Het is een cliché, de Fransen bekijken de wereld niet bepaald van de meest ernstige kant. Je zou het nog geloven ook als je luistert naar de muziek die verzameld is op de cd "concertos with wind orchestra". Daarop staat muziek die Francis Poulenc, Jean Françaix en Jacques Ibert schreven voor blaasensemble. Het is vaardig geschreven muziek. Aardig ook. Ze zwelgt soms in de welluidend...

Het is een cliché, de Fransen bekijken de wereld niet bepaald van de meest ernstige kant. Je zou het nog geloven ook als je luistert naar de muziek die verzameld is op de cd "concertos with wind orchestra". Daarop staat muziek die Francis Poulenc, Jean Françaix en Jacques Ibert schreven voor blaasensemble. Het is vaardig geschreven muziek. Aardig ook. Ze zwelgt soms in de welluidendheid. Doordat het muziek voor blazers is, krijg je regelmatig reminiscenties aan de big bands uit de jaren dertig en veertig. Maar de muziek blijft toch te beschaafd om voluit te gaan swingen. Ze is een beetje bourgeois ook. Veruit het interessantste stuk op de opname is de "aubade", een concerto voor piano en blazers van Francis Poulenc. De componist - het is dit jaar een Poulencjaar, hij zou dit jaar honderd geworden zijn - wilde dat zowel een piano als een danseres op het voorplan stonden. Hoe het met de danseres is afgelopen, weten we niet. Maar de piano krijgt van Poulenc die ironische hoogdravende stijl, afgewisseld met grappige passages die we in de Amerikaanse muziekindustrie van die tijd (1929) terugvinden. Uit diezelfde periode dateert het concerto voor cello en blaasensemble van Jacques Ibert. Het ademt diezelfde onbekommerde Franse sfeer uit van tussen de twee oorlogen. Een elegante en onderhoudende conversatietoon was toen belangrijker dan expressie. Behalve het stilistisch verband tussen de muziekstukken is er nog een ander verband. De cd is een familieaangelegenheid. Pianist André de Groote en celliste Viviane Spanoghe zijn man en vrouw. Ze krijgen elk hun concerto; en beiden verdedigen ze deze muziek met volle overgave. De Groote heeft voldoende zin voor humor om met de dubbele bodems van Poulenc te spelen. Superieure amusementsmuziek. En Spanoghe doet werkelijk prachtige dingen in haar concerto. De heerlijke cadenza in de gigue die begint met flageolettonen overstijgt het anekdotische. Ze worden begeleid door het BellerophonWind Orchestra dat wordt gevormd door de blazers van het Nationaal Orkest. Op de cd staat ook minder boeiende muziek van Jean Françaix. André de Groote - Viviane Spanoghe & Bellerophon Wind Orchestra, "Concertos with wind orchestra", Talent DOM 2910 48.Lukas Huybrechts