Ivan Declercq
...

Ivan DeclercqKort na de introductie van Viagra deden zich enkele hartinfarcten voor bij mannen die het product hadden ingenomen en tijdens een vrijpartij het loodje legden. Viagra werd met de vinger gewezen: slecht voor het hart. Onterecht. Het ging hier om hartpatiënten die plots een fysieke inspanning leverden, die hun hart niet aankon. Die inspanning kostte hen het leven, niet het product sildenafil (Viagra). Hadden die mannen in plaats van te vrijen een partijtje squash gespeeld - een weliswaar minder voor de hand liggende activiteit als de langverhoopte erectie zich eindelijk manifesteert -, dan hadden zij daarbij wellicht ook een hartinfarct gehad. Een studie van prof. Adelaide Arruda-Olson (gepubliceerd in het vakblad JAMA) van een inspanningsproef bij 105 patiënten met erectiestoornissen en een vernauwing van minstens 50 procent van een grote kransslagader of antecedenten van infarct heeft aangetoond dat sildenafil geen schadelijke cardiovasculaire gevolgen heeft. Sildenafil zou ischemie (plaatselijke bloedeloosheid) niet in de hand werken. Met andere woorden: niet Viagra ligt aan de basis van een infarct, wel de fysieke inspanning die door de hartpatiënt wordt geleverd. Daarom pleiten de cardiologen prof. Christian Brohet (Saint-Luc, UCL, Brussel) en dr. Luc Missault (Sint-Jan, Brugge) in het maandblad Tempo Medical (november 2002) voor een inspanningsproef in geval van erectiestoornissen en andere vasculaire risicofactoren. Op basis van het resultaat van de inspanningsproef kan men dan nagaan of geslachtsgemeenschap al dan niet een risico inhoudt. Sildenafil - en dat geldt volgens een in Montreal gepresenteerde studie van dr. Robert Kloner (University of Southern California) ook voor tadalafil - is daarentegen wél gevaarlijk - en dus afgeraden - voor patiënten die, wegens coronaire vernauwingen, al nitraten innemen of een donor van stikstofmonoxide (NO). Een te hoge concentratie van stikstofmonoxide kan namelijk hypotensie (te lage bloeddruk) veroorzaken. Belangrijk is dat erectiestoornissen een indicatie kunnen zijn van mogelijk coronair lijden waar de patiënt op dat ogenblik nog geen weet van heeft. Uroloog dr. Thierry Roumeguère (Erasmus, ULB) heeft in Montreal het resultaat gebracht van zijn onderzoek naar de correlatie tussen het vetgehalte in het bloed en erectiestoornissen. Bij 200 patiënten (gemiddelde leeftijd 58 jaar) met erectiestoornissen werden de serumlipidespiegels gemeten en het riscio op coronaire hartkwalen berekend. Bij 72,5 procent van deze patiënten werd hypercholesterolemie (meer dan 190 mg vet per dl bloed) vastgesteld, terwijl 55 procent ook nog andere risicofactoren vertoonde: 22 procent diabetes, 21 procent hypertensie (hoge bloeddruk) en 9,5 procent angina pectoris (hartkrampen). Zijn conclusie: patiënten met hypercholesterolemie en erectiestoornissen hebben 58,5 procent kans op het ontwikkelen van een coronaire hartziekte binnen de tien jaar. Erectiestoornissen kunnen dus mogelijk dienen als signaal voor hartziekten. Het is bijgevolg van belang dat een patiënt bij een bezoek aan de cardioloog zijn eventuele erectiestoornis vermeldt. Dat doen ze zelden spontaan, zegt cardioloog Missault in Tempo Medical. 'Maar bij grondige studie van de medische voorgeschiedenis blijkt dat de frequentie van erectiestoornissen bij patiënten met cardiovasculaire risicofactoren hoog is.' Van alle hypertensiepatiënten kampt 17 procent met erectiestoornissen. Als de hoge bloeddruk wordt behandeld met antihypertensiva - zoals bètablokkers en diuretica - komen erectiestoornissen nog vaker voor, aldus Missault. Bij diabetespatiënten heeft zelfs 30 tot 50 procent erectiestoornissen. Volgens Missault is dat van eenzelfde grootteorde als bij patiënten die ooit een infarct hebben doorgemaakt.