Aanstaande vrijdag 12 maart komt de beroemde contratenor Gérard Lesne naar deSingel in Antwerpen, samen met zijn eigen ensemble Il Seminario Musicale, plus de sopraan Salomé Haller. Ze brengen drie "Leçons des morts" van De Brossard, een "Salve Regina" van Alessandro Scarlatti en de "Kerksonate nr 8" van Corelli. Dat belooft, want wat Lesne en de zijnen te voorschijn toveren, raakt iedereen altijd di...

Aanstaande vrijdag 12 maart komt de beroemde contratenor Gérard Lesne naar deSingel in Antwerpen, samen met zijn eigen ensemble Il Seminario Musicale, plus de sopraan Salomé Haller. Ze brengen drie "Leçons des morts" van De Brossard, een "Salve Regina" van Alessandro Scarlatti en de "Kerksonate nr 8" van Corelli. Dat belooft, want wat Lesne en de zijnen te voorschijn toveren, raakt iedereen altijd diep. Barok is hun specialiteit; het is net of ze ermee geboren zijn. Zo'n twee dozijn cd's maakten ze al, wereldwijd verspreid, diverse ervan meermaals bekroond. Een van hun laatste opnamen is "I Pellegrini al Sepolcro di Nostro Signore" ("De pelgrims aan het graf van Onze Heer") van Johann Adolf Hasse (1699-1783). Het is een passie-oratorium zoals dat van Caldara, waarover ik het vorige week had. Dergelijke oratoria, waarbij het lijdensverhaal in vrije fantasie wordt verteld, werden er in de 17de en 18de eeuw bij tientallen gemaakt. Deze van Hasse behoort net als die van Caldara tot de goede en waardevolle. Het werd voor de eerste keer opgevoerd op 23 maart 1742 in de hofkapel van Dresden. De invalshoek van het libretto is erg origineel: vier toeristen - twee sopranen en twee alto's - trekken op pelgrimstocht naar Jeruzalem om daar het Heilig Graf te bezoeken. In het eerste deel vertolken ze hun gevoelens tijdens de heenreis. Hasses muziek is barokpathetisch en vaak heel gevoelig. Soms doet hij al aan Gluck denken. De recitatieven zijn affectvol, de aria's zowel innig als virtuoos. Bij aankomst zingt het viertal een wondermooie lauda, een lofzang. Dan het tweede deel: in Jeruzalem staat een gids hen op te wachten. Hij laat de heilige plaatsen zien, vertelt wat er allemaal met Jezus toen gebeurd is, en voegt er diepgaande beschouwingen aan toe. Ook de pelgrims uiten telkens hun emoties en bedenkingen. Soms heel menselijk, zoals wanneer een van hen oppert dat Petrus zijn zwaard beter in het hart van Judas had geploft dan ermee het oor van de soldaat af te houwen. Operacomponist Hasse - hij schreef er een stuk of zestig - is aanschouwelijk in zijn muziek. Let op de kleine details: zo komt er na de klagelijke tussenkomst van een pelgrim een haastig muziekje (in nr. 14) alsof de gids ongeduldig laat blijken: "Kom jongens, opschieten nu!" De uitvoering van dit oratorium door Gérard Lesne als dirigent en zanger, het ensemble Il Seminario Musicale, de sopranen Rachel Elliott en Valérie Gabail, de alto Michael Chance en de bas Peter Harvey (de gids) is puntgaaf en overtuigend. Hasse, "I Pellegrini al Sepolcro", Virgin Veritas 5 45329 2.Fons De Haas