Rondwormen zijn eenvoudige beestjes die amper driehonderd zenuwcellen hebben. Daarin zijn moleculen actief die ook in onze hersenen voorkomen. Wetenschappers hopen nu uit experimenten met wormen inzichten over mensen te kunnen puren.
...

Rondwormen zijn eenvoudige beestjes die amper driehonderd zenuwcellen hebben. Daarin zijn moleculen actief die ook in onze hersenen voorkomen. Wetenschappers hopen nu uit experimenten met wormen inzichten over mensen te kunnen puren. Biologe Isabel Beets (KU Leuven) en haar collega's beschrijven in Nature Communications experimenten met rondwormen die af en toe met zout geconfronteerd werden. Tenzij er voedsel te vinden is, zullen ze zoute omgevingen vermijden. Om zich een slechte ervaring met zout te kunnen herinneren, hebben de wormen een eiwit nodig: Neuromedine U. Het is een signaalmolecule die zenuwcellen gebruiken om met elkaar te communiceren. Als het gen met de informatie over het eiwit wordt uitgeschakeld, blijken de wormpjes een negatieve ervaring niet te onthouden. Ze blijven terugkeren naar het zout. Omdat Neuromedine U ook in onze hersenen voorkomt, kan het bij ons eveneens een rol spelen in het leren uit negatieve ervaringen. Een ander artikel in hetzelfde blad meldt dat ons kortetermijngeheugen lichtjes foute informatie opslaat. Dat kan nuttig zijn. Als u een straat wilt oversteken, eerst naar links kijkt en daar een wagen en een fietser ziet, vervolgens naar rechts en nadien weer naar links, zullen die wagen en die fietser anders op uw oog verschijnen, bijvoorbeeld omdat ze dichterbij zijn. Maar omdat u de informatie de eerste keer niet echt accuraat opsloeg, ervaart u de tweede waarneming niet als iets compleet nieuws. Kleine foutjes maken het mogelijk complexe situaties correct in te schatten.