In ons land is ongeveer 1 procent van de bevolking veganist en 4 procent vegetariër, vertelt Nena Baeyens van EVA vzw. 'Maar bij de jongste groep (-35 jaar) zien we dat ongeveer 7 procent meestal vegetarisch of veganistisch eet. Daar zijn verschillende redenen voor. Jongeren tonen zich vaker bezorgd over het klimaat, en willen hun ecologische voetafdruk verkleinen door geen dierlijke producten meer te eten. Er zijn ook steeds meer rolmodellen op sociale media. En jongeren - zeker pubers - gedragen zich sowieso wat "radicaler", al klinkt dat misschien te negatief. Mensen uit oudere generaties zullen eerder beslissen om hun vleesconsumptie af te bouwen, jongeren zetten er liever meteen een punt achter en worden veganist. Het goede nieuws is dat hun gezin vaak volgt: uit onze cijfers blijkt dat 43 procent van de Belgen hetzelfde wil eten als een van de gezinsleden vegetariër of veganist wordt. Die jongeren zijn dus een belangrijke hoop voor de toekomst.'
...

In ons land is ongeveer 1 procent van de bevolking veganist en 4 procent vegetariër, vertelt Nena Baeyens van EVA vzw. 'Maar bij de jongste groep (-35 jaar) zien we dat ongeveer 7 procent meestal vegetarisch of veganistisch eet. Daar zijn verschillende redenen voor. Jongeren tonen zich vaker bezorgd over het klimaat, en willen hun ecologische voetafdruk verkleinen door geen dierlijke producten meer te eten. Er zijn ook steeds meer rolmodellen op sociale media. En jongeren - zeker pubers - gedragen zich sowieso wat "radicaler", al klinkt dat misschien te negatief. Mensen uit oudere generaties zullen eerder beslissen om hun vleesconsumptie af te bouwen, jongeren zetten er liever meteen een punt achter en worden veganist. Het goede nieuws is dat hun gezin vaak volgt: uit onze cijfers blijkt dat 43 procent van de Belgen hetzelfde wil eten als een van de gezinsleden vegetariër of veganist wordt. Die jongeren zijn dus een belangrijke hoop voor de toekomst.' 'In mijn hele leven heb ik maar één keer vlees gegeten. Mijn overgrootvader had me per ongeluk een bordje voorgeschoteld. Maar ik ben dus volledig vegetarisch opgevoed, en sinds vijf jaar ben ik ook veganist. Vroeger kreeg mijn mama weleens commentaar omdat het ongezond zou zijn. Maar ik groeide sneller dan de andere kinderen. En ook nu voel ik me volledig gezond. De eerste maand miste ik kaas, maar gelukkig bestaat er heel lekkere vegan kaas, met amandelen of cashewnoten. 'Een van mijn vriendinnen is al vegetariër, wat op zich al heel goed is, maar ze is verslaafd aan kaas. Ik vertel haar vaak over hoe kaas wordt gemaakt, en wat de impact ervan is op dieren. Sindsdien eet ze het al veel minder. Ik ben ook lid van de dierenrechtenorganisatie All For Animals. Tijdens onze acties laten we onder meer confronterende beelden zien van de zuivelindustrie, maar we serveren ook lekkere vegan hapjes. 'Op sociale media sta ik bekend als "A vegan on a scooter". Nee, ik rij niet rond met een brommer - dat zou niet zo ecologisch zijn - maar met een step. In het Engels is dat een scooter. Op die manier probeer ik zo veel mogelijk mensen te inspireren om ook vegan te worden. De meeste reacties zijn positief. En als ik online toch eens uitgescholden word, probeer ik vriendelijk te reageren. Zo raak je mensen het diepst.' 'Mijn moeder is steeds vaker vegetarisch beginnen te koken toen ik nog een kleuter was. Ze had beelden van slachthuizen gezien en vond het vreselijk. Rond mijn zesde aten we helemaal geen vlees en vis meer. En ruim een jaar geleden zijn we ook gestopt met alle andere dierlijke producten. We aten af en toe nog eieren en melk - vooral in pannenkoeken en taart -, maar nu niet meer. Het voelt goed om te weten dat we geen dieren schaden als we eten. Koeien geven geen melk voor ons, maar voor hun kalfjes. Nu eten we alleen nog planten: veel groenten en fruit, maar ook noten en quinoa, bijvoorbeeld. En af en toe een groenteburger. Van vleesvervangers zoals tofu ben ik geen fan. 'Op familiefeestjes breng ik meestal mijn eigen eten mee. Maar af en toe krijg ik toch gewone mayonaise voorgeschoteld, met eieren. Soms eet ik die op, om niemand te kwetsen. Of gewoon omdat ik veel honger heb. Ik heb ook niet altijd zin in lange discussies. Vooral oudere familieleden vinden veganisme bizar. Zij zijn nu eenmaal opgegroeid met het idee dat kinderen vlees nodig hebben. Op school krijg ik gelukkig nooit commentaar. Ik zit op een steinerschool, waar altijd vegetarisch en meestal zelfs vegan wordt gekookt. Daar kijkt niemand op van een brooddoos met quinoa. Al zijn er soms wel leerlingen die een boterham met salami eten. De gedachte alleen al maakt me misselijk.' 'Vegetariër ben ik al sinds mijn zesde, maar twee jaar geleden ben ik volledig plantaardig beginnen te eten. Toen mijn ouders dat voorstelden, was ik eerst nog een beetje sceptisch. Ik was bang dat ik eieren zou missen, of kaas. Bij mijn oma at ik af en toe nog een "gewoon" koekje, of een belegd broodje met kaas en mayonaise. Tot ik op een vegan-beurs in Brussel superveel lekkere dingen proefde. Nacho's met veganistische kaas, vegan pizza's... Heerlijk! Toen heb ik ook de klik gemaakt. 'Op de lagere school waren mijn broer en ik de enige veganisten, zelfs de enige vegetariërs. En op een zomerkamp riepen een paar kinderen de hele tijd "tofu" naar mij. Gelukkig had ik daar wel een vegetarische vriendin die me begreep. Maar in september ben ik begonnen in het middelbaar, en daar ben ik lang niet meer de enige veganist. Dat is fijn. 'Sinds we thuis vegan leven, wordt er meer en creatiever gekookt. Ik lust nu ook veel meer groenten dan vroeger, zoals courgettes of aubergines. Maar ook linzen, kikkererwten, noten... Mensen hoeven zich geen zorgen te maken: mijn bloed wordt twee keer per jaar getest en ik ben perfect in orde. Elke dag een pilletje met vitamine B12 en voor de rest kun je alles wat je nodig hebt uit planten halen.'