Onze chef-justitie is één van die zeldzame redacteurs die er een punt van eer van maken om altijd de waarheid te schrijven. Of bijna altijd. Dit in tegenstelling tot minder scrupuleuze collega's, van wie ondergetekende een typevoorbeeld mag worden genoemd. Maar dat Marc Verwilghen op 2 augustus jongstleden aan onderzoeksrechter Langlois zou hebben verklaard dat zijn woorden in zijn eigen boek verkeerd zijn weergegeven, zoals De Moor beweerde, dat konden wij als niets anders bestempelen dan als een lolletje.
...

Onze chef-justitie is één van die zeldzame redacteurs die er een punt van eer van maken om altijd de waarheid te schrijven. Of bijna altijd. Dit in tegenstelling tot minder scrupuleuze collega's, van wie ondergetekende een typevoorbeeld mag worden genoemd. Maar dat Marc Verwilghen op 2 augustus jongstleden aan onderzoeksrechter Langlois zou hebben verklaard dat zijn woorden in zijn eigen boek verkeerd zijn weergegeven, zoals De Moor beweerde, dat konden wij als niets anders bestempelen dan als een lolletje.Zijn woorden verkeerd weergegeven in zijn eigen boek! Zo ver heeft toch niemand het ooit gedreven. Verwilghen wel, het proces-verbaal laat naar verluidt geen twijfel. Hopelijk wijdt Mario Danneels er in zijn volgende werk een zinnetje aan, of de populaire media schieten weer niet wakker. Want blijkbaar heeft niemand in de Wetstraat het artikel van onze chef-justitie, over de stand van zaken in het onderzoek naar Marc Dutroux, gelezen. Anders was Verwilghen geen minister meer. Staat u ons even een zijsprongetje toe? Het proces tegen Dutroux, zo vernemen wij in dezelfde reportage, komt er wellicht pas in 2001 en zal plaatsvinden in de Callemeyn-kazerne. Wij herinneren ons levendig hoe Leo Stoops, de deskundige van het betere journaal, midden vorig jaar voor het gerechtsgebouw van Aarlen een stand-up ten beste gaf, en daarin de profetische woorden sprak: "Eén ding is zeker: volgend jaar zal ik op deze plaats niet meer alleen staan." In dat door de feiten lichtjes belachelijk geworden statement, voorspelde Leo niet alleen het begin van het proces Dutroux, maar ook de afloop ervan. Dutroux en Nihoul levenslang, Lelièvre vijfentwintig jaar, Annie Bouty en Michèle Martin vrijgesproken. Leo hoopt steevast op een mild vonnis voor de vrouwelijke beschuldigden. Zo verkondigde hij net vóór de uitspraak in het proces Haemers, tijdens een andere rechtstreekse interventie in het nieuws, met grote stelligheid dat Denise Tyack niet anders dan vrijgelaten kon worden. Een kwartier later had ze vijf jaar aan haar been. Maar goed, met Stoops lachen is niet moeilijk. Het volstaat dat Leo in beeld verschijnt om weer iets belangrijks te komen verkondigen, en wij moeten ramen en deuren openzetten voor extra zuurstof. Die Verwilghen is een ander kaliber. Want, keren we terug naar het artikel van onze chef-justitie, er valt nog meer te lezen in dat bewuste proces-verbaal van 2 augustus. Ga eerst zitten, liefst in een stoel met armleuningen. Niet in de buurt van vuur. De man die alle moeite van de wereld heeft gedaan om aan te tonen dat Dutroux & C° deel uitmaken van een netwerk van perverse hooggeplaatsten (vandaag de dag clichématig gespecificeerd als "dokters, notarissen, advocaten, een bekend politicus, de Cepic, Van Den Boeynants en baron de Bonvoisin"), de man die deze verdenking publiekelijk nog kwam stimuleren nadat zijn eigen commissie er geen spoor van een bewijs voor had gevonden, de man die dat desondanks ook nog zwart op wit liet neerschrijven in het boek "Achter de schermen van de Commissie-Dutroux", diezelfde man verklaart op 2 augustus aan de onderzoeksrechter niet enkel dat zijn woorden in zijn eigen boek zijn verdraaid, maar ook dat hij geen enkele aanwijzing heeft voor de dolle complotverhalen die hij een paar jaar lang met grote gretigheid heeft onderhouden. Kunt u dat geloven? En dat is minister van Justitie! In Pan citeerden ze onlangs uit een brief van Verwilghen aan procureur-generaal Van Oudenhove, waarin de magistraat door de minister wordt aangespoord om tussen te komen in een lopende zaak die op dat moment in handen van een onderzoeksrechter was. Wellicht een soepele interpretatie van het positief injunctierecht. En hou u vast voor de tweehonderd extra postjes die vacant worden als het snelrecht is goedgekeurd. Dat wordt nieuwe toga's kopen geblazen in vele liberale gezinnen. Deze man, zal u nu terecht opmerken, is door de lezers van Knack wel twee keer na elkaar uitgeroepen tot "man van het jaar". Correct. Vandaar dat wij ons, in een extra vergadering van de redactieraad, de vraag hebben gesteld: hebben wij gefaald in onze berichtgeving? U mag het gerust weten, het antwoord luidde: geenszins. Onze chef-Wetstraat noemde indertijd de Commissie-Verwilghen een bende van mediocriteit bol staande patjepeeërs, geleid door een arrivist van het zuiverste water. Let op: dat was in een periode waarin kritiek op Verwilghen gelijk stond aan medeplichtigheid met Dutroux en Nihoul, en er nog niet gelachen mocht worden met het geraaskal van Paul Marchal. Onze chef-justitie maakte naderhand brandhout van het zo bejubelde rapport-Verwilghen. Tot grote woede van professor De Ruyver, die het had geschreven. Wij hebben onze plicht dus gedaan. En toch mocht deze streber uit Dendermonde twee keer, mogelijk op 13 juni een derde keer, op uw stem rekenen. Want dat de luisteraars van Studio Brussel de balans hebben doen doorslaan, zoals twee van onze hoofdredacteurs volhouden, is een zwak excuus. Stemadvies! Dat is wat een degelijk nieuwsmagazine zijn lezers moet bieden. In het nummer vóór 13 juni hebben wij u op deze bladzijde aangeraden om op Patricia Ceysens te stemmen, eventueel op Rik Daems. Resultaat: Louis Tobback werd in zijn eigen Leuvense burcht verpletterd. Daems, die nota bene voor de eerste keer in Leuven opkwam, en Ceysens behaalden als koppel - zoals eenieder ze ook beschouwt - dubbel zoveel stemmen als meneerke Louis. Dàt is de taak van een nieuwsmagazine zie. Niet dat fletse gedoe van laat het aan de lezer over. Onzin.Daarom, luister goed: binnenkort krijgt u in Knack de nieuwe formulieren voor de "mensen van het jaar". Stem op Rik Daems! De minister van... ja van wat eigenlijk ? Vier maanden na de regeringsvorming moeten wij dat nog altijd gaan opzoeken. Het is niet van begroting, maar waarvan wel? Enfin, dat is van geen belang. In de lijst van gepreselecteerden vindt u Rik op nummer 21, bij de categorie: "Anderen". Koen Meulenaere