Luxemburg is een jonge groep theatermakers die goed op weg is een volwaardig gezelschap te worden. Eerder dit seizoen brachten ze al "Mijn vader" van Toon Tellegen en "Stukjes weggevlogen regenboog". Nu is er "Zetelkat", een tekst die Josse De Pauw speciaal voor Luxemburg schreef, in een coproductie met Villanella.
...

Luxemburg is een jonge groep theatermakers die goed op weg is een volwaardig gezelschap te worden. Eerder dit seizoen brachten ze al "Mijn vader" van Toon Tellegen en "Stukjes weggevlogen regenboog". Nu is er "Zetelkat", een tekst die Josse De Pauw speciaal voor Luxemburg schreef, in een coproductie met Villanella. Kat zit altijd in zijn rode zetel. Hij is een dromer. Hij fantaseert voortdurend verhalen en schept op die manier zijn eigen leefwereld. De realiteit wil hij niet zien, want hij weet toch hoe het er toegaat. Dan maar liever zijn eigen fantasievolle verzinsels. Pop daarentegen is absoluut geen dromer. Zij kijkt wel naar de wereld, naar de oorlog die buiten gaande is. Zij wil niet meer luisteren naar de verhalen van Kat. Door te dansen, probeert ze een beetje te ontsnappen aan die wrede wereld. Voorts is er ook nog Twijfel. Hij zweeft tussen de polen van droom en realiteit. Zijn passies zijn fotografie en techniek. Op een venster in het midden van de scène projecteert hij nu eens de realiteit (oorlogsbeelden), dan weer de fantasiewereld (de andere acteurs en zichzelf). Op die manier probeert hij een evenwicht te zoeken. Toch blijft hij stotterend twijfelen. En dan is er natuurlijk nog de supervisor Josse De Pauw. Hij verschijnt op het scherm in de rode zetel van Kat, die voor de gelegenheid in een weide vol koeien staat. De auteur/acteur heeft duidelijk alle touwtjes in handen. Luxemburg wil kinderen serieus benaderen en geen theater spelen met "kindvriendelijke nepromantiek waarbij het goede altijd triomfeert". Ze willen tonen hoe het er echt toegaat in de wereld. In deze productie ontbreekt het in ieder geval niet aan wreedheid als plots afgehakte armen, benen, handen en hoofden de scène overrompelen. Toch behoudt de voorstelling, ondanks de wrede thematiek, een luchtige toon. De inbreng van mediale middelen (camera, video, projectie) is daar voor een groot stuk verantwoordelijk voor, maar ook de knappe acteerprestaties van Wouter Hendrickx, Dimitri Leue en Tine Reymer mogen niet uit het oog worden verloren. Realiteiten worden constant doorprikt. Wat is nu echt? Of is het allemaal verzonnen?Vanaf 8 jaar. Op tournee: 10/2 CC Hemelhoeve (Brasschaat), 14/2 CC Westrand (Dilbeek), 17/2 CC Wingene, 18/2 CC Ter Vesten (Beveren), 21/2 De Warande (Turnhout), 26/2 CC De Borre (Bier-beek), 28/2 De Werf (Brugge), 13/3 CC De Schakel (Waregem), 14/3 CC Den Horinck (Zellik), 20/3 Bronks (Brussel), 28/3 CC Gildhof (Tielt). Info: 03/272.59.97.Isabelle Finet