Stina Nordenstam tegen zondagblues.
...

Stina Nordenstam tegen zondagblues.Heel even werd ze door MTV pan-Europees rondgestuurd maar daarna was de stilte weer zalig. Verlost van het uitzicht op de grote roem kon Stina Nordenstam in de naslagwerken terug gaan schuilen onder de anonieme rubriek Scandinavië en werd ze verder met rust gelaten. Het echte artiestenbestaan kon beginnen. Dat is althans de zweem die over haar derde album ?Dynamite? hangt. Tot dusver was het werk van de Zweedse artieste amper meer dan verdienstelijk. Het had wel een gezicht maar het stond op een veel te grote groepsfoto. Haar met jazz gestookte luisterliederen kwamen van een verre en onbereikbare plaats waar ze zichzelf levend aan het begraven waren. Dan is ?Dynamite? een lichtelijk andere ervaring. Het is een album dat zich opdringt en als een parasiet tussen de oren nestelt. Wat is er gebeurd ? Ongeveer hetzelfde als bij Everything But The Girl. Het werk van het Britse duo was altijd wel netjes uitgewerkt en kwalitatief hoogstaand, maar viel wegens gebrek aan panache bijwijlen zeer saai uit. De inbreng van dansmeesters als Tod Terry en Springheel Jack gaf de nummers een vitaminekuur die ze liet sprankelen. Nordenstam heeft daar landgenoot en geluidstechnicus Ahn Oberg voor. De twee houden de handen wijselijk van de electronica af en halen hun dynamiek uit percussie, strijkers en dissonante gitaarklanken. Die nieuwe omkadering laat de ijle stem van Nordenstam op aarde landen en maakt de zweverige nummers van weleer plotseling heel noodzakelijk en dwingend. Ze stuiteren in plaats van zich voort te slepen. Gemakkelijk is evenwel anders. Nordenstam houdt er immers vreemde songstructuren op na. Ze werkt eerder met raamvertellingen dan met strofes en refreinen en behoudt zich het recht voor om te verdwalen. Met zoveel valkuilen en omwegen is een oordeel over ?Dynamite? dan ook ogenblikkelijk geveld. Na het eerste nummer heeft men al de keuze gemaakt tussen de vuilnisbak of een ereplaats. Voor wie bezwijkt, begint de kuur pas. Na verloop van tijd begint het album langzaam te ontdooien en vallen ook de details en de onuitgesproken dingen op. ?Dynamite? is dan ook zo bevreemdend en ongewoon dat het zich moeiteloos buiten de tijd plaatst. Aangewezen voor de hoofdtelefoon en zondagen met een hoog bluesgehalte. Jan Delvaux Stina Nordenstam, ?Dynamite?, (0630-15605-2/East West). Stina Nordenstam : langzaam ontdooien.