Jean-Marie Dedecker heeft de politiek-culturele elite tegen: de media vinden hem onbesuisd, de partijen vinden hem een schreeuwlelijk, het establishment vindt hem gevaarlijk en zijn eigen VLD vindt hem een lastpost. Toch blijft hij populair, want hij zegt wat veel mensen denken. Hij brengt gevoelens vanuit een onderstroom in Vlaanderen aan de oppervlakte. De heren in de Brusselse salons vinden dat griezelig.
...

Jean-Marie Dedecker heeft de politiek-culturele elite tegen: de media vinden hem onbesuisd, de partijen vinden hem een schreeuwlelijk, het establishment vindt hem gevaarlijk en zijn eigen VLD vindt hem een lastpost. Toch blijft hij populair, want hij zegt wat veel mensen denken. Hij brengt gevoelens vanuit een onderstroom in Vlaanderen aan de oppervlakte. De heren in de Brusselse salons vinden dat griezelig. In zijn boek Recht(s) voor de raap! maakt hij korte metten met de paarse koers, die overigens door zijn partij wordt gesteund. Concepten van de 'multiculturele staat' worden naar de prullenmand verwezen. Het cordon sanitaire rekent hij tot de grootste stommiteit van de Vlaamse politiek. Volgens hem is het cordon een maagdenvlies dat het Belang beschermt tegen bezoedeling door de macht. Het cordon maakt heikele kwesties onbespreekbaar omdat een afwijkende opinie wordt gecriminaliseerd. Bovendien houdt het cordon links Vlaanderen aan de macht. De SP.A heeft nog geen 20 procent van de stemmen, maar zij bepaalt wel 80 procent van het beleid. Veel politiek geïnteresseerden in parochiezalen en kroegen geven Dedecker gelijk. Maar in de Wetstraat is hij een paria. Wie is er nu vervreemd van la Flandre profonde: Dedecker of de Wetstraat? Vlaamse en Franstalige media riepen in koor dat men vooral geen cordon mag aanleggen tegen de Palestijnse organisatie Hamas, verantwoordelijk voor talloze moordaanslagen. Deelname aan de macht zou Hamas 'realistischer' maken, aldus de media. Inderdaad, laat dat nu nét het argument zijn om een einde te maken aan het cordon jegens het Belang, dat - zover ik weet - geen moordaanslagen heeft gepleegd. Dedecker toont het gevolg van het cordon: het is niet links of rechts, maar averechts. Twaalf overwinningen op rij moeten toch tot nadenken stemmen. Op lokaal vlak kan men het cordon gerust loslaten. Maar intussen spoort Etienne Schouppe namens de CD&V door het land om afdelingen te bliksemen als ze praten met het Belang. VLD-voorzitter Bart Somers bedreigt hele afdelingen met duiveluitdrijving. Er zijn drie varianten waarin dat cordon in oktober sneuvelt. Bij de eerste variant heeft het Belang ruim dertig procent van de stemmen in sommige gemeenten. Het zal individuele gemeenteraadsleden losweken uit andere partijen met de belofte schepen of burgemeester te worden. Een verleidelijk aanbod. Bij de tweede variant heeft een zittende burgemeester net geen meerderheid. Het Belang biedt redding, krijgt een schepenpositie en de burgemeester kan lekker blijven zitten. In de derde variant gedoogt het Belang een burgemeester die nipt de meerderheid verloor. Hij regeert met een minderheidscoalitie maar moet af en toe met het Belang dineren. Wie wel eens een Vlaamse gemeente bezoekt, weet hoe graag de burgemeester 'meneer de burgemeester' is. Wat gaan veldwachter Schouppe en Feldwebel Somers doen? Hele afdelingen liquideren? Het cordon is een kruitvat in de kelder van het federaal huis. Het begon in Antwerpen, sloeg in 2004 over naar Vlaanderen en bedreigt in 2007 het federale niveau. Het schip van staat vaart recht op de rotsen af. Dedecker ziet dat en slaat alarm. Maar de kapitein sluit hem op in de machinekamer opdat niemand hem hoort. In de Wetstraat bewondert iedereen het 'Deens model'. Sociale zekerheid met een streng arbeidsmarktbeleid. Een streng immigratiebeleid met een gedwongen integratiebeleid. De liberale Deense premier Anders Fogh Rasmussen regeert met een minderheidscoalitie die wordt gedoogd. Door wie? Door een uiterst rechtse protestpartij die haar malloten in bedwang heeft. In plaats van ijzeren voorwaarden te formuleren voor lokale bestuursdeelname van het Belang (respect voor de wet, geen discriminatie, eten met mes en vork) steekt de Wetstraat collectief de kop in het zand. Maar Dedecker blijft kijken en rapporteert. Moet die kop dan rollen? Derk Jan Eppink