CD&V is nog zo een partij die haar eigen politici coöpteert en niet die van een ander. Dat is totaal uit de tijd, maar het heeft soms verrassend positieve gevolgen: Mia zit erin! In de Senaat. Vijftien kandidaten waren er, zeven stemrondes, en telkens weer kwam als nummer één uit de bus: Mia De Schamphelaere. Let wel: in tegenstelling tot andere partijen wordt daarover bij CD&V democratisch gestemd, door een comité van meer dan honderd leden. En dat kunnen toch niet allemaal reactionairen zijn die zich verzetten tegen abortus en zomerse kledij.
...

CD&V is nog zo een partij die haar eigen politici coöpteert en niet die van een ander. Dat is totaal uit de tijd, maar het heeft soms verrassend positieve gevolgen: Mia zit erin! In de Senaat. Vijftien kandidaten waren er, zeven stemrondes, en telkens weer kwam als nummer één uit de bus: Mia De Schamphelaere. Let wel: in tegenstelling tot andere partijen wordt daarover bij CD&V democratisch gestemd, door een comité van meer dan honderd leden. En dat kunnen toch niet allemaal reactionairen zijn die zich verzetten tegen abortus en zomerse kledij. Mia De Schamphelaere wordt onderschat. Behalve door uw dienaar, die daarover eens een zware discussie had met Tessa Vermeiren, directrice van Weekend Knack. 'Maar wat ziet gij toch in die bedompte seut?' riep Tessa, die het zelden wegsteekt als ze het niet voor iemand heeft. Zoals in de Weekend van vorige week die sukkelaar van een Bob Vansant. Mensen toch. 'Tessa,' beten wij terug, 'gij zijt te veel wereldburger. Ge vliegt te veel. Ik lees uw columns, nu eens viert ge kerst en nieuwjaar in Bali, dan weer moet ge naar een huwelijk in Indianapolis, en nauwelijks zijt ge daarvan terug of ge bevalt van weer een interessante gedachte aan de voet van de Tafelberg. Het is niet te verwonderen dat ge geen oog meer hebt voor het schoons rond onze eigen torens. Luister goed: de laatste die men van perverse gedachten kan beschuldigen ben ik, maar als ik die Mia zie, krijg ik visioenen.'Dat verkeerde idee over Mia is ontstaan omdat weinigen een onderscheid maken tussen Mia 'as a senator'en Mia 'as such'. As a senator verdedigt ze de ideeën van haar kiezers, zoals dat in een democratie hoort, maar helaas steeds minder gebruikelijk is. As such evenwel, is Mia zichzelf en dat kunnen we het best omschrijven als een clusterbom vol losgeslagen energie en vleselijke lustverlangens. Met een onverklaarbare, maar ongetwijfeld op freudiaanse oorzaken terug te brengen oerdrift voor pers-Walters. Hoe ze Walter Pauli van De Morgen, ten tijde van de feiten redacteur van Knack, in haar netten ving, hebben wij meermaals verteld. U herinnert zich de truc met het kopje thee. Het was niet meer Walter Pauli die zich nadien nog druk maakte over de mogelijk iets te behoudsgezinde stellingen van Mia. Wel integendeel. Walter werd krankzinnig en stapte van Knack weer over naar De Morgen, waar dat minder opviel. Wij hebben u onlangs ook toevertrouwd dat ze na Walter van De Morgen Walter van Het Volk horizontaal heeft gelegd: Walter Clippeleyr, een gezonde jongen uit het Waasland en die zijn bij vrouwen als Mia het meest in gevaar. Walter II is van Sint-Niklaas, en dat stukje over hem en Mia was nauwelijks in Knack afgedrukt of wij kregen al een schaterende Freddy Willockx aan de lijn: 'Maar allez jong, gij zijt zot. Walter Clippeleyr ken ik al dertig jaar. Hij en die trien van een De Schamphelaere, dat is onmogelijk. Ik vind dat ge wat overdrijft. Wat moeten ze in Walter zijn familie denken? Ge zoudt beter nog eens iets schrijven over mij en die spiegel in mijn badkamer die op Louis Tobback lijkt.' De volgende dag opnieuw telefoon van Willockx: 'Zeg, wilt ge nu wat weten? Ik ga gisteren met mijn vrouw iets eten in een restaurant op de Markt. En wie zitten daar? Walter en Mia. Ik dacht dat ik stierf. Maar ge hebt dus weer gelijk gehad. De Walter zeg, wie had dat ooit durven denken?' Van Walter verbaast ons niets. Over redacteurs of gewezen redacteurs van Het Volk mogen ze ons alles komen vertellen, wij zullen het allemaal geloven. Van Mia 'as such', wier minder diocesane reflexen wij door het wedervaren van Walter Pauli maar al te goed hebben leren kennen, verbaast ons ook niets. Maar voor wie enkel het beeld kent van Mia 'as a senator' zal wat volgt een schok zijn: de Walter die ze nu heeft gestrikt, kunnen wij alleen maar typeren als de Hendrik VIII van Linkeroever. Een tikje minder gewelddadig wellicht, al doen ook daarover vreemde verhalen de ronde. Verder wensen wij niet in detail te treden, maar weet dat Walter bij Het Volk is aangenomen in de tijd dat men nog met daden moest kunnen bewijzen een ACW'er te zijn. Nu zal niemand ons kunnen betrappen op indiscreties of commentaar over het privégedrag van een ander. Dus ook niet over dat van Walter II, die een vriendelijke mens is. Afgaande op zijn burgerlijke stand misschien iets té vriendelijk. Maar in hoeverre kunnen we het gedrag van Mia, die met alle beperkingen van het woord toch een beetje een publieke vrouw is, als privé beschouwen? Die Clippeleyr staat van kop tot teen haaks op elk ethisch principe dat Mia met zoveel zwier verdedigt in de Senaat. Walter kent de vijftien geboden, de tien van ons Heer en de vijf van de Kerk, enkel door het genoegen ze te overtreden. Is het dan geoorloofd dat Mia, nadat ze als femme fatale al de beroepscarrière van Walter I heeft geruïneerd, nu het verdere zedelijk verval van Walter II bespoedigt? Wij hebben hier de vorige keer geschreven dat ze steeds meer op Birgit Van Mol begon te gelijken. 'Dat was er echt over', zijn velen ons komen zeggen. Maar ze piepen ondertussen anders. In Villa Politica was er een paar weken geleden een reportage over Mia en Caroline Gennez, die allumeuse van de SP.A. Beide dames waren gecoöpteerd voor de Senaat. En omdat Stalin Steve het had bevolen, was Caroline zelfs van Sint-Truiden naar Mechelen verhuisd. Zoals indertijd Marc Wilmots. Waarmee bewezen is: woont ge in Sint-Truiden en wilt ge senator worden, verhuis dan eerst naar Mechelen. In feite kwam die coöptatie toe aan de lijsttrekster van de SP.A Mechelen, maar die mevrouw beviel SS niet en dus kon ze het schudden. Welnu, op de achterbank van een Espace zaten deze twee gecoöpteerde vrouwen naast elkaar. De één omdat ze zeven stemronden had gewonnen, de ander vanwege het naar de pijpen dansen van haar voorzitter. Gelieve in de vorige zin de volgorde van de woorden niet te veranderen. Naar wie gaat dan uw voorkeur? Koen Meulenaere