Het wordt een zootje, zit ik te denken terwijl ik met hoge snelheid zit te googelen. Eind vorig jaar had ik me voorgenomen om tijdens de zomermaanden voor u eens een overzicht te maken van de klassieke radiostations op het internet. Ik had er toen immers een stuk of twintig gevonden, dat leek me de moeite. Maar in die zes maanden tijd zijn het er honderden geworden. Er is bovendien klassieke televisie bijgekomen: betaalzenders, maar ook gratis stations. Allemaal live, welteverstaan. ...

Het wordt een zootje, zit ik te denken terwijl ik met hoge snelheid zit te googelen. Eind vorig jaar had ik me voorgenomen om tijdens de zomermaanden voor u eens een overzicht te maken van de klassieke radiostations op het internet. Ik had er toen immers een stuk of twintig gevonden, dat leek me de moeite. Maar in die zes maanden tijd zijn het er honderden geworden. Er is bovendien klassieke televisie bijgekomen: betaalzenders, maar ook gratis stations. Allemaal live, welteverstaan. Met andere woorden: het zal me nog wat tijd kosten om door de bomen het bos te zien. Zelf heb ik voorlopig een handige Google- toolbar geïnstalleerd (www.classical-toolbar.com) die toegang geeft tot een stuk of zestig zenders. Wordt vervolgd. Op het internet vind je bovendien meer dan alleen maar uitzendingen. Zoek bijvoorbeeld eens www.booseyradio.com op. In feite is het zelfs geen radio, veeleer een verzameling van een paar duizend mp3-opnames die voortdurend wordt aangevuld. Initiatiefnemer is de Londense muziekuitgeverij Boosey & Hawkes. Het sterke punt van die 'zender', die enkel klassiek op het repertoire heeft, zijn de stemmingen. Je krijgt er een hele lijst opgegeven (Chill Out!, Dark Drama, Green and Pleasant Land, Keep Your Cool at Work, Music for Kids...). Je klikt op je gemoedsgesteldheid van het moment en krijgt meteen de bijpassende muziek voorgeschoteld. Wij kozen bijvoorbeeld voor Green and Pleasant Land en kregen meteen de perfect passende Romance for String Orchestra in E flat major op. 11 van Gerald Finzi voorgeschoteld. Daarna volgde het Pie Jesu van John Rutter (muzikaal klopt het, thematisch iets minder) en de ouverture van The Wasp van Vaughn Williams. Als je je (gratis) registreert kun je bovendien een aantal zuivere moods opgeven: contemplative, energetic, expressive, melancholic, playful enzovoort. Simpel, maar het werkt: je kunt perfect je eigen stemming versterken (of counteren, als dat nodig mocht zijn) door een druk op een knop. Ergens duikt in mijn achterhoofd wel een passage uit Brave New World op, maar hier hou je hoe dan ook zelf het (virtuele) controlepaneel in handen. Bovendien merk je al bladerend door de lijsten dat ze veel meer bevatten dan alleen het populaire werk. Leuke extra's zijn bovendien keuzemogelijkheden per tijdperk en componist, en de mogelijkheid om (tegen betaling) de muziek zelf en 'klassieke' ringtones te downloaden. Allemaal goed en wel, maar intussen ben ik niet minder de pedalen kwijt op het internet, integendeel. Zal ik brooding (tobberig) ingeven? Daarkomt een nocturne van Chopin. Peter Vandeweerdt