Het was net niet geheven, het vingertje van Bo Vesterdorf, rechter in eerste aanleg aan het Europees Hof van Justitie in Luxemburg. Maar berispen deed hij wél. Microsoft overtrad de Europese concurrentieregels, vond de rechter. En hij bevestigde de boete die de Europese Commissie de softwaregigant in maart 2004 had opgelegd, hij eiste dat er Windows-uitvoeringen op de markt zouden komen zónder ingebouwde Media Player û het multimediaprogramma van Microsoft û en hij gebood Microsoft bovendien om enkele programmeerprotocols aan de co...

Het was net niet geheven, het vingertje van Bo Vesterdorf, rechter in eerste aanleg aan het Europees Hof van Justitie in Luxemburg. Maar berispen deed hij wél. Microsoft overtrad de Europese concurrentieregels, vond de rechter. En hij bevestigde de boete die de Europese Commissie de softwaregigant in maart 2004 had opgelegd, hij eiste dat er Windows-uitvoeringen op de markt zouden komen zónder ingebouwde Media Player û het multimediaprogramma van Microsoft û en hij gebood Microsoft bovendien om enkele programmeerprotocols aan de concurrentie vrij te geven. De Europese Commissie verwijt Microsoft namelijk dat het bedrijf misbruik maakt zijn monopolie û Windows staat op 90 procent van alle pc's; en Microsoft verspert verscheidene concurrenten de weg naar de markt van de thuiscomputers door allerlei programma's automatisch aan Windows te koppelen, oordeelt ze. Microsoft heeft zich al verschillende keren in gelijkaardige zaken voor de rechter moeten verantwoorden. In 2000 wilde het Amerikaanse ministerie van Justitie het bedrijf zelfs opsplitsen na een klacht van Netscape over Microsofts Explorer, een internetbrowser. Het vonnis in eerste aanleg werd verworpen in beroep in 2001, en Microsoft trof vervolgens een dading met de Amerikaanse justitie. Daarna hanteerde het precies dezelfde verketterde tactiek om zijn Media Player in de markt te zetten. Met een strenge berisping in Europa tot gevolg. Wellicht zal Microsoft ook van dat Europese vonnis niet echt wakker liggen. De boete, 497 miljoen euro, is allang betaald; de Windows zonder Media Player ligt klaar; de programmeerprotocols zijn te koop. Toch is het geen maat voor niets. Integendeel. Zonder de juridische ruggensteun was het concurrentiebeleid van de Europese Commissie op losse schroeven gekomen. Nu krijgt het van rechter Vesterdorf juist een zetje. En daar was het Mario Monti, de Europese commissaris voor Concurrentiebeleid die destijds de sanctie voor Microsoft vastlegde, in de eerste plaats om te doen. Monti voerde wekenlang besprekingen met Microsoft, niet om het bedrijf te straffen, maar om de wantoestanden van het verleden te vermijden in de toekomst. Pas toen die gesprekken met een sisser afliepen, legde Monti de sanctie op die de rechtbank nu heeft bevestigd. Daarom schept het vonnis een stevig precedent. Het geeft aan dat de Europese Commissie de wapens krijgt om te ageren tegen élke multinational die de grenzen van het fatsoen overschrijdt. Bo Vesterdorf heeft Neelie Kroes, de opvolgster van Mario Monti, een stevig zwaard in de hand gedrukt. We kunnen nu enkel hopen dat ze het gebruikt û zij het bij voorkeur wijs en met mate. Frank DemetsHet vonnis maakt dat de Europese Commissie kan ageren tegen élke multinational die de grenzen van het fatsoen overschrijdt.