WAT STUDEERDE Martine peeters?

Jan Jagers
...

Jan JagersMartine Peeters is vandaag onderzoeksdirecteur van het retroviruslaboratorium van het Institut de Recherche pour le Développement (IRD) in het Franse Montpellier. Dat is het eindpunt van omzwervingen die begonnen aan de Universiteit Antwerpen (UA), waar ze in 1981 licentiaat in de biologie werd. Aan het Instituut voor Tropische Geneeskunde (ITG) in Antwerpen specialiseerde ze zich in de tropische medische biologie. Ze werkte er twee jaar als onderzoeksassistent, op het departement microbiologie. Dat deed ze ook nog een jaar aan de UA, waarna ze haar vleugels uitsloeg richting Afrika. Terug in eigen huis valoriseerde ze die ervaring: vanaf 1989 leidde ze vijf jaar lang het Laboratorium hiv-virologie van het ITG. In 1994 verdedigde ze een doctoraat aan de UA. In de loop van de jaren trad ze geregeld op als consultant inzake aidsbestrijding, -preventie en -onderzoek, onder meer voor de Wereldgezondheidsorganisatie. Terwijl ze de geheimen van het aidsvirus probeert te achterhalen, leidt ze ook Afrikaanse biologen op in de moleculaire biologie en virologie. Martine Peeters verrichtte onderzoek bij chimpansees en publiceerde meer dan honderdzestig artikelen in toonaangevende tijdschriften, waaronder Nature en Science. Wie zich wil specialiseren in de virologie moet uiteraard bij de pinken zijn, maar vooral de juiste mensen en kansen tegenkomen, zeggen studieadviesdiensten. Een belangrijke factor is de invalshoek vanwaaruit je virussen wilt bestuderen. De opleiding bio-ingenieur richt zich op virussen in de voedselproductie, de opleiding geneeskunde levert artsen af die patiënten behandelen. Wie de behandelingen wil helpen ontwikkelen, opteert het best voor biomedische wetenschappen, want daarin wordt onderzoek in functie van nieuwe kennis gedaan, zonder contact met patiënten. Als levende mechanismen worden virussen ook binnen de biologie bestudeerd. Zelfs wie farmacie of diergeneeskunde studeert, komt misschien in Peeters' onderzoekseenheid terecht. Door de flexibilisering in het hoger onderwijs kun je echter ook via andere trajecten naam maken in de virologie. Door schakelprogramma's en het kiezen van zwaartepunten binnen opleidingen, kun je makkelijker dan vroeger overstappen naar een andere opleiding. Hogeschoolopleidingen zoals biowetenschappen of biomedische labtechnologie zijn eerder op de praktijk gericht dan op fundamenteel onderzoek, maar kunnen een student misschien warm maken voor een academische vervolmaking. WWW.HOGERONDERWIJSREGISTER.BE Jan Jagers