In de marge van de diverse openingen van de tentoonstellingen rond de schilder Antoon Van Dyck, organiseert Laus Polyponiae, het Festival van Vlaanderen Antwerpen nu al een prelude op zijn eigenlijke festival in de nazomer. Festivalster, het koor Currende en zijn dirigent Erik van Nevel schetsen in muziek de omzwervingen van de schilder van zijn geboorte in 1599 tot zijn dood in...

In de marge van de diverse openingen van de tentoonstellingen rond de schilder Antoon Van Dyck, organiseert Laus Polyponiae, het Festival van Vlaanderen Antwerpen nu al een prelude op zijn eigenlijke festival in de nazomer. Festivalster, het koor Currende en zijn dirigent Erik van Nevel schetsen in muziek de omzwervingen van de schilder van zijn geboorte in 1599 tot zijn dood in 1641, van Antwerpen naar Engeland, naar Italië, terug naar zijn geboortestad en zo terug naar Londen. Ze beperken zich hoofdzakelijk tot de vocale muziek van dat moment. En die keuze is vrij speculatief, het gaat altijd om muziek die van Dyck gehoord zou kunnen hebben en om muzikanten die hij ontmoet zou kunnen hebben. Wat dikwijls niet echt vergezocht is. Als je weet dat de om godsdienstredenen uit England weggevluchte toporganist John Bull titularis was van het orgel van de Onze-Lieve-Vrouwe-kathedraal van Antwerpen tijdens de jeugd van de schilder, dan kan het nauwelijks anders of van Dyck moet hem gehoord hebben. Het concert begint met erg traditionele oude Vlaamse polyfonie, van Jacob Regnart en Philippus de Monte. Muziek die zowel een hoogtepunt als het einde van een eeuwenlange traditie vormt. Na de eerste overtocht naar Engeland moet van Dyck zeker kennisgemaakt hebben met de toen moderne Engelse instrumentale muziek, met de consort-muziek en met de schitterende school van de virginalisten. In de vocale muziek was de Anglicaanse wereld dan weer behoudsgezind. Haar kerkmuziek gaat terug op de gedegen polyfone schrijfwijze van de Vlamingen, maar in het kader van haar tijd, met soms diep emotionele toetsen. Een scherp en heerlijk contrast vormt dan de muziek die Van Dyck moet hebben gehoord tijdens zijn Italiaanse jaren. In de Italiaanse muziek is zich op dat ogenblik, in de jaren twintig van de zeventiende eeuw, de revolutie van de barok aan het voltrekken. Currende pakt het voorzichtig aan, het zingt de geestelijke muziek van Claudio Monteverdi. Later in augustus, tijdens de eigenlijke festivalperiode, diept het Laus Polyphoniae-festival verder de muzikale wereld ten tijde van Van Dyck uit, de overgang naar de volle barok in de muziek. Ze herdenken dan ook de componist van madrigalen Luca Marenzio die in 1599 stierf."Music for sir Anthony", concert door Currende o.l.v. Eric van Nevel, maandag 17 mei 20 u. in Sint-Carolus Borromeus, Antwerpen.Lukas Huybrechts