Kabinetschef Manu Keirse van minister van Volksgezondheid Magda Aelvoet (Agalev) was in zijn vorig leven professioneel bezig met stervensbegeleiding. Van hem is de term "geëigende dood": de dood die iemand voor zichzelf wil, consistent met zijn eigen leven en beleven. Het nieuwe kabinet heeft over actieve levensbeëindiging wel nog geen stelling geformuleerd.
...

Kabinetschef Manu Keirse van minister van Volksgezondheid Magda Aelvoet (Agalev) was in zijn vorig leven professioneel bezig met stervensbegeleiding. Van hem is de term "geëigende dood": de dood die iemand voor zichzelf wil, consistent met zijn eigen leven en beleven. Het nieuwe kabinet heeft over actieve levensbeëindiging wel nog geen stelling geformuleerd.Manu Keirse: In het regeerakkoord staat uitdrukkelijk dat de regering de discussie in het parlement op gang zal brengen en zelf geen initiatieven neemt. Wij houden ons daaraan. Maar u hebt ongetwijfeld een visie op deze problematiek die u zo vertrouwd is.Keirse: Ik vind het belangrijk dat alles wat met stervensbegeleiding te maken heeft, aanleunt bij wat de patiënt wenst. Ik hoop dat het parlement ook de stem van de patiënt zal horen. Maar ik vrees dat, bijvoorbeeld, de terminale patiënt niet aan bod zal komen. Gaat het kabinet dan helemaal geen initiatief nemen?Keirse: We zullen inspanningen leveren om het vastgelopen voorstel rond patiëntenrechten van de vorige regering weer op gang te trekken. Maar ik kan niet vooruitlopen op de kwestie of euthanasie daarin zal worden opgenomen. Ik meen wel dat het de intentie van de minister is om dat te doen. Kan u begrip opbrengen voor iemand die niet langer wil leven?Keirse: Mensen verlangen een comfortabel leven, tot op het einde. Als dat er niet is, moeten we ons afvragen hoe dat komt. Misschien hebben artsen te lang behandeld en moet euthanasie als noodoplossing worden toegepast. Misschien heeft de patiënt niet de juiste comfortbehandeling gekregen, of waren er onbespreekbare emotionele problemen tussen hem en zijn familie. Ik ben ervan overtuigd dat mits adequate aandacht wordt besteed aan het nodige comfort, het aantal gevallen van actieve levensbeëindiging beperkt zal zijn. Maar ik besef dat ondanks de beste zorgen euthanasie af en toe nodig is. Gaat u maatregelen voorstellen om - bijvoorbeeld - iets te kunnen doen tegen artsen die hardnekkig willen blijven behandelen?Keirse: Daar hebben we op het kabinet nog niet over gepraat. We moeten wel naar een beleid van open en transparante zorg vanuit het standpunt van de opdrachtgever, in casu de patiënt en zijn familie. Een goed uitgewerkte en algemeen beschikbare palliatieve zorgverlening is een menselijk recht. Nu is er echter veel meer aandacht voor grensverleggend en hoogtechnologisch medisch werk. In België staan nogal wat artsen niet huiverig tegenover actieve levensbeëindiging, maar ze doen het vaak zonder overleg met de patiënt of zijn omgeving. Verrast u dat?Keirse: Mijn ervaring is dat veel artsen grote moeite hebben om over hete hangijzers met hun patiënten te communiceren. Ze worden er niet voor opgeleid. Maar geen enkele medische behandeling mag gebeuren zonder overleg met de patiënt. Dirk Draulans