarde maar plaats voor één die de gunst van de goden geniet, maar één die bepaalt wie zal leven en wie moet verdwijnen, maar één die de wet voorschrijft en er zichzelf boven verheffen mag. Zo'n veertigduizend jaar geleden waren er twee. De aarde werd bevolkt door twee mensensoorten die zich door hun lichaamsbouw en cultuur van elkaar onderscheidden. De Neanderthaler, die in de stamboom van de mens een late afsplitsing is, moet met zijn korte robuuste gestalte en zware wenkbrauwbogen een geduchte verschijning geweest zijn. Niet minder imponerend was de rijzige figuur van de andere soort. Van het gelaat van deze mensen met hun hoog voorhoofd en stevige onderkaak straalden kracht en autoriteit af. Allebei gebruikten ze stenen wapens en werktuigen, versierden ze hun lichaam, en begroeven ze hun doden met enig ceremonieel. Allebei beschikten ze over een intelligentie waarmee ze denkbeelden ontwikkelden die nooit in het hoofd van een dier waren opgekomen. Toch had de Neanderthalmens een achterstand op zijn rivaal. Zijn werktuigen waren minder kundig gemaakt en zijn cultuur stond op een primitiever niveau. Misschien kreeg hij de kans niet om zich verder te ontwikkelen, of greep hij die kans wèl en werd hem precies dat fataal. Vast staat alleen dat de Neanderthaler plots en totaal van de aardbodem verdween. Terwijl de ene mensensoort uitstierf, verspreidde de andere zich zegevierend over de wereld. Welk drama heeft zich hier afgespeeld? Leidde de eeuwige strijd om terrein en buit tot de uitputting van de zwakste? Schoot een dodelijke haat op tussen beide verwante soorten? Bevochten ze elkaar in een heilige oorlog het recht om de goden gunstig te stemmen? Wat de toedracht ook was, het leven op aarde is getekend door deze meest verschrikkelijke genocide die de geschiedenis een andere wending deed nemen. In de loop van de evolutie ontstonden duizenden soorten dieren die leerden vliegen, van de mug tot de albatros, en niet één eist het luchtruim voor zich alleen op. Miljoenen soorten ontwikkelden ogen om te zien, maar niet één wil het licht voor zich alleen. Die inschikkelijkheid hield op de regel te zijn met de intrede van de mens. De enige soort die hersenen ontwikkelde om te denken, eist het monopolie daarover op. Toen de tweede kwam opdagen, werd die teruggeslagen. De eerste zijn en de enige blijven, is sindsdien de beproefde strategie. Kaïn was de eerstgeboren zoon en bevorderde zichzelf tot de enige. Op de haar eigen brutale wijze demonstreerde de twintigste eeuw dat op deze planeet maar één de baas kan spelen, en dat de macht toekomt aan degene die haar grijpt en niet loslaat. Na de Tweede Wereldoorlog viel de wereld uiteen in de invloedssferen van de beide mogendheden die als overwinnaars uit het conflict traden. Twee supermachten erfden de aarde. Met hun kolossale militaire en economische macht consolideerden ze hun posities, bonden zwakkere staten aan zich, en legden de onderhorige naties de eigen opvatting over de noodzakelijke maatschappelijke ordening op. Maar twee is één te veel. De voormalige bondgenoten richtten daarom hun wapens op elkaar. De ene rekende het de andere als een misdaad aan te bestaan. Een subtiel machtsevenwicht verhinderde dat de moordende slag plaatsvond maar resulteerde wel in een uitputtende bewapeningswedloop. Veertig jaar van Koude Oorlog later is er nog maar één supermogendheid over. De andere is bezweken. De volgehouden wurggreep miste zijn effect niet. Voortaan heerst weer duidelijkheid over wie de wet oplegt, de waarheid verkondigt en de wapens controleert. Kaïn heeft opnieuw zijn werk gedaan; God zal hem straffen maar hem ook in bescherming nemen. Dat niemand het wage de overwinnaar uit zijn zelf veroverd bestaan te verdrijven. Men is gewaarschuwd. "En Jahweh gaf Kaïn een merkteken om te voorkomen dat ieder die hem ontmoette hem zou doden" (Gen. 4, 15). Zo wordt het voortbestaan van de mensheid verzekerd, en ook het recht om onrecht te plegen, en zo staat ook vast dat de geschiedenis geen einde zal kennen. Die geschiedenis neemt intussen haar beloop. Want ook wanneer de alleenheerschappij gerealiseerd werd, is de oude wet van actie en reactie, waardoor elke macht een tegenmacht oproept, en elk verbod een opstand uitlokt, niet uitgeschakeld. De enige supermogendheid op aarde heeft nu geen andere keuze dan zich schrap te zetten tegen elk tegenwindje dat ergens opsteekt en dat tot een andere - en per definitie vijandige - macht zou kunnen uitgroeien. Zij zal strafexpedities uitvoeren, embargo's opleggen, dwarsliggende staatslieden liquideren, bombardementen uitvoeren om de vrede te handhaven. Zij zal raketten, kanonnen en vazalstaten te kort komen. Het proces is aan de gang. Ook nu de militaire kracht van geen enkele staat zelfs maar kan tippen aan die van de Verenigde Staten, vraagt het Amerikaanse ministerie van Defensie een jaarlijkse verhoging van zijn budget met 940 miljard frank (bovenop de vaste begroting). Het geld is nodig, want nu er geen grote dreiging meer bestaat, kan elke kleine een grote worden. Met een aan paranoia grenzende bezetenheid ontwaart de supermacht in elke uithoek van de wereld waar een dictator zijn machtsspelletjes speelt, een bedreiging voor zichzelf. Bommen en kruisraketten dalen neer over het ongelukkige land dat de instructies van de wereldheerser niet volgt. Indien nodig liggen de middelen klaar voor een totale verwoesting. Alle mensen die thans leven, behoren tot de soort die ooit zijn suprematie op aarde vestigde door de tegenstander uit te roeien. Massamoord is de beproefde methode. Zij zit ons in de vingers. De moderne strategen van het nucleair armageddon staan klaar om hun kunsten toe te passen. Want Kaïn bleef leven, maar Abel stierf.Gerard Bodifée