De marktrente liet de grote banken al een tijdje toe om hun basisrente op de fiscaal vrijgestelde spaarboekjes op te trekken, maar weinigen hadden verwacht dat het zo een vaart zou lopen. KBC stuntte begin juli door haar rente op het klassieke spaarboekje te verhogen tot vier procent, maar het was ING die de lont in het kruitvat had gestoken. De verhoging tot vier procent op haar internet-rekening, verplichtte de andere grote Belgische spelers om hun klanten minstens dezelfde voorwaarden aan te bieden. Dexia volgde als eerste het voorbeeld van ING. KBC deed er een schep bovenop door niet alleen aan de klan...

De marktrente liet de grote banken al een tijdje toe om hun basisrente op de fiscaal vrijgestelde spaarboekjes op te trekken, maar weinigen hadden verwacht dat het zo een vaart zou lopen. KBC stuntte begin juli door haar rente op het klassieke spaarboekje te verhogen tot vier procent, maar het was ING die de lont in het kruitvat had gestoken. De verhoging tot vier procent op haar internet-rekening, verplichtte de andere grote Belgische spelers om hun klanten minstens dezelfde voorwaarden aan te bieden. Dexia volgde als eerste het voorbeeld van ING. KBC deed er een schep bovenop door niet alleen aan de klanten met een internetrekening 4 procent uit te keren, maar ook aan alle andere spaarders, weliswaar met een beperking tot 40.000 euro. Fortis, met 41 miljard aan spaartegoeden marktleider in dit segment, kreeg het mes nog meer op de keel gezet. Ondanks de krappe kas, sprong Fortis vorige week mee in het water. Zonder een beperking van het spaarbedrag en mét een aangroeipremie van 0,5 procent op nieuwe stortingen. De spectaculaire verhoging zal elke bank pijn doen, hoewel er al signalen zijn die erop wijzen dat de banken die zullen doorberekenen in hun woonkredieten. Daardoor zullen alle rentetarieven voor de diverse woonkredietformules tot boven de 5 procent klimmen. Desondanks reageerden de beurscijfers onmiddellijk op renteverhoging. De grote banken moeten momenteel kiezen tussen hun klanten die door de hoge inflatie niets van hun spaarcenten dreigen over te houden, en de aandeelhouders die hun buik vol hebben van verder koersverlies. Maar ook de kleine banken hebben weinig redenen tot juichen. De hogere rentedie zij al langer kondenaanbieden vanwege hun beperkte servicekosten is niet langer een wapen in hun concurrentiestrijd met de grote banken. Zij moeten nu hun toevlucht zoeken in grotere, en riskantere, aangroeipremies. En hopen dat de politiek heel snel het plafond op de basisrente verhoogt. SP.A-Kamerlid Peter Vanvelthoven lanceerde onlangs een voorstel om de maximale rente op te trekken van vier naar vijf procent. Behalve de MR, waar de grote banken nog gehoord worden met hun pleidooi voor het niet-uitbreken van het plafond, leken alle fracties akkoord te gaan. Het is echter afwachten of de wet nog voor het politieke reces door het parlement raakt. De hoogdringendheid waarop Vanvelthoven had aangedrongen, is in elk geval afgewezen. Volgens Luc Van Biesen (Open VLD) had die overigens geen verschil gemaakt. 'Wetsvoorstellen kunnen ook zonder hoogdringendheid in twee weken gestemd raken.' De meeste partijen achten het toch nuttig om de hoorzitting met de Commissie voor het Bank-, Financie- en Assurantiewezen (CBFA) af te wachten, zij het om uiteenlopende redenen. Aangezien de inflatie momenteel piekt tot 5,8 procent, zou zelfs een renteverhoging boven de vijf procent tot de mogelijkheden moeten behoren. 'Ik wil van de CBFA wel eens horen waarom dat plafond ooit is ingesteld', zegt Van Biesen. 'Waarom zou de wetgever iets te zeggen moeten hebben over de rente die banken willen aanbieden?' Hannes Cattebeke