Pierre François is het al een tijd beu om als 'de smeerlap van Wallonië' afgeschilderd te worden. De dag nadat Standard vorig jaar kampioen was geworden, bracht de nieuwsdienst van de RTBf een portret van ondervoorzitter Lu-ciano d'Onofrio. Met nogal nadrukkelijke verwijzingen naar diens vroegere problemen met het gerecht. Ongepaste reportage, heel Luik boos. En Pierre François meerdere keren op de tribune om te ontkennen dat Standard de RTBf sinds dat ogenblik boycot.
...

Pierre François is het al een tijd beu om als 'de smeerlap van Wallonië' afgeschilderd te worden. De dag nadat Standard vorig jaar kampioen was geworden, bracht de nieuwsdienst van de RTBf een portret van ondervoorzitter Lu-ciano d'Onofrio. Met nogal nadrukkelijke verwijzingen naar diens vroegere problemen met het gerecht. Ongepaste reportage, heel Luik boos. En Pierre François meerdere keren op de tribune om te ontkennen dat Standard de RTBf sinds dat ogenblik boycot. Later in het seizoen, nadat Genkse supporters op Tubeke 'Les Wallons, c'est du caca' hadden gezongen, opnieuw François. Met de cynische opmerking dat 'Standard, c'est du caca' ook niet fijnzinnig is, maar tenminste niet zo beledigend voor alle Walen klinkt. Enkele competitiedagen later nog eens François, met openlijke vragen bij de schwalbe, de fopduik, die Guillaume Gillet van Anderlecht tegen Moeskroen maakte. Gillet, die daarmee een strafschop afdwong en Anderlecht de nederlaag bespaarde, bekende achteraf zijn veinzerij. Alweer François in het geweer. De grootste belangstelling kreeg de algemeen directeur van Standard ongetwijfeld toen hij ontslag nam uit het directiecomité van de profliga. Dat deed hij nadat Jos Vaessen van Racing Genk tijdens de receptie van de wedstrijd tegen Standard geweigerd had hem de hand te drukken. Is de dwaasheid nooit tevreden, zelfs niet als haar wensen worden vervuld? Of hangt de wereld werkelijk aan elkaar van de kwalijke gebeurtenissen? En is Pierre François een vechtjas die al die grimmigheden met wortel en tak moet uitroeien? PIERRE FRANÇOIS: Voor elk van de gebeurtenissen die u aanhaalt, is een uitleg. In de zaak met Jos Vaessen ben ik niet de man geweest die het incident gezocht heeft. Ik heb het bestuur van Racing Genk trouwens op de receptie van de terugwedstrijd uitgenodigd, jammer genoeg zijn ze afwezig gebleven. Ik heb ook geen straf voor Guillaume Gillet gevraagd. Nadat de algemeen directeur van de voetbalbond Jean-Marie Philips uitspraken over het voorval had gedaan, heb ik alleen de vraag gesteld of er in het reglement een bepaling is waardoor de bond maatregelen kan nemen tegen een speler die simuleert. Onze Milan Jovanovic had tegen Germinal Beerschot een soortgelijk incident toen hij neerging in een duel met Didier Dheedene. Hij heeft nadien wel verklaard dat Dheedene geen schuld trof, maar niet dat hijzelf zich met opzet had laten vallen. Dat is toch iets anders. En wat het boycotten van de publieke omroep aangaat: de RTBf heeft een ongepaste reportage uitgezonden. Toch mag hij z'n camera's en microfoons op elke persconferentie inzetten. En hun bod om Europese wedstrijden uit te zenden, was telkens te laag. Geklasseerde zaak. Ik ben geen man van conflicten. Ik wil wel gerespecteerd worden. Wat helpt het om van de mensen te houden, als je ze behandelt op een manier dat je niet van hen houdt? ( met een monkel toegevoegd) Eigenlijk een uitspraak van mijn vrouw, maar dat doet er nu niet toe. FRANÇOIS: Zonder dat ik het gezocht had. Opeens was iedereen geïnteresseerd in de redenen van mijn ontslag. Het heeft me ook de gelegenheid gegeven om duidelijk te maken dat er na mijn vertrek alleen nog Nederlandstaligen in de directie en onmiddellijke omgeving overbleven: de voorzitter, de algemeen directeur, de secretaris-generaal tot en met de secretaresse. FRANÇOIS: Standard ziet daar geen voordelen in. Een vogel met maar één vleugel gaat niet hoog vliegen. Minister Anciaux zei: 'Geen splitsing, geen subsidies.' Maar kan de minister niet even goed helpen in een voetbalbond die nog één is? Toen Club Brugge en Racing Genk in de voorbereiding op Euro 2000 hun stadions vernieuwden, was dat dan met of zonder subsidies? Nochtans waren ze toen ook lid van de unitaire bond. Natuurlijk hebben wij ook al eens subsidies gekregen, bijvoorbeeld voor de bouw van de Académie Robert Louis-Dreyfus, ons trainingscentrum. Maar elk trimester betaal ik een deel van de schuld af. En ook toen we verwarming onder de grasmat hebben aangebracht, hebben we ondersteuning gekregen, maar 70 procent hebben we zelf bekostigd. Wat als Standard aan de voetbalbond zou vragen om bijvoorbeeld 30 procent van de infrastructuurkosten terug te betalen? Dan moet je eerst de reglementen van de bond veranderen. Denkt u dat de Vlamingen daarmee zouden instemmen? Het antwoord zal zijn: 'Pas u aan.' Maar als een Vlaams minister vraagt om de structuur van de bond te veranderen, gebeurt dat wel. Wat wilt u dan dat ik denk? Ik weet dat de splitsing nu al veel geld kost, aan verzekeringen bijvoorbeeld. De opdeling is ook maar goedgekeurd door een van de twee vleugels. Als je dan toch een splitsing voorstaat, voer haar dan ineens helemaal door. Mooi vooruitzicht voor de Franstalige kant. Bergen en Tubeke verdwijnen, Moeskroen vraagteken. Als Standard dan van Charleroi wint, is het zo kampioen. ( minzaam) Ongelukkig genoeg hebben we de twee wedstrijden tegen Charleroi dit seizoen verloren, Charleroi dus kampioen. FRANÇOIS: Waarom zou het niet kunnen? Op dezelfde manier als Andorra in Spanje speelt, Monaco in Frankrijk, en Liechtenstein in Oostenrijk, of is het Zwitserland. Dan grijp ik nog niet naar de regels van de vrije concurrentie: elke onderneming kan zijn eigen markt kiezen. Er wordt wel over de Beneliga gesproken, België samen met Nederland in één competitie. Als supporters van Brugge en Genk interesse hebben om wedstrijden tegen AZ, Ajax of Twente bij te wonen, waar denkt u dan dat de supporters van Standard het liefst naartoe trekken: naar NAC Breda of naar Lyon? En nog iets: hoe groot is de kans dat een kwaliteitsvolle speler uit het buitenland naar Standard komt als het in de Belgische competitie speelt? Niet erg groot. Maar mocht Standard in de eerste klasse van Frankrijk spelen, dan is hij misschien wel bereid. Voor alle duidelijkheid, dit zijn theoretische beschouwingen. De voetbalbond heeft in de praktijk nog geen stappen in die richting gezet en ver van mij om te veronderstellen dat het zal gebeuren. Zoiets moet je overigens in de schoot van de UEFA overleggen. FRANÇOIS: Michel Foret, die nu gouverneur van de provincie Luik is, was eind van de jaren tachtig administrateur-directeur bij Standard. Op het kabinet van minister Jean Gol was hij kabinetschef van de vicepremier, ik werkte er voor de cel justitie. Door zijn toedoen werd ik advocaat van de club. Ik kreeg enkele belangrijke geschillen toegeschoven die ik in alle discretie heb behandeld. Ik heb nooit publiciteit gezocht. Dat is niet modern, ik weet het, de advocaten van nu praten voortdurend in het openbaar over hun dossiers. In die tijd vergezelde ik ook de titulaire directeur van Standard op de vergaderingen van de voetbalbond. Door de jaren heen had ik daarna contacten met Roger Henrotay, Pierre de la Haye en Alphonse Costantin, die mijn voorganger als algemeen directeur was. Costantin deed vaak een beroep op mij om contractuele documenten op te stellen. FRANÇOIS: Lucien d'Onofrio had mij in enkele dossiers gevolgd, in het bijzonder het geschil tussen Standard en Dialogic, dat de hele marketing en sponsoring van Standard in onderaanneming voerde. Ik had zijn respect voor het gegeven woord leren waarderen. In de zaak Dialogic had ik hem meerdere keren persoonlijk ontmoet, telkens in afwezigheid van mijn voorganger. Tijdens een wedstrijd in november 2002 kreeg ik dan de vraag om algemeen directeur te worden. Ik was 47 jaar. Ik kreeg twee maanden de tijd om zoveel mogelijk dossiers van mijn praktijk af te werken en mijn advocatenbureau van de hand te doen. Dat was een beslissing die ik zelf genomen had. De meeste andere advocaten kiezen ervoor om hun eigen activiteit terug te schroeven maar hun bureau te behouden. Ik kon mij niet voorstellen dat ik tegelijk advocaat en directeur van Standard kon zijn. Ik heb mijn bureau overgelaten aan de zoon van mijn vroegere stagemeester, en ben begin januari 2003 algemeen directeur van Standard geworden, een functie die ook de taak van gerechtigd correspondent bij de voetbalbond inhoudt. FRANçOIS: Ik concentreerde me op het vertegenwoordigen van Standard in de prof-liga. De eerste keer heb ik mijn collega's daar gevraagd of ze de advocaat wilden vergeten die ze de keren daarvoor hadden gezien. Het belangrijkste plan dat ik in die eerste tijd aan de raad van bestuur van Standard heb voorgelegd, was het weer zelfstandig voeren van de marketing, de sponsoring, het verhuren van de loges, de verkoop van tickets. Daarna heb ik mij stukje bij beetje met de voorbereiding van de Académie Robert Louis-Dreyfus ingelaten. FRANÇOIS: In de tijd daarvoor zat hij in het kantoor naast mij. Als ik een brief kreeg die hem aanbelangde, liep ik bij hem binnen. Als hij door het glas een bezoeker bij mij herkende, kwam hij langs en discussieerde mee. Omgekeerd ook. Toen hij trainer werd, heb ik hem als algemeen directeur sommige dingen moeten zeggen waarover we het niet voor honderd procent eens waren. Maar dat betekent niet dat we elkaar niet meer verstonden. Het tegendeel was waar, we hadden 'samen geleefd', dan begrijp je elkaar sneller. FRANçOIS: Ze zijn minder intiem, als ik dat woord mag gebruiken. Maar het biedt ook het voordeel dat je je horizon verruimt. Laszlo Bölöni heeft een enorme ervaring meegebracht, en ik probeer daarvan te leren. Het is niet omdat je een bevoorrechte plaats in de directie inneemt dat je het voetbal kent. FRANÇOIS: Eén keer je hier een voet binnenzet, is het gebeurd, dan helpt geen vaccin meer. Het virus grijpt overigens om zich heen en verspreidt zich door het hele land. Anderlecht ligt centraal, het is logisch dat ze aanhangers uit alle richtingen kunnen aantrekken. Maar vergelijk ons met Brugge of Genk die ook aan de buitenzijde liggen, en dan merk je dat ons hinterland veel groter is. Wij hebben aanhangers in Tienen, in Zaventem, tot in Koksijde. We hebben zelfs een bekende supporter uit Ieper, zoals u weet. De ambiance is hier heel bijzonder. En ook de omgeving van het vroegere Cockerill, de zware fabrieken... hoe meer ik hier kom, hoe meer ik ervan houd. Standard is ontstaan uit een college in het centrum van de stad, een mooi verhaal. De ploeg heeft ook altijd karakterspelers gehad. Nu nog. Vergelijk Dieumerci Mbokani toen hij voor Anderlecht speelde met de spits die hij nu in Standard is. Toen we vorig jaar kampioen speelden, waren er 30.000 mensen op de viering. Ze hebben het mij kwalijk genomen dat het een dinsdagavond was, maar stel je voor dat we dat in het weekend geprogrammeerd hadden... ze hadden de Maas leeggedronken. En mocht het zich dit jaar herhalen, zal het nog onstuimiger toegaan. De suspense is groter dan vorig seizoen. Als we kampioen worden, zal het zijn zonder Michel Preud'homme, zonder Marouane Fellaini. En met een eindeseizoenskalender die zwaarder is dan die van Anderlecht. FRANÇOIS: Het heeft een betere, grotere kern. Dat moeten wij met de ervaring van Lucien d'Onofrio met onze aankopen goedmaken. Anderlecht heeft ook veel meer personeel. Ze zoeken al een directeur communicatie. Wij bedruipen ons als een kmo. Dat zijn we ook. Van Trends hebben we een Gazelle gekregen. FRANÇOIS: Omdat het mij de gelegenheid gaf om er de hele dag van tussen te knijpen. Het is weinig avontuurlijk om als vijftienjarige van Verviers, waar ik woonde, naar een wedstrijd op Standard te trekken. Maar kies je voor Anderlecht, kom je pas tegen de morgen terug thuis, 3.50 uur, laatste trein. Maar ik ben niet meer naar Anderlecht gegaan sinds de tijd van Franky Vercauteren, Swat Vanderelst en Ludo Coeck. Daarna ben ik enkele jaren nergens meer naartoe geweest. In die periode voetbalde ik zelf, met de ploeg van de Luikse balie. Wij hebben in 1984 zelfs het wereldkampioenschap voor advocaten in Marrakesh gewonnen, wat dacht u daarvan? FRANÇOIS: Bah, toch vijftienduizend toeschouwers voor de finale. En ik heb het enige doelpunt gemaakt. Ik was als midvoor geen technisch wonder, geen slingerbewegingen zoals Wilfried Dalmat of geen splijtende ruk voorwaarts zoals Milan Jovanovic. Ik was beter in het gewriemel binnen de grote rechthoek of als de bal opeens in de modder bleef hangen. FRANÇOIS: Maar dat verandert onze aanpak niet. Nog altijd krijgt de trainer een contract van een jaar. We hoeden ons voor hoge spelerssalarissen, we blijven voorzichtig. Iedereen vindt dat het moeilijk onderhandelen is met Standard. Dat is waar. We zeggen meteen wat we kunnen bieden en als dat niet volstaat, zullen we onze houding alleen veranderen in uitzonderlijke omstandigheden. FRANÇOIS: Nee. We hebben het over een speler die hier hard gewerkt heeft. Die zelfs teruggekomen is op zijn beslissing in het tussenseizoen om zijn contract niet te verlengen, een beslissing onder invloed van een verkeerde manager. Toen het seizoen begon, heeft hij dadelijk zijn gretigheid getoond, als om te bewijzen dat hij zelf graag gebleven was. Bij zijn eerste doelpunt tegen Zulte Waregem heeft hij dit gebaar gemaakt ( legt hand op zijn hart). Dat was een teken aan de supporters. Hoe kun je een van de vakmannen van onze kampioenstitel een overgang naar een topclub weigeren? FRANÇOIS: Dat is een berekend en beperkt verlies. Die tekorten werk je weg met een uitzonderlijke winst, zoals de verkoop van Fellaini, of door Europese inkomsten. Vorig jaar bedroeg het exploitatieverlies iets meer omdat het betalen van de winstpremie voor de titel niet voorgerekend was. Wij gaan omzichtig te werk. Toen we zeker waren van Europees voetbal, hebben we dat niet ingeschreven als deelname aan de Champions League, want als je er dan in de voorronde uit gaat, kom je in de problemen. Dit jaar zal het verlies alleszins kleiner zijn. Als je ploegen uit Engeland, Spanje en Italië over de vloer hebt gehad, kun je rekenen op hogere televisiegelden. En er zit nog meer in, als we straks geen winstpremie voor de titel hoeven uit te betalen. ( glimlacht) DOOR PIET COSEMANS