Freya Van den Bossche is niet de eerste coming lady die de Vlaamse socialisten ooit naar voren hebben geschoven. Anne Van Lancker en Kathleen Van Brempt, vandaag allebei europarlementsleden, gingen haar vooraf.
...

Freya Van den Bossche is niet de eerste coming lady die de Vlaamse socialisten ooit naar voren hebben geschoven. Anne Van Lancker en Kathleen Van Brempt, vandaag allebei europarlementsleden, gingen haar vooraf. Voor Anne Van Lancker, een poulain van Frank Vandenbroucke, leek jaren geleden een grootse toekomst weggelegd. Ze was lid van de Domino-groep, die de SP.A wou omvormen, doorliep een aantal kabinetten, kwam in 1994 in het Europees parlement terecht en werd in 1999 door de Gentse SP-jongeren voorgedragen als alternatief voor Patrick Janssens bij de voorzittersverkiezingen. Ondertussen is Van Lancker, die als een heel degelijke politica wordt beschouwd, op een zijspoor terechtgekomen. Nochtans was ze na de verkiezingen van 1999 een paar uur lang regeringscommissaris voor Europese Zaken. Dat lag voor de hand: ze had haar sporen verdiend en er zat nog geen SP.A-vrouw in de regering. Alleen Freddy Willockx vond dat niet zo evident toen bleek dat hijzelf naast de prijzen zou pakken. Bovendien leverden de groenen meer dan genoeg vrouwelijke ministers om een evenwicht in de regeringen te garanderen. Dus was Van Lancker een paar uur later regeringscommissaris af. Maar met haar ervaring op tewerkstellingskabinetten paste ze perfect in de rol van Vlaams minister van Werkgelegenheid. Die geloofsbrieven gooide ze dan ook op tafel, maar tot haast ieders verbazing ging de post naar Renaat Landuyt. Volgen insiders omdat Steve Stevaert niet bepaald een grote fan van Van Lancker was.In het Europees parlement is Van Lanckers enige partijgenote de Antwerpse Kathleen Van Brempt, een protégee van Steve Stevaert. Volgens aanhoudende geruchten kunnen de twee elkaar niet luchten en maken ze het elkaar moeilijk om hun mandaat te verzilveren. Van Lancker zelf ontkent dat in alle toonaarden. 'Wie dat zegt, onderschat schromelijk onze zusterlijke solidariteit', lacht ze. 'Het is alleen een beetje ongelukkig dat wij eigenlijk hetzelfde profiel hebben. Maar het was dan ook niet gepland dat wij samen in het Europees parlement zouden zitten.'Dat was het inderdaad niet. Meer zelfs: het dwarsboomde de toekomst die de partij voor Van Brempt in petto had. Nadat ze onder partijvoorzitter Louis Tobback als politiek secretaris had gewerkt, kwam ze in 1999 als adjunct-kabinetschef bij Vlaams minister van Werkgelegenheid Renaat Landuyt terecht waar ze werd klaargestoomd om halverwege de regeerperiode kabinetschef te worden. Tussendoor zou ze wel even mooie resultaten behalen bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2000. Even leek het er zelfs op dat ze na die verkiezingen Vlaams minister zou worden in een scenario met Steve Stevaert als partijvoorzitter. The only way was up. Maar dat was buiten Peter Bossu gerekend. Die zag het Europees parlement na een half jaar - nog lang voor de gemeenteraadsverkiezingen - niet meer zitten en opvolgster Van Brempt moest een beetje tegen haar zin de trein naar Straatsburg nemen. Ondertussen schittert ook Van Brempts ster steeds doffer aan het socialistische firmament. Dat werd pijnlijk duidelijk toen ze eerder dit jaar in de eerste aflevering van het Canvas-programma Villa Politica als coming lady van de SP.A werd opgevoerd. In De Standaard luidde de kritiek: 'Twee jaar geleden klopte die stelling als een bus. Helaas is Van Brempt ondertussen weggezakt in het rijke arsenaal van politici die de hooggespannen verwachtingen niet waarmaken.'