Het bericht stond in Gazet van Antwerpen onder de kop Ambras op het Noorderterras - vrij naar het Echt Antwaarps Theater. De Antwerpse schepen Marc Van Peel, onder meer bevoegd voor Stadseigendommen, wil het café op het Noorderterras niet verhuren aan VT4. Het pretnet had vanaf die locatie een dagelijkse interactieve real-life-soap willen uitzenden, een variant op Big Brother,...

Het bericht stond in Gazet van Antwerpen onder de kop Ambras op het Noorderterras - vrij naar het Echt Antwaarps Theater. De Antwerpse schepen Marc Van Peel, onder meer bevoegd voor Stadseigendommen, wil het café op het Noorderterras niet verhuren aan VT4. Het pretnet had vanaf die locatie een dagelijkse interactieve real-life-soap willen uitzenden, een variant op Big Brother, waarbij het de bedoeling is dat singles zo spoedig mogelijk een partner vinden om de Love Tunnel in te duiken. 'Het Noorderterras is geen rendez-voushotel', oordeelde Van Peel. Als schepen wil hij Antwerpen niet graag vereenzelvigd zien met losbandigheid. En dus, voorspelde Gazet van Antwerpen, zal Van Peel de komende weken worden versleten voor 'moraalridder, zedenpreker, preutse tsjeef en pretbederver'. Zou het? Er zijn, voor wie een beetje oplet, genoeg berichten die aangeven dat het einde van de permissieve samenleving in zicht is. Zo besloot de directie van VTM vorige week een aflevering van Jambers Magazine over pornoliefhebbers niet uit te zenden. 'Ronduit aanstootgevend', vond hoofdredacteur Bart De Poot. 'Deze reportage druist in tegen de menselijke waardigheid en past helemaal niet bij onze identiteit van familiezender.' Een derde bericht: een cameraploeg van VTM weigerde opnames te maken van een persconferentie van het KVLV (Katholiek Vormingswerk van Landelijke Vrouwen, voorheen de Boerinnenbond) als de initiatiefneemsters niet, zoals ze hadden beloofd, uit de kleren gingen. Het luistert nauw, de identiteit van een familiezender. Een blote boerin is natuurlijk nog wat anders dan een camera die inzoomt op de diverse in- en uitgangen van het menselijk lichaam. Er is kennelijk een grens aan de vetzakkerij die de kijker wil verdragen, en het kan niet lang meer duren voor we opnieuw, zoals in de goede, oude tijd van Alfons Vranckx, in een discussie over censuur belanden. De rol van de overheid als zedenmeester wordt overgenomen door de strategen van de commerciële televisie: het gaat daarbij niet om principes, en al helemaal niet om de menselijke waardigheid, maar om de kijkcijfers. Het argument dat de kijker volwassen is, en altijd nog kan wegzappen als hij porno te onsmakelijk vindt, snijdt geen hout. Want laat dat nu net niet de bedoeling zijn. Piet Piryns