Het zou de opening van een groots spektakel kunnen zijn. De scène van de Gentse Minard is uitvergroot en loopt naar achteren over in een rode publiekstribune. Rechts op de scène een lange strook kleine en grote bokalen met foetussen en embryo's op sterk water, of althans de illusie ervan. Een ongewone combinatie van kerkhof en labo, met lichtjes die flikkeren in het glas en mensen die stilhouden en in stilte dingen bespreken. Daarboven operamuziek. De gro...

Het zou de opening van een groots spektakel kunnen zijn. De scène van de Gentse Minard is uitvergroot en loopt naar achteren over in een rode publiekstribune. Rechts op de scène een lange strook kleine en grote bokalen met foetussen en embryo's op sterk water, of althans de illusie ervan. Een ongewone combinatie van kerkhof en labo, met lichtjes die flikkeren in het glas en mensen die stilhouden en in stilte dingen bespreken. Daarboven operamuziek. De grote emoties. Drie personages blijven over: Joanna van Castilië, de ongelukkige Spaanse koningin, beter bekend als "de waanzinnige" en haar dochter Catharina, beiden in historisch theaterkostuum. En Harry, een man van nu, nog zonder geschiedenis, behalve dat zijn auto op een stomme manier werd gestolen. Harry simuleert een opera-aria, daarna het begin van een show of is het een populair spelprogramma? Joanna koestert pathetisch de vaas waarin de as van haar overleden man, Filips de Schone, wordt bewaard. Is ze waanzinnig uit liefde? Het zal Cie. de Koe een zorg wezen. In "De slag van Glottis" gaat het niet over geschiedenis of de zoektocht naar de zin van een bestaan binnen of buiten het theater, maar gewoon over hoe humor ontstaat. Bij de Glottisslag is het stokken van de adem de vooraankondiging van de echte ontlading. Zo is wat in "De slag van Glottis" gebeurt alleen maar de aanzet tot iets komisch. Hoe dikwijls lachen we niet met het onheil of de pech van een ander. Het hangt ervan af hoe de dingen worden voorgesteld. In een helder moment herinnert Joanna zich hoe enkele duizenden Bulgaren door Spaanse soldeniers de ogen werden uitgestoken, op enkele ongelukkigen na die "maar" één oog kwijtraakten. Zo konden ze hun lotgenoten naar huis brengen want: "in het land der blinden is éénoog koning". "De slag van Glottis" is een opeenvolging van vondsten, de ene al spiritueler dan de andere, wrang af en toe, maar nooit banaal of goedkoop. Doordenkertjes in de meeste gevallen. Qua subtiliteit iets in de aard van wat Frank Focketyn en zijn kompanen presteren in het tv-programma "Vaneigens". Kleine brokjes die een hele wereld oproepen. In zijn regie van "De slag van Glottis" geeft Focketyn er allure aan. Hij kan rekenen op het uitzonderlijk talent van Sien Eggers als Joanna. Sober, gevat, ontwapenend in mimiek en dynamiek, en sterk gesteund door de "aangevers" Anne De Wilde en Luc Nuyens. Info: 03/248.66.60 (Cie. de Koe).Roger Arteel