JA
...

JAMarleen Vanderpoorten'Meer dan 1700 leerkrachten ontbreken voor de komende schooljaren. In de lagere school geven nu reeds veel kleuteronderwijzeressen en regenten lichamelijke opvoeding les, maar hoe lang blijft dit houdbaar? In het secundair onderwijs zijn er te weinig leraren wiskunde en praktijkvakken. Een tekort aan goedgevormde leerkrachten is het ergste wat ons onderwijs kan overkomen. Enkele weken geleden stelde de koepel van het katholiek onderwijs in een persconferentie het lerarentekort aan de kaak en keek daarbij vragend naar de minister van Onderwijs. We kunnen leerkrachten niet langer laten uitstappen op 55 jaar tegen uitzonderlijk gunstige voorwaarden (tussen 58 en 67 procent van de laatste activiteitswedde, netto tussen ongeveer 43.000 en meer dan 50.000 frank). Deze uitstapregeling kwam er in 1986, toen er veel meer jonge leerkrachten gevormd werden dan er plaatsen waren. Toen konden oudere leerkrachten plaatsmaken voor jongere en een gunstige uitstapregeling krijgen. Nu staan er geen jongere leerkrachten meer te wachten, de situatie is compleet omgekeerd. De voorlopig bedoelde maatregel werd echter nooit geëvalueerd. Zal het dan geen probleem geven om uitgebluste leerkrachten langer voor de klas te houden? Soms wel, maar het is niet mijn overtuiging dat de meerderheid van de 55-plussers uitgeblust is. Trouwens, andere verlofstelsels blijven gewoon bestaan. Vanaf 50 jaar kan een verlof voor verminderde prestaties worden aangevraagd waarbij leerkrachten halftijds werken. Door het systeem van uren voor bijzondere pedagogische taken en de extra uren die vanaf volgend jaar terugvloeien naar de scholen, kunnen leerkrachten gedeeltelijk klasvrij worden gemaakt en naar goeddunken van de directie andere taken opnemen. De collectieve arbeidsovereenkomst bestaat uit een hoofdstuk met werkdrukverlagende maatregelen en een met lonen. Dat er uiteindelijk meer dan oorspronkelijk voorgesteld naar lonen ging, had vooral te maken met het feit dat voor elke werkdrukverlagende maatregel extra leerkrachten nodig zijn. Door de werkdruk te verlagen en lonen te verhogen, hoopten we de instroom aan de lerarenopleidingen te vergroten. Maar zelfs als dat lukt, blijft het afwachten wat de uitstroom zal zijn over drie jaar. In de nabije toekomst moeten we nog werken aan maatregelen, maar de nood is te groot om te wachten op de resultaten van deze stappen. We hebben vandáág voldoende leerkrachten nodig.'NEEClaude WalgraefAdjunct-secretaris van de Algemene Centrale van Openbare Diensten afdeling Onderwijs Claude Walgraef protesteert tegen het plan van de minister. Hij meent dat het oneigenlijke doel besparen is. 'Vorig jaar maakten nog 12.000 mensen gebruik van deze regeling, waarvan zeventig procent vrouwen. Leerkrachten willen duidelijk niet werken tot hun zestig. Ze verliezen tussen de twintig- en dertigduizend frank per maand en toch stappen ze uit het onderwijs. De gestegen werkdruk, de stress, al de vergaderingen, het vele papierwerk worden hen te veel. En niet alleen in kleuter- en lager onderwijs horen wij die klachten, ook in het secundair en het hoger onderwijs wordt de onvrede steeds groter. Jongeren zullen de gevolgen ook voelen, want zij zullen later benoemd worden. De minister zal andere manieren moeten vinden om de mensen aan te moedigen om te blijven. Dit komt de kwaliteit van het onderwijs niet ten goede. Het ziekteverzuim zal toenemen, vooral voor korte periodes. Door de snelle controles van vandaag zal de bijna uitgestorven pensionitis niet terugkeren, maar de scholen zullen ontregeld raken door de vele korte afwezigheden en dat komt de kinderen zeker niet ten goede. Het systeem van brugpensioen was zeventien jaar geleden misschien voornamelijk een economische maatregel, maar ondertussen is het een sociale verworvenheid geworden. In juli voerde de minister de regeling nog officieel in voor het hoger onderwijs en twee maanden later bouwt ze het hele stelsel af. De werkelijke reden is een tekort op de begroting voor onderwijs. Hoe kan de Vlaamse regering tien miljard over hebben op de begroting en dan toch het onderwijs meer dan een miljard laten besparen? Dat het geld integraal geïnvesteerd wordt in informatie- en communicatietechnologie, daar hebben de oudere leerkrachten toch geen boodschap aan. De overheid schermt altijd met de redenering dat het wachtgeld zoveel kost, terwijl het een pak goedkoper is dan de vervanging van een zieke leerkracht. Het is toch jammer dat net nu we vooruitgang boekten op zoveel terreinen, de overheid de sociale vrede opblaast. Eindelijk kon er gepraat worden over structurele veranderingen. Ook de promotiecampagnes voor de jongeren liepen goed en dan komt er plots zo'n slecht signaal. We beginnen negentien september met ludieke acties, maar daarna gaat het crescendo naar vijf oktober, de internationale dag van de leerkracht.'Opgetekend door Maarten Billiet