De 112 noodnummers van de premier, waarmee Knack twee weken geleden uitpakte, hebben hun effect niet gemist. Vooral niet in de VLD, waar ze elkaars bloed kunnen drinken met het oog op de diverse verkiezingen van de komende jaren.
...

De 112 noodnummers van de premier, waarmee Knack twee weken geleden uitpakte, hebben hun effect niet gemist. Vooral niet in de VLD, waar ze elkaars bloed kunnen drinken met het oog op de diverse verkiezingen van de komende jaren. Neem alleen de Europese lijst. Karel, de voorzitter, trekt die zelf. Niet alleen als opstapje naar het voorzitterschap van de Europese Commissie, maar ook vanwege goede herinneringen. Het was namelijk pas toen hij zich als opvolger verzekerd had van een zitje in het Europees parlement, en vooral van het bijbehorende salaris, dat Mireille Schreurs besloot om tegen beter weten in dan toch maar met hem te trouwen. Nu heeft de VLD slechts drie zekere plaatsen voor Europa, en op twee moet een vrouw staan. Karel kan moeilijk zijn buddy Dirk Sterckx op een strijdplaats zetten of die zetel zijn ze kwijt. Dus Sterckx op drie. En dat betekent dat de NCD-rat er naast gaat vallen. Terwijl het alleen om het fors uit de kluiten gewassen Europese loonzakje, het dito pensioen, en de gratis reisjes naar Kampala was dat Johan Van Hecke liberaal is geworden. Wie dat nu nóg niet begrijpt, zoals Yves Desmet, is werkelijk uitzichtloos blind. Waarom dacht u dat Van Hecke met acht maanden vertraging uit de EVP is gestapt? Zou dat kunnen zijn omdat hij geen voorzitter meer mag zijn van de commissie EU-Afrika? Was het misschien, het is maar een ideetje, via dat vehikel dat hij Els De Temmerman op haar tochten door Afrika kon volgen? Dat binnen de EVP een onderzoek werd geopend, en dat een slechtmenende wou weten of ook De Temmerman, als medewerkster van de commissievoorzitter, op kosten van de EU reisde, deed voor Van Hecke de deur dicht. EVP-president Wilfried Martens heeft dat onderzoek inderhaast stilgelegd, maar het hele Europees parlement wist ervan. Aan Van Hecke gaan wij geen papier meer verspillen. Na anderhalf jaar is hij ook uit Oostende alweer weg. Heeft vanuit zijn flat aan de Mercator eerst de oude en daarna de nouveau CVP opgeblazen. Zoals hij eerder vanuit Kaapstad zijn eigen CVP-meerderheid in Oosterzele kelderde. Wat daar is gebeurd is nooit eerder vertoond in de Belgische politiek. Wie een klein beetje vertrouwd is met het publieke leven in Oostende kent Hubert Synaeve, de onvermoeibare leider van het ACW. Wat zegt de heer Synaeve in De Zeewacht? Wij citeren: 'Van Hecke is een leugenaar. Ik heb voor veel mensen gewerkt, maar weinigen waren zo bedrieglijk. Hij heeft in Oostende de boel kapot gemaakt. Ik heb van in het begin gewaarschuwd. Nu zeggen ze dat ik gelijk had, maar het is te laat.' Voilà. En geloof ons: Hubert Synaeve is niet iemand die om het even wat verklaart. Het spreekt vanzelf dat deze Van Hecke tot de intimi van de premier behoort, zoals blijkt uit de 112 noodnummers. Het pakket Knacks was die woensdag nauwelijks in het station van Berlare uit de trein gegooid, of De Gucht belde Verhofstadt al uit zijn bed. Karel staat elke woensdag extra vroeg op, want als in Knack weer over Mireille wordt geschreven, moet hij maken dat hij het huis uit is voor zij wakker wordt. 'Ik denk dat gij dat allemaal zelf aan die gasten hun neus hangt', heeft Mireille onlangs boos geroepen, en daar had Karel niet meteen een geloofwaardige repliek op. Tot zijn opluchting las hij dat het over Phara De Aguirre en haar vriend Eric Van Rompuy ging. Maar zijn vreugde was snel over toen hij de 112 begon door te nemen. Het was twaalf voor zes toen in Mariakerke de telefoon rinkelde. 'Hebt ge die lijst gezien?' herkende de premier tot zijn afgrijzen de stem van de voorzitter. 'Welke lijst?' geeuwde Verhofstadt verveeld. 'Die van Knack', drong De Gucht ongeduldig aan. 'Waarom sta ik niet bij de intimi?' Op die vraag kende de premier, die uiteraard onze lijst vooraf zelf had gecontroleerd, wel het antwoord, maar hoe hij het moest omzeilen, was hem op dat onliberaal vroege uur minder duidelijk. Bij de intimi stond op 1, helemaal op kop van de 112 noodnummers: Pierre Chevalier. Na hem kwamen Hugo Claus, Luc Coene, Louis Michel, een fietsvriend van Verhofstadt, een gewezen buurmeisje, iemand die met hem in de schoolploeg had gevoetbald, en alsof het niet pijnlijk genoeg kon zijn ook Herwig Van Hove, de dierenbeul van de Vlaamse televisie. Wij hebben Herwig eens op het scherm door zijn keuken zien rennen, terwijl hij met een bezemsteel een onwillige Mechelse koekoek doodknuppelde. Overtrof alle gemanipuleerde zeehondenfilmpjes van Greenpeace. Die stond dus op acht. Op negen een raadgever van prins Filip. Daarna een bankdirecteur, een paar familieleden, een socialist, enkele weife-lende katholieken, enzovoort en zo verder. Wij zaten al vlot voorbij nummer vijftig (Jean-Luc Dehaene, Brice De Ruyver, Sergio, Christian Van Thillo), maar nog steeds geen glimp, geen echootje zo klein, van de VLD-voorzitter. Dat het nummer van Valère en Hilde Vautmans op 69 staat, ja, daar kunnen wij ons een en ander bij voorstellen. Maar dat van Pierre Verkaeren? Of van Frank Van Massenhove? Lode Willems, onze gewezen chef-astronomie, stond op 83. Pierre-Etienne Champenois, wie van u had ooit gehoord van Pierre-Etienne Champenois? Vierennegentig. Thierry De Gruben... de premier zal sneller naar het huis van De Gruben bellen dan naar het huis van Mireille Schreurs. Enfin, op 107 dan toch eindelijk: Karel De Gucht. Met als begeleidend commentaartje: 'Echtgenoot van de politierechter van Aalst, bij wie de premier inlichtingen neemt over snelle motoren en leren lingerie (zie ook 69. Valère en Hilde Vautmans).'Is het u opgevallen dat Noël Slangen niet in de lijst voorkomt? Onze chef-Wetstraat was kort in zijn verklaring: 'De heer Slangen heeft er via een deurwaarder op aangedrongen dat Knack niet meer over hem zou schrijven. Wij respecteren die wens.' Tot slot geven wij de drie noodnummers van onze chef-Wetstraat. Naar wie belt Van Cauwelaert als hij problemen heeft? Eén: Ladbroke's Londen. Twee: Distilleerderij Vanderschueren. Drie: Herman Van Rompuy. Koen Meulenaere