JA

Opgetekend door Stijn Tormans
...

Opgetekend door Stijn TormansFrank Comhaire'In de media wordt de indruk gewekt dat iedereen het geslacht van zijn kind kan laten bepalen. Dat is dus niet zo. Het gaat alleen over gehuwde paren, met minstens twee kinderen van hetzelfde geslacht. Bovendien moet elke kandidaat uitgebreide testen en interviews ondergaan. Onder meer om de garantie te hebben dat het kind welkom is als de geslachtskeuze zou mislukken. Het is niet alleen mijn taak om ziekten te genezen, maar ook om de geestelijke gezondheid te bevorderen. Die mensen hebben vaak vier, vijf kinderen van hetzelfde geslacht- meestal jongens. Ze willen doodgraag nog iemand van het andere geslacht. Als wij die kans kunnen vergroten, waarom niet? Her en der wordt gesuggereerd dat ik hiermee 6300 euro verdien. Dat klopt helemaal niet. Ik ben maar een klein radertje in een Amerikaans project dat drieduizend ouders volgt. Ik vraag alleen een honorarium voor één of twee consultaties plus een klein, deontologisch toegestaan percentage. Het grootste deel van die som gaat naar Amerika. In een later stadium hopen we de techniek ook in Europa te gebruiken. Dat zal de prijs zeker verlagen. Het argument dat geslachtskeuze de deur openzet naar andere selectiecriteria, is intellectueel oneerlijk. Op die manier kan je elke nieuwe ontwikkeling afkeuren op basis van het feit dat er mogelijk misbruik van gemaakt kan worden. Wij werken trouwens met zaadcellen, niet met perfect gezonde embryo's. Ik weet met zekerheid dat mensen die al verschillende kinderen van hetzelfde geslacht hebben, een abortus laten uitvoeren als blijkt dat de volgende foetus opnieuw hetzelfde geslacht heeft. Is de kritiek op onze methode dan niet hypocriet? Bovendien is het niet de taak van de gemeenschap om zich te bemoeien met het seksuele leven van mensen en de reproductie van personen. Zolang het geen risico inhoudt voor de gemeenschap en de gezondheid van de ouders, natuurlijk.'Jacinta De Roeck'Een van mijn grootste bezwaren is dat je het geslacht enkel kan veranderen door een vruchtbaarheidsprogramma. Ik vind dat zo'n programma dient om te onderzoeken of onvruchtbare koppels kinderen kunnen krijgen. Het mag volgens mij niet misbruikt worden om aan de koningswens van koppels - een jongetje of een meisje krijgen - te voldoen. Wat mij ook stoort, is dat je moet betalen voor een behandeling. Alleen een bepaalde elite kan dus het geslacht van een kind bepalen. Bovendien heb ik er problemen mee dat de maatschappij een dure techniek mee financiert om de kinderwens van een rijk, vruchtbaar koppel te vervullen. Het is de taak van een ziekenhuis om er voor iedereen te zijn en niet alleen voor een bepaalde maatschappelijke groep. Ik vrees evenwel vooral dat het kiezen van het geslacht de deur gaat openzetten voor bijkomende vragen. Nu gaat het om het geslacht. Later willen ouders misschien ook de haarkleur of de lengte van hun kinderen bepalen. Of hun intelligentie vooraf laten screenen. "Ik heb een minder begaafd kind in de familie. Ik wil ook een intelligent kind om de balans in evenwicht te houden. " Zo creëer je designbaby's. Al wil ik dit meteen nuanceren. Als het embryo een jongen is en een van de ouders heeft hemofilie, dan is geslachtskeuze wél verantwoord. Die bloedziekte wordt immers alleen overgedragen op jongens. Daarom heeft Agalev een wetsvoorstel ingediend om de geslachtskeuze te verbieden. Alleen ter voorkoming van genetische en aangeboren ziekten is een uitzondering voorzien. Er moet duidelijkheid komen in het wetgevende vlak. Een meerderheid in het parlement is te vinden voor het voorstel. Hopelijk doet de hele heisa rond de praktijken van professor Comhaire de parlementsleden niet van mening veranderen. Het zou doodjammer zijn dat op die manier een belangrijk wetsvoorstel ongestemd blijft.''De kritiek op geslachtsbepaling is hypocriet.''Alleen om genetische ziekten te voorkomen.'