?The Very Seat of Honour? van Fabre.
...

?The Very Seat of Honour? van Fabre.Jan Fabre heeft wat van een langeafstandloper. In het bijzonder in zijn podiumwerk is snel afhaspelen niet aan de veelzijdige kunstenaar besteed. Hij heeft er een handje van weg om dezelfde thema's in verschillende producties uit te spitten, van telkens andere hoeken te bekijken en over verschillende jaren te spreiden. Geen wonder dat de trilogie één van zijn geliefde werkvormen is. Voor ?Vier temperamenten? ging Fabre nog een stapje verder en ontwierp hij een erg toepasselijke, vierdelige dansproductie. Dat de kunstenaar veel achting heeft voor zijn acteurs, dansers en de mensen met wie hij werkt, steekt hij evenmin onder stoelen of banken. Maar met ?Vier temperamenten?, dat zich op de gelijknamige middeleeuwse leer inspireert en als een hommage aan vier (ex-)dansers van hem kan worden begrepen, zet hij die woorden om in daden. Het vierluik bestaat uit vier aparte avondvullende solo's met respectievelijk Renée Copraij, Wim Vandekeybus, Annamirl Van der Pluijm en Marc Vanrunxt. Behalve Copraij, stuk voor stuk dansers-acteurs die ook een eigen en vaak indrukwekkend choreografisch parcours hebben afgelegd. Vanrunxt was 15 jaar geleden betrokken bij de choreografie van de beruchte productie ?Het is theater zoals te verwachten en te voorzien was?. Sinds drie jaar is hij opnieuw in Fabres werk te zien, zij het nu als danser. Hij en Copraij zijn goed vertrouwd met het Fabre-universum. Voor Vandekeybus en Van der Pluijm is het toch even wennen. Hoe ?Vier temperamenten? er precies zal uitzien, is nog koffiedik kijken. ?The Very Seat of Honour?, het eerste deel dat door Renée Copraij wordt vertolkt, licht al een tip van de sluier op. De solo is het niet van enige ironie gespeende portret van een verleidingszieke cholerica één van de vier temperamenten. Ze verschijnt op een Victoriaanse chaise-longue. De statige fluwelen gordijnen die het podium omzomen, en de met veel neoklassieke passen gelardeerde choreografie mogen dan voor een zachtaardige toets zorgen, het soms erg opdringerige geluidsdecor (met muziek van onder andere Iannis Xenakis) is dat beslist niet. Zoals in ander bühnewerk van Fabre vormt de dubbelzinnige relatie tussen uitvoerder en toeschouwer één van de centrale thema's van ?The Very Seat of Honour?. Tussen die twee komt het misschien wel nooit meer goed. Paul Verduyckt De solo met Wim Vandekeybus gaat eind april in première op het Utrechtse Springdance Festival, waar ook ?The Very Seat of Honour? nog te zien zal zijn. De solo's met Annamirl Van der Pluijm en Marc Vanrunxt worden dit najaar voltooid. De integrale ?Vier temperamenten? gaat in wereldpremière tijdens Klapstuk 97. Renée Copraij : een ironisch portret.