Marcel Vervloesem (45) is "voorzitter van de onderzoekscommissie", een titel die al lang voor de oprichting van de vzw Werkgroep Morkhoven Internationaal, in oktober 1990, op zijn lijf geschreven was.
...

Marcel Vervloesem (45) is "voorzitter van de onderzoekscommissie", een titel die al lang voor de oprichting van de vzw Werkgroep Morkhoven Internationaal, in oktober 1990, op zijn lijf geschreven was. Morkhoven, een deelgemeente van Herentals, is nu vooral bekend omwille van de wijk het Koninkrijk. Marcel Vervloesem heeft er zijn hofhouding, waartoe ook zijn tien jaar jongere broer Luc en zijn negen jaar oudere bijzit Elvira behoren. Luc, nochtans niet zo geletterd, fungeert wel als "voorzitter van de klachtencommissie". Eind 1996 belandt hij echter zelf in de gevangenis van Hoogstraten wegens diefstal met braak. Marcels criminele curriculum is echter indrukwekkender. Na een reeks misdrijven wordt hij in november 1979 door de correctionele rechtbank in Antwerpen veroordeeld wegens woonstschennis, valsheid in geschrifte, oplichting, afpersing, aanranding der eerbaarheid en poging tot brandstichting (door zelfverbranding). De rechtbank besluit Marcel Vervloesem te interneren. Dit gebeurt echter pas in december 1985; dan belandt hij in de gevangenis van Merksplas. In 1982 zetten Vervloesem en zijn vriendin een paar ambulancediensten op. Dit bezorgt Marcel Vervloesem in maart 1986, op een ogenblik dat hij in een psychiatrische inrichting in Doornik verblijft, een veroordeling tot drie extra maanden cel. De rechtbank in Turnhout veroordeelt hem wegens het uitgeven van een reeks ongedekte cheques (in totaal ten belope van zo'n 96.000 frank) en een aantal valsheden om werkloosheidsvergoeding te bekomen. Na deze feiten richt Marcel Vervloesem in maart 1985 de vzw Ordenar op om "te bemiddelen bij problemen van sociale, materiële en administratieve aard". Hij laat zich onder meer betalen voor het schrijven van brieven naar het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg. De man, die zich vroeger al openbare ambten aanmatigde, ontdekt duidelijk een gat in de markt. Terwijl hij op proef vrij is, laat hij zich in 1986 vooral opmerken door bedreigingen, willekeurige vrijheidsberovingen, verduisteringen, vals bomalarm en andere misdrijven die, blijkbaar gezien het geestesvermogen van de man, strafrechtelijk zonder gevolg blijven. In oktober 1987 wordt hij bovendien getroffen door een zwaar verkeersongeval en is sindsdien invalide. In juli 1989 komt hij definitief vrij. Een jaar later stampt hij de vzw Werkgroep Morkhoven Nationaal uit de grond om "vermiste personen op te zoeken, de verdediging op zich te nemen van mensen welke gediscrimineerd of onrecht aangedaan worden en dit in de meest ruime betekenis van het woord, met gebruikmaking van alle middelen welke zij daarvoor dienstig acht..." Algauw haken enkele medestichters af, omdat zij nattigheid voelen. Marcel Vervloesem doet zich immers (alweer) voor als politieman en laat zich betalen voor zogeheten tussenkomsten. Voor zijn optreden van eind 1991 in het Waasland wordt Marcel Vervloesem in april 1997 door de correctionele rechtbank van Dendermonde veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf: mede omdat veroordeelde "grovelijk misbruik blijft maken van de op zichzelf lovenswaardige doelstellingen van de vzw Morkhoven". De rechtbank oordeelt namelijk dat Marcel Vervloesem een homo uit Sint-Niklaas 120.000 frank afperste. Met de steun van de vzw Morkhoven probeert hij deze zaak al jaren te verzuipen met wilde verhalen over een internationaal homopornonetwerk met minderjarigen. Naar aanleiding van de Zandvoort-affaire laten Vervloesem en compagnie zich gretig - maar ten onrechte - als witte ridders afschilderen en feliciteren. Hun veroordeling in eerste aanleg wordt weldra door het Hof van Beroep in Gent behandeld.