ONDER DE Mirabeau-brug vloeit nog steeds de Seine... en veel méér zal de doorsnee lezer van Gabriël de Mirabeau (1749-1791) niet onmiddellijk te melden hebben. Dat kan de meer hypocriete reden zijn om het verschijnen van zijn ?Erotische romans? te verwelkomen. Gabriël de Mirabeau was van hoge Franse adel zijn vader was markies , was misvormd bij zijn geboorte en lelijk als de nacht, barstte van het talent als schrijver en spreker, was de meest ind...

ONDER DE Mirabeau-brug vloeit nog steeds de Seine... en veel méér zal de doorsnee lezer van Gabriël de Mirabeau (1749-1791) niet onmiddellijk te melden hebben. Dat kan de meer hypocriete reden zijn om het verschijnen van zijn ?Erotische romans? te verwelkomen. Gabriël de Mirabeau was van hoge Franse adel zijn vader was markies , was misvormd bij zijn geboorte en lelijk als de nacht, barstte van het talent als schrijver en spreker, was de meest indrukwekkende redenaar van de jonge Franse revolutie in 1789-'91, hielp als revolutionair en monarchist de ?Verklaring van de rechten van de mens? opstellen, was een onvermoeibare schuldenmaker en verbazingwekkende vrouwenversierder, bracht zes jaar in diverse gevangenissen door, onder andere in die van Vincennes op het moment dat zijn achterneef, de markies Donatien de Sade daar ook zat (beide heren lustten elkaar niet), en sleet het laatste deel van zijn leven als beschermeling van koning Louis XVI. Hij stierf op 2 april 1791 aan algemene slijtageverschijnselen, ruim op tijd om te ontsnappen aan de terreur van 1793, die zodoende alleen zijn graf heeft kunnen schenden en zijn botten in een massagraf werpen. Opmerkelijk personage. LIBERTIJN.De late achttiende eeuw was in Frankrijk ook de bloeiperiode van de ?libertijnse roman?, een literair genre waaraan schrijvers van diverse pluimage zich hebben gewaagd gaande van Jean de la Fontaine tot Sade , en dat zich vooral toelegt op het gebruik van schuttingwoorden in een eindeloze reeks variaties van neukscènes. In zekere zin een soort voorloper van de Victoriaanse pornografie, al gaat het hier dan meer om een elegant tijdverdrijf voor hoog adellijk gezelschap. In dat kader passen de ?Erotische romans? van Mirabeau. De vertalers, Corine Kisling en Paul Verhuyck, hebben er twee in één boek bijeengebracht, werkjes die dateren van 1780 en 1786-'87, ?Mijn bekering? en ?Hic et Haec?. De twee dingetjes blijken zeer leesbare en plezierige lectuur op te leveren. Ze hadden minder de bedoeling de zinnen te prikkelen wat de pornokant zou uitgaan , dan wel om zo baldadig en geestig mogelijk een reeks schunnige situaties aan elkaar te knopen iets in de lijn van het in koor zingen van schabouwelijke dragonderliederen. Als men er iets van Mirabeau's biografie in zou willen zoeken, dan ten hoogste zijn grote belangstelling voor de betekenis van vieze woorden. Sus van Elzen Mirabeau, ?Erotische romans?, De Arbeiderspers, Amsterdam, 256 blz.