'In België volstaat het honderd mensen te kennen' luidt een uitspraak van de Belgische topfinancier Albert Frère. En blijkbaar kent Frère de juiste mensen. Die houden zich vooral op in de omgeving van vicepremier en minister van Financiën Didier Reynders (MR). Dat heeft voor Frère en de Franse nutsgroep Suez waarvan hij ondervoorzitter is, grote voordelen.
...

'In België volstaat het honderd mensen te kennen' luidt een uitspraak van de Belgische topfinancier Albert Frère. En blijkbaar kent Frère de juiste mensen. Die houden zich vooral op in de omgeving van vicepremier en minister van Financiën Didier Reynders (MR). Dat heeft voor Frère en de Franse nutsgroep Suez waarvan hij ondervoorzitter is, grote voordelen. Vorige week leverde zusterblad Trends een fraaie illustratie van de onzichtbare band tussen de Frans-Belgische haute finance en de Belgische politiek. De federale regering, zo meldde de website van Trends, werkt aan een wetswijziging die het mogelijk maakt de waarde van Distrigas & Co op te drijven van 150 miljoen euro tot 700 miljoen euro. Om het Europese fiat te krijgen voor de fusie met Gaz de France moet Suez eerst dochter Distrigas verkopen. Maar Distrigas kan, volgens Suez, pas van de hand worden gedaan als eerst Distrigasdochter en uitbater van transitlijnen Distrigas & Co wordt verkocht aan netwerkbeheerder Fluxys. Blijft de vraag hoeveel Fluxys voor de overname van de transitactiviteiten van Distrigas & Co moet betalen. 900 miljoen euro, volgens een eerste berekening van Suez. De altijd nooddruftige Belgische gemeenten, mede-eigenaars van Distrigas & Co, waren het daarmee volkomen eens. De vraagprijs was geen probleem, want ook Fluxys is eigendom van Suez en de gemeenten. Dat praat makkelijker. En de 900 miljoen die Fluxys moet betalen, wordt dan wel doorberekend aan de klanten. Maar volgens de Commissie voor de Regulering van de Elektriciteit en het Gas (CREG) is Distrigas & Co niet meer dan 150 miljoen euro waard, omdat het merendeel van de contracten die het bedrijf heeft afgesloten volgens de Europese regels aan Fluxys toekomt. Dat Fluxys zou betalen voor eigen contracten leek ze bij de CREG al te gortig. Maar wat gebeurt er als de Belgische wetgeving de belangen van het Franse Suez in de weg staat? Dan wordt de Belgische wetgeving gewijzigd. Die nieuwe wet, waar nog aan wordt geschaafd, laat toe dat Fluxys uiteindelijk toch betaalt voor de eigen contracten. Trends schat de opbrengst van de wetswijziging op 500 à 700 miljoen euro, te verdelen tussen Suez en de gemeenten. Dit tijdelijke bondgenootschap van Suez met de Belgische gemeenten komt voor de Franse nutsgroep neer op een financiële voltreffer. Want met de opbrengst van de verkoop van Distrigas & Co kan ze de boete van 120 miljoen euro betalen, opgelegd wegens het niet betalen van een belasting op ongebruikte productiesites. Beter nog: met de opbrengst betaalt Suez ook de 250 miljoen euro die de groep moet bijdragen tot het in evenwicht brengen van de begroting. Op die manier wordt zowel de boete als de bijdrage tot de begroting uiteindelijk betaald door de Belgische verbruikers. De winsten van deze en toekomstige operaties verdwijnen in de Parijse koffers van Suez. Het is geen grap: bij Suez hebben ze een Commissie Ethiek. Die wordt voorgezeten door Etienne Davignon. Van burggraaf Davignon is bekend dat hij een onversaagd verdediger is van het unitaire België. Davignon stond ooit aan het hoofd van de Generale Maatschappij, de holding die in het verleden Wallonië leeghaalde. Een herhaling van die operatie, maar nu in het noorden des lands, valt niet uit te sluiten: dit keer door Suez, waarvan bestuurder Davignon persoonlijk 11.111 aandelen in portefeuille heeft. In het recent verschenen boek Suez-GDF, le dossier secret de la fusion van de journalisten Joan Condijts en Feryel Gadhoum vernemen we alles over de betrokkenheid van Davignon en Frère bij de Belgische uitverkoop van Electrabel en Tractebel aan Suez. En kijk: vorige week meldde Vlaams minister van Energie en Leefmilieu Hilde Crevits (CD&V) met zichtbare trots dat zij maar eventjes 36,8 miljoen uitstootrechten had uitgedeeld aan de zogenaamde energie-intensieve bedrijven. Zo' uitstootrecht is 25 euro waard. Bijna de helft van de uitstootrechten ging naar Electrabel, eveneens een pronte dochter van Suez. Wat Electrabel deed met de ook al gratis gekregen uitstootrechten voor de periode 2005-2007, weten we intussen. De elektriciteitsproducent heeft die verkocht op de emissiebeurs in Londen, terwijl zogenaamde CO2-bijdragen aan de bedrijven werden doorberekend. De CREG begrootte de opbrengst van de operatie op 1,2 miljard euro. Veelzeggend detail: de gulle uitdeling van gratis uitstootrechten aan de Europese industrie heeft in de periode 2005-2007 de uitstoot van broeikasgassen met geen gram teruggedrongen. De internationale handel in uitstootrechten op de Londense European Climate Exchange, die is dan weer bijzonder florissant. Voor zover wij weten heeft Suez-bestuurder Davignon de Commissie Ethiek nog niet bijeengeroepen om zich over deze kwesties te buigen. door Rik Van Cauwelaert