In dit verzuilde land heeft elk onderwijsnet zijn eigen koepel van ouderverenigingen. Voor het gemeentelijke, stedelijke en provinciale onderwijs is dat de Koepel van Ouderverenigingen van het Officieel Gesubsidieerd Onderwijs (KOOGO). De ouderverenigingen van het gemeenschapsonderwijs worden overkoepeld door ROGO (Raad voor de Ouders van het Gemeenschapsonderwijs) en die van het katholiek onderwijs door het VCOV (Vlaamse Confederatie van ouders en ouderverenigingen). Voor het eerst treden de drie koepels van de ouderverenigingen samen naar buiten. Historisch momen...

In dit verzuilde land heeft elk onderwijsnet zijn eigen koepel van ouderverenigingen. Voor het gemeentelijke, stedelijke en provinciale onderwijs is dat de Koepel van Ouderverenigingen van het Officieel Gesubsidieerd Onderwijs (KOOGO). De ouderverenigingen van het gemeenschapsonderwijs worden overkoepeld door ROGO (Raad voor de Ouders van het Gemeenschapsonderwijs) en die van het katholiek onderwijs door het VCOV (Vlaamse Confederatie van ouders en ouderverenigingen). Voor het eerst treden de drie koepels van de ouderverenigingen samen naar buiten. Historisch moment? Ja, maar noodzakelijk, zeggen Trees Gilles (VCOV), Marlies Jongsma (KOOGO) en Marc Laquière (ROGO). De problemen waarmee ouders, scholieren en scholen worden geconfronteerd zijn in alle netten vrijwel gelijk. En - zo blijkt - de verwachtingen van de ouders ook. Ze zijn het eens over wat een school moet bieden: "pedagogische veiligheid" heet dat. In gewonere taal: de school moet leerlingen zelfvertrouwen geven, ze kritisch en tegelijk sociaal en tolerant maken. Niet gemakkelijk dat geven de ouderverenigingen toe. Ook al omdat alle maatschappelijke problemen zich ook in de school voordoen: intolerantie, racisme, vandalisme, drugs. Leraren en directie kunnen - moeten - daar een rol spelen, maar kunnen niet de oplossing bieden. Ze kunnen alleen een open school creëren waar over die problemen kan worden gepraat en waar geluisterd wordt. Een school moet dus niet alleen opleiden maar ook opvoeden. Dat kan alleen met de ouders samen. De wetgever geeft met de vakoverschrijdende thema's - milieu, burgerzin, gezondheid, relationele opvoeding - een unieke kans om samen over opvoedingsideeën te praten. Ouders kennen hun kind en kunnen helpen om de problemen te voorkomen. Ouders moeten wel beseffen dat de school medeverantwoordelijk is voor slagen en niet slagen, maar alleen médeverantwoordelijk. Ouders moeten dus eerlijk zijn, kritiek aanvaarden, luisteren. Ouders moeten zich goed voelen in en met de school van hun kinderen. En dat kan alleen als een school heel duidelijk maakt waar ze voor staat, wat ze wil bereiken. Vandaar het belang van een transparante school die ouders en kinderen serieus neemt en informeert. Vandaar ook het belang van een oudervereniging die alle ouders vertegenwoordigt en denkt aan het algemeen belang. Die de school niet als vijand ziet en door de school niet als pottenkijker wordt bestempeld. Want nu loopt de communicatie vaak mank. Daar ligt dan ook veel werk voor de ouderverenigingen: zij moeten de ouders ook leren om samen te werken, te luisteren. Want daar is iedereen mee gebaat. Misschien, suggereren de koepels, moet samenwerking met ouders al in de lerarenopleiding zitten. De oudervertegenwoordiging, de directie, het schoolteam en de "losse" ouders moeten een cirkel vormen van informatie, steun en samenwerking. Een school is enkel school met de ouders samen.M.V.