Wat is gebeurd? In het kerstnummer van Humo werd Mireille uitgebreid geïnterviewd. Daarbij viel één ding op. Nee, twee. Drie eigenlijk. Het eerste was de openingsfoto, daarover straks meer. Het tweede was de tweede foto, waarop Mireille in een zwartleren pak wellustig poseert met een zware racemotor tussen haar dijen. Een wat ongewoon beeld voor iemand die van beroep politierechter is, maar daar dient aan toegevoegd dat Mireille politierechter is in Aalst.
...

Wat is gebeurd? In het kerstnummer van Humo werd Mireille uitgebreid geïnterviewd. Daarbij viel één ding op. Nee, twee. Drie eigenlijk. Het eerste was de openingsfoto, daarover straks meer. Het tweede was de tweede foto, waarop Mireille in een zwartleren pak wellustig poseert met een zware racemotor tussen haar dijen. Een wat ongewoon beeld voor iemand die van beroep politierechter is, maar daar dient aan toegevoegd dat Mireille politierechter is in Aalst. Het derde wat opvalt is dat Mireille haar bewondering en liefde voor Karel niet bepaald van de daken schreeuwt. Integendeel zouden wij durven stellen. Karel heeft geluk dat hij bij de liberalen op de lijst staat, of niet alleen stemde ze niet voor hem maar lag hij ook buiten. Daarover blijft na de Humo-reportage geen twijfel, het staat er met zoveel woorden letterlijk in. En hij gaat het best niet te ver met zijn tegennatuurlijke vrijage met Johan Van Hecke, want van die valse knaap moet Mireille helemaal niet weten. Het is niet het enige punt van overeenkomst tussen haar en onze chef-Wetstraat. De inleiding van het interview is als de houw van een versgeslepen kapmes. Wij schrijven ze gewoon af, en dat Mortier niet komt zagen want de ene dienst is de andere waard. De Ga van Huy, zoals wij in Roeselare zeggen. Lees mee de eerste paragraaf: 'Mevrouw De Gucht praat graag en veel. Het gesprek stokt alleen even als in de late ochtend de VLD-voorzitter zelf, duidelijk pas uit zijn bed, poolshoogte komt nemen. Zijn vrouw kijkt hem zowat de woonkamer uit. Alleen de hond mag blijven."Patat! Kunnen zinnen dodelijker zijn? En daarnaast prijkt de genoemde openingsfoto van Karel en Mireille, die weinig kans maakt op een nominatie in de categorie 'Passie van het jaar'. Bij haar een onpeilbare treurnis op het gelaat, zoals je soms aantreft bij een driejarige die wordt gedwongen een bord linzenpap op te eten. En bij hem, in zijn altijd propere pak, het besef dat aan elke plicht grenzen zijn. Durft haar niet eens aan te raken. Of hij krijgt een mep, dat lezen wij als getuige van menig cafégevecht feilloos in haar ogen. Haar blik op de foto met Karel, en haar blik op de foto met de moto: dat is dag en nacht verschil. Zelfs voor een Vespa van 50 cc ruilt ze hem in.Wij lezen verder. 'Krijgt Karel erotische fanmail?' wil Humo weten. Ja, van Dirk Sterckx, voor het overige lijkt de vraag ons tamelijk absurd. Nu het antwoord van Mireille, die blijkens een paranthesis schouderophalend lacht: 'Thuis niet, maar misschien in Brussel. De ene is makkelijker te verleiden dan de andere zeker? Ik zal natuurlijk de laatste zijn om het te vernemen, u kent de Wetstraatroddels beter dan ik.' Anders gezegd, en thans spreekt de Mireillexegeet die wij inmiddels zijn geworden: het kan haar geen fluit schelen, zo lang zij maar niet moet. U zult nu opperen dat wij een beetje te ver gaan, respect voor de privacy en zo. Dat is juist, maar anderzijds staat het zwart op wit in Humo. Wij hebben dat interview niet gegeven, en we hebben het ook niet geschreven. De rest is citaatrecht. Vraag: 'Vindt u dat uw man goed over komt in de media?' 'SCHREURS: Hij komt in elk geval duidelijk over.' Met andere woorden: nee, hij komt niet goed over in de media. Volgende: 'Wat zou u willen veranderen aan uw man ?' 'SCHREURS (denkt lang na): Hij laat altijd de kasten openstaan. Dat irriteert ons hier in huis allemaal.' Wat zegt ze hier werkelijk ? 'Die vent is hopeloos, ik steek er mijn tijd niet meer in.' Gaat u graag mee naar officiële verplichtingen waarop uw man wordt uitgenodigd? 'SCHREURS: Bof...' Wat een schitterend woord: bof. Na 'bof' is elke discussie zinloos. En dan preciseert ze nog dat het bij Filip en Mathilde uiteindelijk wel meeviel. Maar dan vooral omdat ze er Jan Hoet heeft ontmoet. Als er te snoepen valt is de Jan nooit ver uit de buurt, ook daarover bestaat geen discussie. Waren wij Karel De Gucht, wij waren al de dag van de publicatie bij Dirk Sterckx ingetrokken. Het Europees parlement, met zijn maandelijkse weekje Straatsburg, is voor heel wat huwelijken fataal, maar het biedt ook kans op nieuwe vriendschappen. Zoals tussen Dirk en Karel. Wij hebben over die twee onlangs een en ander verteld aan Michel Verschueren, en dat is bij de volgende verkiezing weer een stem minder voor de VLD. Karel, die er tot minachting van Mireille niet eens in slaagt om in zijn eigen Berlare de meerderheid in de gemeenteraad te verwerven, zou het best nog een paar andere overlopers aantrekken alvorens vervroegde verkiezingen te riskeren.Het interview met Mireille hebben wij uitgescheurd en telkens als wij erin lezen, al was het drie regels, is onze dag goed. 'HUMO : Hebt u soms last van de bekendheid van uw man?' 'SCHREURS: Niet echt.''HUMO : Wat denkt u van het gsm-verhaal van Van Hecke en De Clerck?' 'SCHREURS: Karel heeft me verteld dat Van Hecke die dag nooit naar De Clerck heeft gebeld, en uiteraard geloof ik hem.' Waarmee ze laat verstaan: uiteraard geloof ik De Clerck, dat Karel zijn plan trekt met zijn kinderachtige leugens. De Kna van Knack gaat toch naar haar hoor. Wij hadden dat hier al geschreven waarna Hubert van Humbeeck, die in Aalst een forse boete had gekregen wegens te brede interpretatie van de wegcode, met André Denys kwam aandragen. Maar na dit interview is er unanimiteit: Mireille Schreurs krijgt de Kna van Knack. En ze staan op de redactie in de rij om hem persoonlijk te gaan afgeven. 'HUMO : Is Karel vaak thuis?' 'SCHREURS: Gelukkig niet. Dan kunnen de kasten tenminste dicht.' Wat een vrouw.