Het probleem is dat de wet-Colla, die tijdens de vorige regeerperiode voor een regeling zou zorgen, geen oplossing maar een hinderpaal is gebleken. 'De wet is hopeloos ingewikkeld, tegenstrijdig en bijna onuitvoerbaar', zegt de homeopathische arts Michel Van Wassenhoven. Die kritiek wordt volmondig beaamd door het kabinet van minister Aelvoet, dat enerzijds verplicht is de wet-Colla uit te voeren, maar er anderzijds helemaal door geblokkeerd raakt. 'De procedures zijn zo omslachtig dat een regulering volgens die wet nog tien jaar kan aanslepen of zelfs vastlopen', zegt kabinetsraadgever Paul Heyerick. De wet-Colla van 29 april 1999 was bedoeld om, na een tiental loodzware tussenstappen, uiteindelijk tot de individuele registratie van alternatieve genezers te komen. Heyerick: 'Maar de logische coherentie in die wet is verloren gegaan. De slechte wet is een vergiftigd geschenk voor de huidige minister. Daardoor wordt het zeer twijfelachtig of de registratie op korte termijn gerealiseerd kan worden. Jammer, want de wet had op het terrein al heel wat verwachtingen geschapen.'
...

Het probleem is dat de wet-Colla, die tijdens de vorige regeerperiode voor een regeling zou zorgen, geen oplossing maar een hinderpaal is gebleken. 'De wet is hopeloos ingewikkeld, tegenstrijdig en bijna onuitvoerbaar', zegt de homeopathische arts Michel Van Wassenhoven. Die kritiek wordt volmondig beaamd door het kabinet van minister Aelvoet, dat enerzijds verplicht is de wet-Colla uit te voeren, maar er anderzijds helemaal door geblokkeerd raakt. 'De procedures zijn zo omslachtig dat een regulering volgens die wet nog tien jaar kan aanslepen of zelfs vastlopen', zegt kabinetsraadgever Paul Heyerick. De wet-Colla van 29 april 1999 was bedoeld om, na een tiental loodzware tussenstappen, uiteindelijk tot de individuele registratie van alternatieve genezers te komen. Heyerick: 'Maar de logische coherentie in die wet is verloren gegaan. De slechte wet is een vergiftigd geschenk voor de huidige minister. Daardoor wordt het zeer twijfelachtig of de registratie op korte termijn gerealiseerd kan worden. Jammer, want de wet had op het terrein al heel wat verwachtingen geschapen.'Ondanks de politieke problemen blijft homeopathie op het terrein een algemeen aanvaard verschijnsel. België loopt in vergelijking met andere Europese landen dan wel achter met de wettelijke erkenning, op het vlak van de concrete toepassing ligt het voorop. Er zijn ruim vijfhonderd echte homeopathische artsen in ons land, maar in totaal schrijven twee- tot drieduizend artsen geregeld homeopathie voor. Zij riskeren daardoor nog altijd problemen met de Orde der Geneesheren, het bastion van de klassieke artsenij. Alle apotheken hebben een kit van homeopathische middelen. Veertig procent van de bevolking doet er ooit een beroep op. Vijftien procent van de zieken die bij het christelijke ziekenfonds (CM) aangesloten zijn, wendt zich tot alternatieve genezers. Dat geldt nog het meest voor vrouwen, die over het algemeen meer heil zien in 'holistische' dan in technische geneeskunde.UIT DE SCHEMERZONEDe wettelijke erkenning van het alternatieve circuit zou niet alleen voor de beoefenaars zelf voordelen hebben, maar ook en vooral voor hun patiënten. Enerzijds omdat die dan misschien in aanmerking komen voor terugbetaling door de ziekteverzekering, anderzijds omdat ze dan niet meer beducht moeten zijn voor kwakzalvers, die misbruik maken van hun wanhoop. Vooral patiënten die in de klassieke geneeskunde geen soelaas vinden, kloppen bij de alternatievelingen aan, soms bij wijze van laatste strohalm. Een wettelijke erkenning zou _ daar zijn de meeste politici het over eens _ echter niet tot een parallel circuit naast de klassieke geneeskunde mogen leiden, maar wel tot een complementair systeem, dat in de eerstelijnsgezondheidszorg wordt geïntegreerd.De wet-Colla van 1999 was een kaderwet die na hevige parlementaire debatten via een ingewikkelde procedure alvast tot de registratie van vier takken moest leiden: homeopathie, acupunctuur, osteopathie en chiropraxie. Eerst moest er een regeling komen voor beroepsorganisaties, kamers en een paritaire commissie _ en dat met grote inbreng van de academische wereld, die de alternatieve genezers sowieso al jaren boycot. Bovendien was er zware juridische kritiek op de onduidelijke definitie en afbakening van niet-conventionele praktijken in de wet. Die wet bevatte zelfs een enorme contradictie: de toekomstige paritaire commissie zou binnen de zes maanden na haar instelling een advies moeten uitbrengen, maar kan pas zes maanden na de benoeming van haar leden in werking treden. De kwadratuur van de cirkel.Om zich niet helemaal door dat wetgevende gedrocht te laten lamleggen, heeft het kabinet-Aelvoet een mogelijke sluipweg bedacht, 'die nog tijdens deze regeerperiode aanleiding zou kunnen geven tot een effectieve erkenning'. De bedoeling is om via het KB 78 op de uitoefening van de geneeskunst de alternatieve geneeswijzen aan de lijst van 'bijzondere beroepsbekwaamheden' toe te voegen. Dat zou dan wel alleen een uitweg bieden voor medici en paramedici. De anderen blijven in de kou staan. Hoeveel leken er in België precies met niet-conventionele geneeswijzen bezig zijn, is niet bekend, maar in Duitsland zijn er wel 30.000 (wettelijk erkende) Heilpraktikers. De sluipweg van Aelvoet is alvast op een negatief advies van de medische Hoge Raad gestoten. Het monopolie van de klassieke geneeskunde laat zich nog niet zo snel doorbreken. Het kabinet-Aelvoet, dat expliciet erkent dat alternatieve geneeswijzen 'gezondheidsbevorderend' kunnen werken, hamert er wel op dat de beoefenaars ook voor wetenschappelijk onderzoek open moeten staan. Er kan zeker geen terugbetaling komen zolang hun efficiëntie niet wetenschappelijk is aangetoond. Dokter Michel Van Wassenhoven, voorzitter van de Belgische Unie van Homeopaten, heeft weinig problemen met dat standpunt. Hij ergert zich meer aan het feit dat de ziekenfondsen via hun aanvullende verzekering nu al voor een gedeeltelijke terugbetaling zorgen. Die verschilt echter van ziekenfonds tot ziekenfonds, wat tot verwarring bij de patiënten leidt. Van Wassenhoven: 'Zo willen ze leden winnen, omdat ze in 2003 financieel verantwoordelijk worden voor hun budget. En homeopathische patiënten zijn natuurlijk zeer goedkope leden. Zij verbruiken minder én goedkopere medicamenten.'THERAPIE MET EEN GEHEUGENVan Wassenhoven wil nu alles op het wetenschappelijk bewijzen van de effecten van homeopathie zetten, wat dan automatisch tot een volledige erkenning zou leiden. Zoals bekend werkt homeopathie met extreem verdunde geneesmiddelen, die op een dynamische manier behandeld zijn en daardoor een soort energetische werking zouden hebben. Tien jaar geleden meende de Franse dokter Jacques Benveniste een verklaring te hebben gevonden: de dynamisch behandelde vloeistof zou een vorm van 'geheugen' bezitten. Die stelling leidde tot een controverse, met tot gevolg dat Benveniste wetenschappelijk uitgerangeerd werd. Van Wassenhoven: 'Eigenlijk zou hij nu eerherstel moeten krijgen, want sindsdien zijn er nog studies geweest die op zijn gelijk wezen.' Van Wassenhoven nam zelf deel aan de Europese Cost B4-studie, die enkele jaren geleden besloot dat homeopathie wel een therapeutisch effect heeft, maar dat de werking niet wetenschappelijk te bewijzen valt. In plaats van wetenschappelijke onderzoeken van de homeopathische middelen zelf, moeten studies van de effecten op de Quality of Life nu voorrang krijgen, meent Van Wassenhoven. 'De dagelijkse praktijk toont dat het werkt, al generatieslang.' Het probleem is echter dat er bijna geen geld voor dergelijk onderzoek te vinden is. 'Ik ben het ook op het kabinet van minister Frank Vandenbroucke (SP.A) van Sociale Zaken gaan vragen. Hij zou er alvast mee gebaat zijn. Homeopathische artsen zijn immers een besparing voor zijn budget. Wij schrijven veel minder pijnstillers en antibiotica voor.' De overheid wil echter geen onderzoek financieren, de universiteiten staan er ook wantrouwig tegenover, en de industrie? Van Wassenhoven: 'De homeopatische bedrijven zijn zelf maar weinig winstgevend. Wel worden ze nu overgenomen door grote groepen die zo hun imago willen verbeteren.' De huidige onderzoeken halen ook nooit het grote aantal patiënten dat wetenschappelijk vereist is. Bovendien worden positieve resultaten door critici steevast afgewimpeld met het argument dat het allemaal aan suggestie en placebo-effecten te wijten is. Daarom geeft Van Wassenhoven nu voorrang aan onderzoek op dieren: 'Zo halen we meteen grote aantallen. Er loopt in België een onderzoek dat uitwijst dat homeopathische middelen de stress in kippenstallen gevoelig doen afnemen. Een andere studie toont aan hoe zeugen dankzij homeopathie tegelijkertijd bronstig kunnen worden. En die dieren zijn toch zeker niet aan suggestie onderhevig', besluit Van Wassenhoven. Misschien kan hij zijn homeopathisch behandelde kippen en varkens in een parlementaire hoorzitting laten opdraven? Dat zou er nog politieke spoed achter kunnen zetten.Chris De Stoop'De nieuwe wet is hopeloos ingewikkeld, tegenstrijdig en bijna onuitvoerbaar.'