Redactiedirecteur Christophe Barbier van L'Express twijfelde geen moment toen hij moest beslissen of zijn weekblad zou berichten over de vermeende affaire van president François Hollande (58) met actrice Julie Gayet (41), na de onthulling afgelopen vrijdag door het roddelblad Closer. 'We leven in de 21e eeuw en het is een onderwerp van publiek belang. Als je veel waarde hecht aan je privéleven, moet je geen president worden', zegt hij in een telefoongesprek. Het weekblad, net als Knack een uitgave van Roularta Media Group, publiceerde direct uitgebreid op zijn website en komt deze w...

Redactiedirecteur Christophe Barbier van L'Express twijfelde geen moment toen hij moest beslissen of zijn weekblad zou berichten over de vermeende affaire van president François Hollande (58) met actrice Julie Gayet (41), na de onthulling afgelopen vrijdag door het roddelblad Closer. 'We leven in de 21e eeuw en het is een onderwerp van publiek belang. Als je veel waarde hecht aan je privéleven, moet je geen president worden', zegt hij in een telefoongesprek. Het weekblad, net als Knack een uitgave van Roularta Media Group, publiceerde direct uitgebreid op zijn website en komt deze week met een omslagverhaal van ongeveer twaalf pagina's. Toch gonsden geruchten over de vermeende affaire al maanden op de redactie, maar er werd niets mee gedaan. Waarom niet? Barbier: 'Er was geen bewijs. Het ging om een gerucht dat niet te verifiëren was. Nu is het anders.' Nog niet zo lang geleden had Frankrijk een president, François Mitterrand (1981-1995), die zijn buitenechtelijke dochter Mazarine Pingeot twintig jaar verborgen kon houden. Journalisten waren op de hoogte van haar bestaan, maar toch woonde ze jarenlang ongestoord met haar moeder op kosten van de Franse staat in een bijgebouw van het presidentiële Elyséepaleis. Volgens Barbier is de houding vande Franse journalistiek sindsdien veranderd. Opvolger Jacques Chirac gaf tijdens zijn twaalfjarig presidentschap weinig reden tot sensationele berichtgeving. Hoewel ook hij een reputatie meetorste als schuinsmarcheerder, hield hij zich - voor zover bekend - gedeisd. Onder Nicolas Sarkozy (2007-2012) trad een snelle vervaging op van publiek en privéleven. Als minister van Binnenlandse Zaken gaf hij tv-kijkers maar wat graag een inkijk in zijn gelukkige leven met zijn toenmalige vrouw Cécilia. Het verwonderde dan ook niet dat de (serieuze) pers geïnteresseerd bleef toen de relatie tijdens zijn presidentschap in een crisis belandde en er een nieuwe première dame in beeld kwam, zangeres Carla Bruni. Barbier: 'We krijgen vaak het verwijt van peopolisation ('roddelbladisering') van het politieke leven. Maar het is veeleer andersom: er is sprake van een politisering van het privéleven.' Voor hem zijn er twee belangrijke redenen om het huidige nieuws groots te brengen. Ten eerste zoudende veiligheidsdiensten bij de zaak betrokken zijn, en die worden betaald met publiek geld. Volgens Closer werd Hollande door een veiligheidsambtenaar achter op een scooter afgezet bij het appartement waar hij zijn minnares zou treffen. Ook zou een bodyguard 's ochtends croissants hebben gebracht. Bovendien staat het imago van Frankrijk in het buitenland op het spel. In de buitenlandse pers kreeg de vermeende affaire direct veel aandacht. Na de beide vrouwen van Sarkozy en Hollandes huidige partner Valérie Trierweiler, die afgelopen weekend 'aangeslagen en uitgeput' werd opgenomen in het ziekenhuis, zou Frankrijk de vierde première dame kunnen krijgen in zeven jaar. Olivier van Beemen