Samenwerken met Amerikaanse acteurs zoals Wentworth Miller lijkt me niet eenvoudig. Voor de Amerikaanse markt bent u bovendien nog geen bekende regisseur. Hoe gaat u te werk om hun respect af te dwingen? (Erik Wood, Aartselaar)

ERIKVAN LOOY: Een film maken is altijd trekken en sleuren, of je nu Martin Scorsese bent of een pipo uit Borgerhout. Maar in dit geval kon ik vertrekken met heel goede bagage: de originele film. Alle acteurs hadden die gezien en waren onder de indruk. Dat creëert vertrouwen. Ze wisten: als we naar die gast luisteren, komt het wel goed. Ze wilden er allemaal voor gaan, zonder al te veel diva-allures. Ik heb het ook al anders geweten: toen ik Shades draaide met Mickey Rourke, die toen zelfs al geen echte ster meer was, gedroeg die zich wel als een diva. Dan moest zijn hond ineens meespelen, of wilde hij zijn kleren en hoed aanhouden t...

ERIKVAN LOOY: Een film maken is altijd trekken en sleuren, of je nu Martin Scorsese bent of een pipo uit Borgerhout. Maar in dit geval kon ik vertrekken met heel goede bagage: de originele film. Alle acteurs hadden die gezien en waren onder de indruk. Dat creëert vertrouwen. Ze wisten: als we naar die gast luisteren, komt het wel goed. Ze wilden er allemaal voor gaan, zonder al te veel diva-allures. Ik heb het ook al anders geweten: toen ik Shades draaide met Mickey Rourke, die toen zelfs al geen echte ster meer was, gedroeg die zich wel als een diva. Dan moest zijn hond ineens meespelen, of wilde hij zijn kleren en hoed aanhouden tijdens een bedscène. VAN LOOY: Het lijkt me verstandiger om nu even af te wachten, goed te luisteren naar wat de minister van plan is en dan te bekijken wat er moet gebeuren. Iedereen heeft door dat er in alle sectoren iets moet gebeuren. Al beseffen we ook wel de ernst van de situatie. Het gaat goed met de Vlaamse film, er worden veel meer films gemaakt dan vroeger en dus ook veel meer goede films. Dat moeten we zien te vrijwaren. VAN LOOY: Er is altijd een soort volksaard die in films binnensijpelt. Dat zie je ook aan de Nederlandse remake van Loft. Onze noorderburen zijn directer en ze trekken graag hun kleren uit. (lacht) Ook in de Verenigde Staten is er wat meer assertiviteit dan in Vlaanderen, omdat wij nu eenmaal heel stilletjes van aard zijn. Als een Amerikaan binnenkomt in een ruimte, vult hij die meteen. En ze praten ook luider. Daardoor zijn de personages wel een tikkeltje anders dan in het origineel. VAN LOOY: Dat kunnen de Amerikanen dus niet, ondertitels lezen. Of ja, het arthousepubliek kan dat wel. Maar dit is geen arthousefilm, hij is bestemd voor een breed publiek. En het is nu eenmaal een vaststaand feit dat je met een Vlaamse film nooit een breed publiek kunt veroveren. Er zijn wel festivals en eventueel filmprijzen, maar in het allerbeste geval wordt het een nichesucces. Ik wilde graag één keer in mijn leven een Amerikaanse film maken, en dat moest dan ook een goede zijn. Het scenario van Bart De Pauw blijft nu eenmaal het beste dat ik ooit gelezen heb. Trouwens: ik maak liever een goede film twee keer, dan een middelmatige één keer. En ik vertoef in goed gezelschap. Alfred Hitchcock en Michael Haneke hebben ook een remake van hun eigen film gemaakt. VAN LOOY: Praten, praten, praten. En luisteren natuurlijk, naar alle partijen. Niet te snel beslissingen nemen en zeker niet te snel met de pers praten. Goed nadenken en oog hebben voor wat er werkt en wat absoluut niet kapot gemaakt mag worden. En af en toe een moeilijke knoop doorhakken. Ik heb wel het gevoel dat Sven Gatz de juiste man op de juiste plaats is. Hij is iemand met culturele bagage en een hart voor cultuur, wat bij zijn voorgangers niet altijd het geval was. Af en toe zal hij van dat hart een steen moeten maken. Maar ik hoop echt dat iedereen blijft praten en dat we niet met stenen beginnen te gooien. Mail uw vragen naar mijnvraag@knack.be. De vraag van de week wordt beloond met 2 filmtickets. Hebt u een vraag over de economische en budgettaire keuzes van de nieuwe regering? Stel ze aan econoom Paul De Grauwe. Stefanie Van den Broeck