We zochten tevergeefs naar de website van het Hagen Quartett, en de Wikipediapagina is mager. Vreemd voor wat al jaren een reus onder de strijkkwartetten is, met een haast buitenzintu...

We zochten tevergeefs naar de website van het Hagen Quartett, en de Wikipediapagina is mager. Vreemd voor wat al jaren een reus onder de strijkkwartetten is, met een haast buitenzintuiglijk samenspel. Ze brengen Strijkkwartet nr. 6 in D (1939) van Bela Bartok, dat de Hongaar nog net schreef voor hij naar de VS vluchtte (waar hij werd vergeten). De vier bewegingen starten met een droeve melodie, die naar het einde steeds meer ruimte krijgt. De vieve, door pizzicato's en staccato's gedreven Italiaanse serenade (1887) van Hugo Wolf is deel 1 van een compositie die hij nooit heeft voltooid - en nooit zelf heeft gehoord. Het melodieuze kwartet Rosamunde (1824) van Franz Schubert zweeft tussen late klassiek (met merkbare Beethoveninvloed) en vroegromantiek. Hoed af, tot slot, voor CC Maasmechelen, dat weer een grote naam op zijn erelijst schrijft.