Ik verwacht altijd goede dingen van een nieuw jaar. 2014 wordt wel heel speciaal, want vanaf twee januari loopt op tv mijn nieuwe reeks Via Annemie, waarin ik op zoek ga naar verhalen die balanceren op de grens tussen leven, liefde en hoop. Via Annemie beschouw ik als een nieuwe start. Dat lijkt misschien raar, want op een uitzondering na zijn al mijn vroegere programma's op de VRT uitgezonden. Het grote verschil is dat ik nu ook écht voor de VRT werk.
...

Ik verwacht altijd goede dingen van een nieuw jaar. 2014 wordt wel heel speciaal, want vanaf twee januari loopt op tv mijn nieuwe reeks Via Annemie, waarin ik op zoek ga naar verhalen die balanceren op de grens tussen leven, liefde en hoop. Via Annemie beschouw ik als een nieuwe start. Dat lijkt misschien raar, want op een uitzondering na zijn al mijn vroegere programma's op de VRT uitgezonden. Het grote verschil is dat ik nu ook écht voor de VRT werk. In Via Annemie breng ik vaak delicate onderwerpen en ik vermoed dat er af en toe wel controverse zal zijn. Dat mag, op voorwaarde dat de boodschap niet ondergesneeuwd raakt. Op 4 februari, mijn verjaardag nota bene, verschijnt ook een nieuw boek dat ik samen met mijn dochter Johanna heb geschreven. Blijf van mijn lijfje gaat over genitale verminking van meisjes. Dit boek is heel bijzonder voor mij, omdat het in alle betekenissen een moeder-dochterboek is geworden. Ik vrees dat 2014 ook getekend zal zijn door de gevolgen van mijn recente val van een paard. Mijn elleboog is kapot en ik bereid me erop voor dat het een zware en lange revalidatie zal worden. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat ik eind dit jaar weer een mobiele en pijnloze arm zal hebben. En ook dat ik gewoon zal kunnen doorwerken. Want door deze val besef ik hoe graag ik mijn werk doe. In 2014 zullen twee van mijn kinderen een lange periode in het verre buitenland verblijven. Het zal een oefening worden in liefde, loslaten en vertrouwen. Mijn overstap naar de VRT is een van de beste professionele beslissingen die ik in mijn leven genomen heb. Sindsdien volg ik met argusogen wat er in het medialandschap gebeurt, misschien omdat ik ondertussen zovelen in het wereldje zowel privé als professioneel ken. Eerlijk gezegd, hou ik mijn hart vast. Het einde van de crisis is nog lang niet in zicht. De manier waarop wij en onze kinderen met media omgaan, is ingrijpend aan het veranderen. De sociale media rukken op en kranten en tijdschriften zien hun oplages afkalven. We zitten midden in een revolutie, maar de gevolgen kunnen we nog niet inschatten. Ik vrees dat die omwenteling vooral voor de werkgelegenheid rampzalig zal zijn. De digitale revolutie zet alles op scherp en dwingt iedereen die in de mediasector actief is de juiste keuzes te maken en alle onzin overboord te gooien. van Annemie Struyf, televisiemaakster bij de openbare omroepIn Via Annemie breng ik vaak delicate onderwerpen en ik vermoed dat er af en toe wel controverse zal zijn.