Rusland neemt sinds 1 januari het voorzitterschap van de G8 waar - de club van de rijkste landen op aarde. Als alleen de cijfertjes zouden tellen, hoort Rusland daar niet echt bij. Maar het is nog altijd beter om Moskou mee aan tafel te inviteren dan om het aan de kant te laten staan. Potentieel is het land natuurlijk heel erg rijk. En het beschikt nog altijd over al die kernwapens uit de Sovjettijd. Dat neemt niet weg dat het vijftien jaar geleden nog absurd zou hebben geklonken, dat het Kremlin ooit de club zou voorzitten die de belangrijkste voorstanders van de vrije markt verenigt.
...

Rusland neemt sinds 1 januari het voorzitterschap van de G8 waar - de club van de rijkste landen op aarde. Als alleen de cijfertjes zouden tellen, hoort Rusland daar niet echt bij. Maar het is nog altijd beter om Moskou mee aan tafel te inviteren dan om het aan de kant te laten staan. Potentieel is het land natuurlijk heel erg rijk. En het beschikt nog altijd over al die kernwapens uit de Sovjettijd. Dat neemt niet weg dat het vijftien jaar geleden nog absurd zou hebben geklonken, dat het Kremlin ooit de club zou voorzitten die de belangrijkste voorstanders van de vrije markt verenigt. In Moskou zelf maken ondertussen nog altijd niet de grootste democraten de dienst uit. Poetin zelf maakte carrière in de gevreesde inlichtingendienst van de voormalige Sovjet-Unie, de KGB. Het lijkt erop dat hij zich in zijn huidige functie met vroegere collega's heeft omringd - zowel in het bestuur van het land als in dat van de zakelijke conglomeraten waarmee hij greep probeert te krijgen op de exploitatie van de Russische bodemschatten. De crisis rond de gaslevering aan Oekraïne drie weken geleden werd als een teken opgevat dat Moskou bereid is om de macht waarover het beschikt ook te gebruiken. In de zakenkrant The Wall Street Journal vertelde defensieminister en voormalige KGB'er Sergei Ivanov dat Moskou niet zal aarzelen om militair op te treden tegen landen die hun neus te diep in Russische zaken steken. Het Kremlin werpt zich nu op als bemiddelaar tussen het Westen en Iran, in het conflict over het kernprogramma van dat land. Het Westen verdenkt Teheran ervan dat het een atoombom wil maken. Moskou stelt voor dat het zelf uranium voor Iran zou verrijken, zodat dat land er niet meer van kan worden verdacht stiekem aan een bom te werken. Iran zou de idee genegen zijn. Als dat niet lukt, stelt Poetin voor om Teheran niet meteen voor de Veiligheidsraad te brengen, maar pas in een tweede fase. Zodat Iran niet onmiddellijk kan worden gesanctioneerd. Moskou is een belangrijke handelspartner van Teheran - het heeft geen baat bij sancties. Maar afgezien van de economische en de diplomatieke winst, ziet Rusland het ook niet graag dat te veel landen hun eigen nucleaire materiaal produceren. Hoe minder landen kernwapens hebben, hoe sterker diegene zijn die er wel hebben. Vladimir Poetin beleeft zijn moment de gloire in juli, als de G8 in Sint-Petersburg bijeenkomt. Er worden ondertussen verkiezingen gehouden in Oekraïne en in Wit-Rusland, twee landen die tot het zogenaamde 'nabije buitenland' behoren en waar Moskou niet graag pottenkijkers ziet. In Oekraïne ging het een jaar geleden goed fout. Wit-Rusland is nog altijd een trouwe bondgenoot van het Kremlin, maar het laat zich ook kennen als een sinistere dictatuur. Als voorzitter van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa moet België erop toezien dat het spel ook in die landen volgens de regels wordt gespeeld. Na alle grote woorden kan West-Europa het zich niet permitteren om de andere kant op te kijken. Benieuwd wat deze zomer in Sint-Petersburg het zwaarst weegt, de democratie of de economie? HUBERT VAN HUMBEECK