De globale leiding van de wereldbeker voetbal ligt bij twee comités.
...

De globale leiding van de wereldbeker voetbal ligt bij twee comités. Binnen de wereldvoetbalbond Fifa is er het organisatiecomité voor de wereldbeker. Dat stond de jongste jaren onder voorzitterschap van Lennart Johansson, de Zweedse voorzitter van de Europese Voetbalunie Uefa, die mogelijk ondertussen tot Fifa-voorzitter is verkozen. De Belgische bondsvoorzitter Michel D'Hooghe is een van de leden. Het eigenlijke organisatiecomité, het Comité Français d'Organisation (CFO), wordt geleid door twee voorzitters: Fernand Sastre en Michel Platini, een tandem die in de jaren tachtig al tekende voor grote sportieve successen. De 75-jarige Sastre is erevoorzitter van de Franse voetbalbond Fédération Française de Football (FFF). Van beroep is hij hypotheekbewaarder. Binnen de FFF was hij eerst drie jaar secretaris-generaal, en vervolgens van 1973 tot 1984 voorzitter. Onder zijn voorzitterschap organiseerde Frankrijk in 1984 het Europees Kampioenschap voor landenploegen, dat het dankzij het voetbaltalent van Michel Platini ook won. Het Franse middenveld uit die periode is in de legende getreden. Naast Platini bestond het uit Jean Tigana, Alain Giresse en Luis Fernandez. De coach was Michel Hidalgo. Frankrijk versloeg in de finale Spanje met 2-0, doelpunten van Platini en Bellone. In de eerste ronde had het in Nantes met 5-0 de maat genomen van België. De Rode Duivels waren wel verzwakt door de schorsing van heel wat internationals, na het aan het licht komen van de omkoopaffaire Standard - Waterschei. DE FOUT VAN SCHUMACHERNaast die Europese titel kon Frankrijk tijdens het bewind van Sastre met nog twee andere topprestaties pronken. In hetzelfde jaar van het EK, 1984 dus, werd het in Los Angeles olympisch kampioen, na 2-0 winst in de finale tegen Brazilië. Fernand Sastre was op dat moment ook ondervoorzitter van het Frans Olympisch Comité. En twee jaar voordien, op de wereldbeker '82 in Spanje, bereikte Frankrijk de halve finale, waar het door Duitsland met de strafschoppen werd uitgeschakeld na een dramatische wedstrijd in Sevilla. De aanslag van de Duitse doelman Harald "Tony" Schumacher op Patrick Battiston, staat nog vers in ieders geheugen. De scheidsrechter die het liet gebeuren, was de Nederlander Charles Corver. Had hij Schumacher uitgesloten, dan had Duitsland mogelijk niet eens de verlengingen gehaald. In de plaats daarvan floot Corver niet eens een fout! Terwijl Battiston naar het mortuarium werd gevoerd, mocht Schumacher gewoon uittrappen. Frankrijk verloor die halve finale vanop de strafschopstip, nadien ook de troostingswedstrijd tegen Polen. Vier jaar later, op de wereldbeker in Mexico, zou Frankrijk opnieuw in de halve finale op Duitsland stranden, waarna het de match om de derde plaats tegen België won. Mexico '86 werd het afscheid van Platini aan de nationale ploeg. Sastre had toen al afscheid genomen. De voorzitter had zijn verdienste voor die periode van Franse hoogconjunctuur, maar de grootste pluim kwam uiteraard op de hoed van de kapitein op het veld: Michel Platini. De beste Franse voetballer ooit, beter wellicht dan Raymond Kopa en Just Fontaine, de roemruchte sterren uit de jaren vijftig. Platini zal nog lang als typevoorbeeld gelden voor de "nummer 10" in een voetbalelftal. De meneur de jeu die de link legt tussen verdediging en aanval, die dankzij zijn traptechniek en speldoorzicht de kansen creëert voor de anderen. De nummer 10 is ook altijd een specialist van de vrije trappen. In het moderne voetbal heeft elke ploeg wel zo een speler in huis, sommigen van hen zijn misschien beter dan Platini. Toch staat de Fransman in deze specialiteit, samen met Diego Maradona, op een apart verhoogje. Hij heeft er een kunst van gemaakt. HET VERDRIET NA DE ZEGEPlatini heeft zijn spelerscarrière bij drie ploegen gesleten. Zijn club van oorsprong is Nancy, van '79 tot '82 brak hij helemaal door bij Saint-Etienne, en van '82 tot '87 haalde hij de absolute top bij Juventus Turijn. Daar maakte hij het goede weer samen met de Pool Zbigniew Boniek. De Fiat-ploeg won op 29 mei 1985 in de Heizel de Europacup voor Landskampioenen, dankzij een 1-0 overwinning tegen Liverpool. Boniek dwong de strafschop af, Platini zette hem om. Maar vreugde om deze triomf was er niet. Negenendertig Italiaanse supporters vonden de dood, bij zware rellen op de tribunes. Eén jaar voordien had Juventus in Bazel de Europacup voor Bekerwinnaars gewonnen, door in de finale FC Porto met 2-1 te verslaan. Michel Platini werd drie jaar na elkaar ('83, '84 en '85) uitgeroepen tot Europees Voetballer van het Jaar. Hij werd ook drie keer topschutter in de Serie A, voor een middenvelder een opmerkelijk resultaat. In 1988 werd hij bondscoach. De Franse ploeg kwalificeerde zich niet voor de wereldbeker in Italië, maar raasde nadien wel als een TGV door de voorronde van het EK '92. Groepswinnaar met het maximum van de punten, een unieke prestatie. Onder meer te danken aan de aanwezigheid voorin van Jean-Pierre Papin en Eric Cantona. Op de eindronde, in Zweden, werd dat succes niet verlengd. Een gelijkspel tegen Zweden en Engeland, en een nederlaag tegen Denemarken, en de Fransen konden weer naar huis. Platini gaf ontgoocheld zijn ontslag, en werd in november '92 voorzitter van het CFO.DE GEWEZEN KABINETSCHEFOnder Sastre en Platini is Jacques Lambert als directeur-generaal de derde in bevel in het CFO. De vijftigjarige Lambert is een ex-student van de wereldberoemde Ecole Nationale d'Administration, waar vele Franse topambtenaren en politici hun opleiding hebben genoten. Hij kende een succesvolle carrière in de ambtenarij als kabinetschef van de Franse premier Pierre Mauroy ('83-'84), en was later prefect van de Nièvre en de Savoie. Bij de Olympische Winterspelen van 1992 in Albertville stond hij in voor de veiligheid. Daarna was hij een tijdje raadgever van premier Pierre Bérégovoy ('92-'93), en sinds 1993 staat hij aan het hoofd van het CFO. Koen Meulenaere